Οι περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης έχουν ασπαστεί, ηθελημένα ή μη, τη γερμανική οικονομική φιλοσοφία: Σκληρή δουλειά, χαμηλός πληθωρισμός, ενισχυμένη ανταγωνιστικότητα και ιδανικά, πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Το μοντέλο αυτό αντενδείκνυται για μια οικονομία με το μέγεθος της Γερμανίας, πόσο μάλλον για ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Οι υποστηρικτές του μοντέλου θεωρούν ότι ένα πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών αποτελεί ένδειξη ισχύος, επομένως το έλλειμμα είναι σύμπτωμα αδυναμίας. Πρόκειται για περίεργη άποψη: Πλεονάσματα και ελλείμματα είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.
