Η Αριστερά που επικαλείται τα ανθρωπιστικά αισθήματα ενός μοντέρνου δικτάτορα

9.8.14


Η επιστολή του Μανώλη Γλέζου προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν με τρόμαξε, όχι γιατί περίμενα να πιστεύει κάτι διαφορετικό ο συγκεκριμένος (επαγγελματίας) πολιτικός αλλά γιατί παρατήρησα ότι ένα μεγάλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΜΜΕ που πρόσκεινται φιλικά στην Κουμουνδούρου ένιωσαν την ανάγκη να την προβάλουν και να την υπερασπιστούν.

Αν άνηκα στην ηγετική ομάδα του κόμματος, θα έκανα ότι μπορούσα για να μην λάβει διαστάσεις μια τέτοια επιστολή, να μην διαδοθεί το κείμενο ενός ευρωβουλευτή που πιστεύει στα «ανθρωπιστικά αισθήματα» ενός μοντέρνου δικτάτορα όπως ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ενός πολιτικού της Αριστεράς που εκφράζεται με όρους όπως «νέα τάξη πραγμάτων» που θα ζήλευε και ο Γιώργος Καρατζαφέρης.

Θεωρώ απόλυτα γελοίο να διατυπώνει ο πρώτος σε σταυρούς Έλληνας ευρωβουλευτής ένα αίτημα επιλεκτικής προστασίας των Ελλήνων αγροτών με επιχείρημα της στάσης της χώρας μας απέναντι στη Σοβιετική Ένωση το 1955(!).

Με τον Τσίπρα στον προθάλαμο του Μεγάρου Μαξίμου, τα πάρα πολλά νέα παιδιά που πιστεύουν στις ιδέες της Αριστεράς και ελπίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει κάποια στιγμή να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο από αυτά που η παλαιολιθική γραφειοκρατία του κόμματος τους προσφέρει. Είναι κρίμα να ξοδεύουν χρόνο και φαιά ουσία υπερασπίζοντας τέτοιου τύπου ανόητες επιστολές.

8 σχόλια:

  1. Το μούσι είναι λίγο ποστίς ή είναι ιδέα μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ένα "καλό ψόφο" στο κίνημα τους , νομίζω είναι χρήσιμο να ευχηθούμε. Και ο Αλλάχ να λυπηθεί αυτούς που τούς ακολουθούν καθώς και αυτούς που δεν τούς ακολουθούν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτού του είδους η επιχειρηματολογία είχε αξία σε παλιότερες εποχές, που ο κόσμος είχε αμυδρότατη ενημέρωση και μπορεί αρκετοί να έπεφταν στη λούμπα των χαρακτηρισμών-δικτάτορας ο Πούτιν. Σήμερα αυτά τα σχεδόν πρωτόγονα επικοινωνιακά επιχειρήματα δεν πιάνουν. Ο κόσμος ξέρει. Ξέρει για την Ουκρανική ηγεσία και αν και πόσο δημοκρατική είναι. Ξέρει για το Νετανιάχου. Ξέρει και για το ποια παιχνίδια παίζονται όπου οι αξίες της δημοκρατίας ή οι απαξίες της δικτατορίας είναι λάστιχα για ευέλικτη χρήση. Ειδκά η εξωτερική πολιτική-η επιτομή του πραγματισμού!-μπορεί να ξεπερνάει τέτοιους λεκτικούς σκοπέλους. Μην ξεχνάμε ότι την δικτατορική περίοδο που η Ελλάδα βρισκόταν σε καθεστώς πολιτικού εμπάργκο-τουλάχιστον από τις ευρωπαϊκές χώρες-οι ΗΠΑ μας έστελναν εδώ τον Αντιπρόεδρο τους, τον απελπιστικά κακόφημο σήμερα, τον περιβόητο Σπύρο Αγκνιου. Ασφαλώς ανήκοντας στην ΕΕ είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθούμε μια κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική με τους εταίρους μας και να μην κάνουμε του κεφαλιού μας-και κατά τούτο η επιστολή Γλέζου έχει συστατικά πολιτικής ανοησίας-στο βαθμό που δεν έχει κάποιο αντίκρυσμα στο εσωτερικό ακροατήριο, που μάλλον έχει και μάλλον γι'αυτό το κάνει ο Γλέζος, ρίχνοντας άδεια για να πιάσει γεμάτα-προς αριστερά μεριά. Το θέμα είναι όμως ότι πρέπει κάποια στιγμή να εμπεδωθεί στο πληθυσμό γιατί ακολουθείται αυτή και όχι κάποια άλλη εξωτερική πολιτική και όχι να σκάβουμε να βρούμε σπαράγματα παλαιοντολογοικής επιχειρηματολογίας με δαιμονοποιήσεις-το κάνει ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ η αριστερά του Τσίπρα με την Μέρκελ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Με τον Τσίπρα στον προθάλαμο του Μεγάρου Μαξίμου, τα πάρα πολλά νέα παιδιά που πιστεύουν στις ιδέες της Αριστεράς και ελπίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ"


    Ποιάς αριστεράς; Της δημαγωγικής, καιροσκοπικής, ψεύτικης;
    Παρασυρμένα κομμάτια της κρατικίστικης ιδεολογίας που πέθανε και αναζητά μετενσάρκωση, είστε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητη Παραπολιτικη, τα "αποθεωτικα σχολια", στα οποια παραπεμπεις, μαλλον ακραια δυσπιστια εκφραζουν, για το εν λογω "ντοκυμαντερ". Και καλα να ειναι μονο το μουσι ποστις. Μην ειναι ολο το ντοκυμαντερ μουσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιατί όταν σε ταίζει κάποιος επί δεκαετίες, και καλοτρώς κιόλας κάνοντας χίλιες δύο λαμογιές για να τρως ακόμα περισσότερο, μοιραία δημιουργείς και κάποιες υποχρεώσεις. Η αντίληψη ότι η συμμετοχή μας στην ΕΟΚ/ΕΕ ήταν μόνο για να ταιζόμαστε ες αεί και όχι ως εταίροι σε μία κοινή προσπάθεια με κοινούς στόχους, ήταν -και είναι- μία δική μας νοσηρή φαντασίωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. "Tα πάρα πολλά νέα παιδιά που πιστεύουν στις ιδέες της Αριστεράς και ελπίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ" θα καταλάβουν (ελπίζω, τουλάχιστον) κάποια στιγμή ότι το κόμμα στο οποίο στήριξαν τις ελπίδες τους είναι το ένα αλλοπρόσαλλο και λαϊκίστικό κόμμα που το μόνο για το οποίο νοιάζεται δεν είναι, ασφαλώς, η νέα γεννιά αλλά η προστασία των συμφερόντων-προνομίων των εργαζομένων στο ελληνικό δημόσιο. Αυτοί είναι άλλωστε οι πιο "σίγουροι" ψήφοφόροι του.
    Όσο για την στήριξη που παρέχει στον Πούτιν ο ΣΥΡΙΖΑ (επιστολή Γλέζου και ψηφοφορία στην ευρωβουλή) αποδεικνύει απλώς, το πόσο βαθιά αντιευρωπαϊκό κόμμα είναι αλλά και το πόσο πολύ "πιστεύει" στις δημοκρατικές αξίες. Να το χαίρονται οι ψηφοφόροι του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή