Ντράγκι: Αν έφευγε μια χώρα από το ευρώ, θα έπρεπε να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις υπό χειρότερες συνθήκες

17.12.13

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, υπογράμμισε σήμερα ενώπιον της οικονομικής και νομισματικής επιτροπής της Ευρωβουλής, ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εκτός ευρώ, ενώ χαρακτήρισε  ουτοπία να πιστεύουν κάποιοι ότι μια έξοδος και στη συνέχεια υποτίμηση του νομίσματος θα λύσει όλα τα προβλήματα.

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το κατά πόσο θα ήταν καλύτερο για όλους να αφεθούν κάποιες χώρες να φύγουν από το ευρώ, ο κ. Ντράγκι αφού ανέφερε ότι η συμμετοχή στο ευρώ είναι κάτι αμετάκλητο, χαρακτήρισε απίθανη και απίστευτη την ανάλυση που κάνουν ορισμένοι σύμφωνα με την οποία μια έξοδος από τη ευρώ και υποτίμηση του εθνικού νομίσματος κατά 40% θα επιλύσει όλα τα προβλήματα.  «Ακόμη κι αν έφευγε μια χώρα από το ευρώ πάλι θα ήταν υποχρεωμένη να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις, και μάλιστα υπό πολύ χειρότερες, δυσβάστακτες συνθήκες», είπε.

Σε άλλη ερώτηση, απάντησε ότι οι χώρες που βρίσκονται σε πρόγραμμα μπορούν να τα καταφέρουν αρκεί να εφαρμόσουν με αποφασιστικότητα τα συμφωνηθέντα και η Ελλάδα είναι μεταξύ των χωρών που σημειώνουν πρόοδο, τόνισε ο κ. Ντράγκι.

Ο Πρόεδρος της ΕΚΤ αναγνώρισε ότι υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας στο νότο της Ευρωζώνης σε σχέση με το βορρά, ωστόσο, όπως είπε, η επιδείνωση της κατάστασης έχει επιβραδυνθεί, ενώ εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι βαθμιαία τα προβλήματα θα εξαφανιστούν μέσω της ευρωπαϊκής τραπεζικής ενοποίησης. Ο ενιαίος μηχανισμός εποπτείας των τραπεζών που θα τεθεί σε λειτουργία του χρόνου και ο ενιαίος μηχανισμός εξυγίανσης τραπεζών θα αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη μεταξύ των τραπεζών, είπε.

Επισήμανε, ότι η δημοσιονομική προσαρμογή πρέπει να συνεχιστεί, αλλά με πιο φιλικό τρόπο στην ανάπτυξη και χαμηλότερα επίπεδα φορολογίας. Επέμεινε στην απόλυτη ανάγκη συνέχισης των μεταρρυθμίσεων, ενώ υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη με ταυτόχρονη μόνιμη αύξηση του δημόσιου χρέους.

Πηγή: Σίγμα

Σχόλιο Παραπολιτικής: Τόσο απλά, τόσο κατανοητά. Ο άλλος δρόμος σήμαινε πάντοτε ακόμα περισσότερο «σοκ και δέος» για τις προβληματικές οικονομίες. Όχι τυχαία, καμία ευρωπαϊκή κοινωνία δεν έδωσε λαϊκή εντολή φυγής από την Ευρωζώνη σε καμία χώρα.

25 σχόλια:

  1. νομιζω οτι παλι ο γαπ θα φταιει και γι αυτο...κοιταξτε στα δελτια των 8 τι παπαριες θα πουν τα λαμογια ..τα τσοντοκαναλα...ας τΑ ΔΙΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο Ντράγκι τα είπε όλα. . .

    ούτως ή άλλως, εντός ή εκτός ευρώ, απαιτούνται μεταρρυθμίσεις.

    κι στο σημείο, θα παρέμβει ο μέσος ψεκασμένος συριζαυγίτης κι θα πει "βεβαίως θα κάνουμε μεταρρυθμίσεις αλλά χωρίς μνημόνιο κι τρόικα¨....

    ΟΛΕΘΡΙΟ ΨΕΜΜΑ διότι ακόμα κι αν σκίσουμε μνημόνια κλπ πάλι το ελληνικό κράτος θα πρέπει να δανειστεί, κι φυσικά με όρους τρισχειρότερους από το σημερινό μνημόνιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό είναι μια αντικειμενική αλήθεια ή απλά η άποψη του Ντράγκι (που ποια άλλη άποψη θα μπορούσε να έχει;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προφανώς είναι η άποψή του. Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί πως γνωρίζει την αντικειμενική αλήθεια (εκτός από τους παπάδες και τους κουκουέδες). Επειδή είναι πρόεδρος της ΕΚΤ, η γνώμη του όσο νάναι μετράει περισσότερο από του κάθε καραγκιόζη άσχετου πολιτικάντη και του κάθε ανώνυμου τρολ.

      Στην ουσία τι αμφισβητείς; Πως η χώρα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις; Δηλαδή εσύ πιστεύεις πως το δημόσιο λειτουργεί καλά και η οικονομία της χώρας είναι σε καλή κατάσταση και έτσι όπως είναι μπορεί να αναπτυχθεί; Αν συμφωνείς πως χρειάζονται μεταρρυθμίσεις, πού διαφωνείς μαζί του; Στο ότι θα έπρεπε να τις κάνουμε και με τη δραχμή ή στο ότι θα ήταν δυσκολότερες εκτός μνημονίου; Αν συμφωνούμε πως τις χρειαζόμαστε γιατί δεν τις κάναμε τόσα χρόνια εκτός μνημονίου και γιατί δεν τις κάνουμε ακόμα με την τρόικα πάνω από το κεφάλι μας; Τι θα αλλάξει με τη δραχμή;

      Δεν ξέρω αν είναι αντικειμενική αλήθεια ή όχι αλλά μου φαίνεται προφανές αυτό πο λέει. Ε

      Διαγραφή
    2. Ναι, βέβαια "η χώρα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις". Όμως δεν είναι όλες οι "μεταρρυθμίσεις" ίδιες. Και, κυρίως, δεν είναι, ούτε υπήρξαν ποτέ και πουθενά πολιτικά ουδέτερες. Άλλο πράγμα είναι μια μεταρρύθμιση που βελτιώνει την καθημερινότητα των πολλών (πχ. ΚΕΠ) και τις συνθήκες ζωής τους (πχ ΕΣΥ) και άλλο μια μεταρρύθμιση που υποβαθμίζει τη ζωή τους (μείωση βασικών μισθών) και τις προοπτικές κοινωνικής τους ανέλιξης (μείωση πιστώσεων στην παιδεία και την έρευνα). Αυτό που ο κύριος Ντράγκι αναφέρει ως "μεταρρυθμίσεις" είναι στην πραγματικότητα μια ακραία δεξιά πολιτική βίαιης ανακατανομής πλούτου προς τους πιο ευνοημένους. Γιατί, άραγε, η ΕΚΤ δε ζητά ως προαπαιτούμενο για τις δόσεις την παροχή ενός ελάχιστου επιδόματος βιοπορισμού σε όλους τους ανέργους, την αύξηση των κονδυλίων για την έρευνα και την παιδεία, την καλύτερη στελέχωση και οργάνωση της Επιθεώρησης Εργασίας, την αντικατάσταση των κομματικά διορισμένων διοικητών νοσοκομείων και άλλων δημοσίων οργανισμών από ανθρώπους με προσόντα; Γιατί πολύ απλά τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις δεν τον ενδιαφέρουν τον κ. Ντράγκι. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι το ευρώ να παραμείνει σκληρό νόμισμα. Ώστε ο πλόυτος να μη χάσει την αξία του -με όποιο τίμημα και κόστος.

      Διαγραφή
    3. @4:36

      Η μηχανογράφηση του δημοσίου είναι βίαιη ανακατανομή εισοδήματος; Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων; Η επιτάχυνση της δικαιοσύνης; Η αύξηση της παραγωγικότητας του δημοσίου; Πιπιλάτε καραμέλες που δεν σημαίνουν τίποτα για τα ιδεολογικά πρόσημα και τις πολιτικά ουδέτερες μεταρρυθμίσεις. Όταν λέμε μεταρρυθμίσεις εννοούμε

      - βελτίωση της οργάνωσης λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών, κυρίως μέσω της μηχανογράφησης και της οργανωτικής αναδιάρθρωσης ώστε να απλοποιηθούν οι διαδικασίες και να ξεκαθαριστούν οι ευθύνες.

      - απορρύθμιση αγορών στις οποίες οι ρυθμίσεις αποδεδειγμένα ανεβάζουν τα κόστη δημιουργώντας προσόδους (μη παραγωγικά εισοδήματα) για κάποιους

      - Απλοποίηση της νομοθεσίας εκεί όπου υπάρχουν υπερβολικά πολλές και πολύπλοκες ρυθμίσεις που δεν προστατεύουν τίποτα και κανέναν (αλλά δημιουργούν δουλειές για δικηγόρους, λογιστές κλπ.)

      Και διάφορα άλλα τέτοια. Όλα αυτά είναι "πολιτικα ουδέτερα" αλλά ενοχλούν όσους βολεύονται με την παρούσα κατάσταση. Βολεύονται δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε άχρηστους οργανισμούς ή σε άχρηστες θέσεις και δεν θέλουν να χαλάσουν τη ρουτίνα τους, επαγγελματίες που εξυπηρετούνται από τις ρυθμισμένες αμοιβές και τα εμπόδια στην είσοδο σε επαγγέλματα, επαγγελματίες που επωφελούνται από την πολυπλοκότητα των ρυθμίσεων και των κανονισμών γιατί η πολυπλοκότητα αυτή δημιουργεί ανάγκη εξειδικευμένων ανθρώπων που μπορούν να την ξεδιαλύνουν, επιχειρηματίες που μπορούν να ξεχωρίσουν από τον ανταγωνισμό εκμεταλλευόμενοι γνωριμίες και τεχνάσματα κ.λπ. Όλοι αυτοί αντιδρούν, όπως είναι αναμενόμενο, και η αριστερά, σύμμαχος του κάθε βολεμένου, ανακαλύπτει ιδεολογικά πρόσημα στις μεταρρυθμίσεις για να μην αλλάξει τίποτα.

      Ο Ντράγκι δεν μπορεί να προσλάβει διευθυντές νοσοκομείων ούτε να στελεχώσει ανεξάρτητες αρχές, να καθορίσει τα επιδόματα ανεργίας ή να αποφασίσει πόσος θα είναι ο προϋπολογισμός των επενδύσεων ή της παιδείας. Όλα αυτά είναι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης. Αν το πρώτο πράγμα που κόβεται κάθε χρόνο στον προϋπολογισμό είναι το πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων μην παραπονιέσαι που δεν γίνονται επενδύσεις στην ελλάδα. Αν οι πολιτικοί αγνοούν τις ανεξάρτητες αρχές γιατί τους ενοχλούν στην μοιρασιά των λάφυρων της εξουσίας δεν σου φταίει ο Ντράγκι. Αν τα κόμματα βάζουν τους αποτυχημένους πολιτευτές να διοικούν τους δημόσιους οργανισμούς δεν μας φταίει κανένας κεντρικός τραπεζίτης. Αντίθετα, όλα αυτά είναι αντικείμενο των μεταρρυθμίσεων που ζητά ο Ντράγκι. Μην του χρεώνεις λοιπόν όλα αυτά που μας ζητά να αλλάξουμε.

      Διαγραφή
    4. @12.26

      Όπως ο κ. Ντράγκι δε μπορεί να προσλάβει διευθυντές νοσοκομείων, δε μπορεί και να ψηφίσει το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Παρ' όλα αυτά δεν έχει απολύτως κανένα πρόβλημα να το ζητά ή και να το προαπαιτεί.

      Το ζήτημα των προτεραιοτήτων είναι ένα απολύτως πολιτικό ζήτημα. Αν λοιπόν οι επενδύσεις στην Ελλάδα εξαρτώνται από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων (πράγμα στο οποίο συμφωνώ), για ποιό λόγο η διατήρησή τους δεν ήταν προαπαιτούμενο; Για ποιό λόγο να προηγείται η απαίτηση για μείωση των βασικών μισθών και το άνοιγμα των επαγγελμάτων της ενίσχυσης και καλύτερης αξιοποίησης των δημοσίων επενδύσεων και της μείωσης των υπόλοιπων συντελεστών παραγωγής (πχ κόστος ηλεκτρικού ρεύματος, ακριβό κόστος δανειοδότησης);

      Το άνοιγμα των επαγγελμάτων αφορά τον τομέα των υπηρεσιών και την εσωτερική κατανάλωση (πλην του τομέα των φορτηγών). Η βιομηχανική παραγωγή και η εξωστρέφεια της οικονομίας, όμως, επηρεάζονται σε πολύ μικρό βαθμό από αυτά. Το κόστος των λογιστών και των δικηγόρων επηρεάζει ένα μικροεπαγγελματία και μια μικρή επιχείρηση, όχι όμως και μια βιομηχανία. Δεν υπερασπίζομαι τα κλειστά επαγγέλματα, ούτε έχω πρόβλημα στο να ανοίξουν, αλλά δε μπορούμε και να υπερεκτιμούμε το άνοιγμα ως τη θεμελιώδη μεταρρύθμιση που θα αλλάξει την οικονομία. Όσο για το κράτος, είναι να απορεί κανείς πώς περιμένουμε να βελτιωθεί η παραγωγικότητα του δημοσίου και η αξιοποίηση των δημοσίων επενδύσεων όταν στην ηγεσία των οργανισμών βρίσκονται ακόμα οι κομματάρχες.

      Δεν είμαι αριστερός, ούτε βολεμένος (δημ, υπάλληλος, επαγγελματίας κλειστού επαγγέλματος ή επιχειρηματίας που δουλεύει με το δημόσιο), όμως διακρίνω μια σαφή ιδεολογική κατεύθυνση στις "μεταρρυθμίσεις" του κ. Ντράγκι.

      Διαγραφή
    5. @2:45

      Η τρόικα απαιτεί εκείνες της ενέργειες που πιστεύει πως αυξάνουν τις πιθανότητες να πάρει πίσω τα λεφτά της. Αν η Ελλάδα δεν μεταρρυθμίσει το τριτοκοσμικό της δημόσιο δεν θα δει ανάπτυξη ούτε το 2030. Αν συνεχίσει έτσι το επόμενο κούρεμα είναι κοντά κι αυτό η τρόικα (εκτός ΔΝΤ) θέλει να το αποφύγει, ή τουλάχιστον να το περιορίσει. Επίσης, η τρόικα θέλει να ξεφορτωθεί την Ελλάδα από την ατζέντα της. Αν δεν επιστρέψουμε στις αγορές θα μας αφήσουν ήσυχους και στο χάλι που είμαστε τα επιτόκια δεν θα είναι ποτέ αρκετά χαμηλά για να γίνει το χρέος βιώσιμο.

      Το ακριβό κόστος της ενέργειας είναι επιλογή της κυβέρνησης (ψηλή φορολογία) και όχι της ΕΚΤ. Εξακολουθείς να χρεώνεις στους ευρωπαίους και στην υποτιθέμενη ιδεολογία τους τις επιλογές της ελληνικής κυβέρνησης, οι οποίες είναι σαφώς αντι-φιλελεύθερες. Όταν φορολογείς μέχρι χρεοκοπίας τις επιχειρήσεις για επιδοτείς με δισεκατομμύρια κάθε χρόνο τις ΔΕΚΟ και να πληρώνεις τις "υπερωρίες" των δημόσιων υπαλλήλων μόνο νεοφιλελεύθερος δεν είσαι.

      Το χρηματοοικονομικό κόστος αντανακλά την κακή κατάσταση του τραπεζικού συστήματος και της χώρας. Δεν έχει κάποιον τρόπο να το μειώσει άμεσα η κυβέρνηση. Εξάλλου, δυστυχώς οι επεμβάσεις δεν γίνονται πάντα εκεί που πρέπει αλλά εκεί που είναι εφικτό (ή εύκολο). Οι χαμηλόμισθοι του ιδιωτικού τομέα είναι εύκολα θύματα γιατί δεν ανήκουν σε κάποια ισχυρή συντεχνία οπότε η δική τους δυστυχία δεν έχει το ίδιο πολιτικό κόστος.

      Σχετικά με το άνοιγμα των επαγγελμάτων και τις ρυθμίσεις γενικότερα οι οικονομολόγοι διαφωνούν μαζί σου. Το (μεσο-μακροπρόθεσμο ομολογουμένως) όφελος μετράται σε αρκετές ποσοστιαίες μονάδες ΑΕΠ. Το κόστος δεν αφορά μόνο τους επαγγελματίες και τις μικρές επιχειρήσεις (που άλλωστε είναι η ραχοκοκκαλιά της οικονομίας οπότε ακόμα κι αν αφορά μόνο αυτούς πάλι σημαντικό είναι). Εκατομμύρια ανθρωποώρες πετιούνται στα σκουπίδια της ελληνικής γραφειοκρατίας και δισεκατομμύρια ευρώ στο βόθρο της κρατικής διαφθοράς. Αυτό το κόστος μοιράζεται σε όλους. Οι αλλαγές αυτές είναι για την ανάπτυξη εκ των ων ουκ άνευ, έστω κι αν τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματά τους δεν αναμένονται θεαματικά.

      Η αύξηση της παραγωγικότητας δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο, έχει όμως σαφές αναπτυξιακό πρόσημο, κι αυτή τη στιγμή οτιδήποτε βοηθά την ανάπτυξη είναι επιτακτική ανάγκη.

      Διαγραφή
    6. @ 6.29

      Το να ανακαλύπτουμε ότι τα δόγματα πολιτικής παρουσιάζουν αντιφάσεις στην εφαρμογή τους δεν είναι κάτι καινούριο (π.χ. μαρξισμός στη θεωρία, κομμουνισμός στην πράξη). Συμβαδίζει η βαριά φορολογία με το νεοφιλελευθερισμό; Στη θεωρία όχι, στην πράξη ναι. Και αυτό επειδή ο νεοφιλελευθερισμός προκρίνει τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού κεφαλάιου έναντι του παραγωγικού. Κοινώς, προκειμένου να αποπληρωθούν οι τράπεζες (που είχαν στην αρχή τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου) οι νεοφιλελεύθεροι δεν έχουν πρόβλημα να καταστρέψουν την ελληνική βιομηχανική παραγωγή. Ο κ. Ντράγκι ακριβώς αυτό υπερασπίζεται μέσα από το ακριβό ευρώ: τον πλούτο που βρίσκεται εντός του τραπεζικού συστήματος.


      Οι οικονομολόγοι της κυρίαρχης νεο-φιλελεύθερης αντίληψης σαφώς και διαφωνούν μαζί μου. Για αυτούς το κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη είναι οι ρυθμίσεις και η γραφειοκρατία. Οι ίδιοι άνθρωποι, βέβαια, δήλωναν πριν λίγα χρόνια με εξίσου μεγάλη σιγουριά ότι οι αγορές κρίνουν πολύ καλύτερα από τα κράτη και ότι έχουν πλήρη δυνατότητα αυτορρύθμισης. Και μετά ήρθε η αμερικανική χρηματοπιστωτική κρίση και η κρίση χρέους της ευρωζώνης και απέδειξε την αφέλεια του συλλογισμού. Οι ίδιοι είναι που περιμένουν την ανάπτυξη "του χρόνου" εδώ και τρία χρόνια. Και είναι διατεθιμένοι να περιμένουν πολλά ακόμη μέχρι να δουν την επιβεβαίωση των λόγων τους.

      Πραγματική αλλαγή για την οικονομία θα ήταν η μετάβαση από μια οικονομία εγχώριας κατανάλωσης σε μια οικονομία εξαγωγική. Αυτό σημαίνει στήριξη της (ιδιωτικής) βιομηχανικής παραγωγής μέσα από μια (δημόσια) βιομηχανική πολιτική. Αντί για αυτό, ασχολούμαστε με τους δικηγόρους και τους λογιστές. Αυτοί ούτε στη βιομηχανική παραγωγή συμβάλλουν, ούτε εμποδίζουν καμία μεγάλη βιομηχανική μονάδα να επενδύσει στη χώρα. Τους μόνους που ενοχλούν είναι τη "ραχοκοκκαλιά" της οικονομίας. Όμως ακριβώς επειδή η οικονομία μας βασίζεται σε πολύ μικρές επιχειρήσεις και επαγγελματίες δεν είναι δυνατό να γίνει εξαγωγική και διεθνώς ανταγωνιστική. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες εταιρείες που να μπορούν να προσελκύσουν διεθνείς πελάτες. Οι οικονομολόγοι που ανέφερες θεωρούν ότι αυτό θα γίνει από μόνο του (οι αγορές...) και το κράτος έχει την άνεση να ασχολείται με τα δευτερεύοντα.

      Διαγραφή
  4. Έχω μία απορία. Υπάρχουν φωνές οι οποίες υποστηρίζουν διαφορετικές απόψεις. Εκτός από το γεγονός ότι σχεδόν ποτέ δεν παρουσιάζεις τον αντίλογο, τις ελάχιστες φορές που το έχεις κάνει, υπάρχει η συνοδεία χλευαστικών σχολίων, προσπαθώντας πρωτίστως να μειώσεις την προσωπικότητα αυτών που εκφράζουν τον αντίλογο, ως επιχείρημα ότι οι αντίθετες απόψεις εκφράζονται από κατώτερες υπάρξεις της κοινωνίας της Ευρώπης.

    Η απορία μου λοιπόν είναι η εξής. Γιατί κύριε Παραπολιτικέ όταν κάποιος συμβαδίζει με την πολιτική που ακολούθησε ο ΓΑΠ, αμέσως τα λεγόμενά του γίνονται απόδειξη ότι όλα έγιναν όπως έπρεπε, ενώ όταν κάποιος λέει τα αντίθετα, κατά την ίδια πρακτική τα λεγόμενά του γίνονται απόδειξη ότι μόνο τέτοιοι άνθρωποι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο; Γιατί δηλαδή στην συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό που λέει ο Ντράγκι δεν σηκώνει καμία αμφισβήτηση και σκεπτικισμό, αλλά το παραθέτεις ως απόδειξη της μοναδικής αλήθειας; Και μη μου πεις, επειδή ο Ντράγκι είναι ο πρόεδρος της ECB. Περιμένω μία πιο αιτιολογημένη απάντηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @5:43

      Γιατί δεν μας λες εσύ τον αντίλογο;

      Διαγραφή
    2. 7.02 Γιατί απλά δεν υπάρχει αντίλογος. Η λογική του σε κουβέντα να βρισκόμαστε.

      Διαγραφή
    3. 7.02 Γιατί απλά δεν υπάρχει αντίλογος. Η λογική του σε κουβέντα να βρισκόμαστε.

      Διαγραφή
    4. @5.43
      για πες μας εσύ την άποψή σου.

      Διαγραφή
  5. Ο Ντραγκι ε'ιναι χεσμένος με την Ιταλία.Αυτό το το πράμα δεν είναι κεντρική τράπεζα.Είναι προκεχωρημένο φυλάκιο της Γερμανίας.Πού ακούστηκε μιά χώρα να μην μπορεί να δανειστει απο την Κεντρική της Τράπεζα αλλά να σου λένε πήγαινε στις αγορές.Χώρια πού τα δανεικά ιδιαίτερα σε Ισπανία και Ιταλία είναι αλα καρτ διασωση.Το σύστημα είναι έτοιμο για διάλυση.Η ανεργία στα ύψη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ποιος Ντραγκι και κουραφεξαλα,εγω πιστευω μονο τον Καμμενο,εγω είμαι ελληναρας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. o ντράγκι έσωσε την ιταλία, με διάφορους τρόπους. κι θα το ξανακάνει αν χρειαστεί.

    αλλά έχω μία απορία : συγκρινόμαστε εμείς με την ιταλία ;; η ιταλία δεν μπορεί ούτε θα βγει από το ευρώ. επίσης, έχει βιομηχανία, επίσης έχει κράτος που λειτουργεί, εμείς τι έχουμε ;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Οι δηλώσεις αυτές του Ντράγκι, είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους λοξοκοιτάζουν προς την δραχμή, δεξιά κι αριστερά. Ελπίζω το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ να ενημέρωσε τους αρμοδίους γι'αυτές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δν φαντάζομαι ο Ντράγκι να γνωρίζει τον κ. Λαφαζάνη; Αν τον γνώριζε ίσως έσκιζε τα πτυχία του!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτά που λέει ο κ. Ντράγκι είναι αυτονόητα. Είναι όμως πολύ σημαντικό αυτό που λέει για την Ελλάδα και την προσπάθεια που έχει καταβληθεί. Όλοι πλέον την αναγνωρίζουν και δεν την αμφισβητούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Στην ευρωπαϊκή του τουρνέ ο Τσίπρας θα συναντήσει τον Ντράγκι να πει τις εξυπνάδες του; Πιστεύω πως μετά το χαστούκι από τον Ρεν, ένα τέτοιο ραντεβού κρίνετε άκρως επικίνδυνο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σαφώς και πρέπει να γίνουν μεταρρυθμίσεις. Πλέον εδώ που φτάσαμε, μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται κάτι τέτοιο, οι τωρινοί κουράστηκαν. Άλλωστε το έχει εξαγγείλει και ο κ. Τσίπρας ότι θα το κάνει, με πρώτη και καλύτερη όλων, η επαναπρόσληψη όλων όσοι απολύθηκαν από το δημόσιο. Μιλάμε για μεγάλες τομές τώρα, μιλάμε για όραμα όχι αστεία πράγματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ναι, αυτό επιτάσσει και η λογική άλλωστε. Το κράτος ήταν ένα σκορποχώρι κι όλοι το λέμε. Εκείνο που με τρομάζει βέβαια είναι ότι ενέχει ο κίνδυνος σε περίπτωση που έρθει ο Σύριζα στην εξουσία, μια τιτάνια προσπάθεια που κατεβλήθει από την παρούσα κυβέρνηση και τον Σαμαρά θα πάει χαμμένη. Όχι μόνο απο την ασχετοσύνη του Τσίπρα αλλά και από πρακτικής άποψης. Μέχρι να συμφωνήσουν όλες οι συνιστώσες για τα βασικά, η χώρα θα έχει χρεοκοπήσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πείτε μου ειλικρινά, σας κάνουν για μεταρρυθμιστές ο Λαφαζάνης, ο Στρατούλης, η Κωνσταντοπούλου, ο Μητρόπουλος και το μισό Πασόκ που έχει εγκατασταθεί στην Κουμουνδούρου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Κοψε κατι από την τιτανια προσπαθεια του Σαμαρα,αλλος το εκανε αυτό, το οναμα αυτου όμως είναι απαγορευμενο από τα καναλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή