Παπανδρέου: Πολλοί είναι εξαιρετικοί μεταρρυθμιστές σε ομιλίες αλλά μόλις κατεβούν από το μικρόφωνο...

15.11.14


Με την προσέλευση του κόσμου να αναγκάζει τον οικοδεσπότη Συμεών Κεδίκογλου να ζητήσει συγγνώμη για την περιορισμένη χωρητικότητα της αίθουσας, ο Γιώργος Παπανδρέου εκφώνησε από τη Χαλκίδα μια ομιλία με έντονα ιστορικά χαρακτηριστικά.

Παραθέτω τα πιο σημαντικά σημεία:

-Όταν ο Συμεών μου ζήτησε να μιλήσω στην παρουσίαση του βιβλίου του, με χαρά του απάντησα αμέσως θετικά. Για δύο λόγους.

Πρώτον, για τον ίδιο τον Συμεών.Νεαρό μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του 2009, μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που έβγαλε κυριολεκτικά τα κάστανα από τη φωτιά για τη χώρα.
Από τους βουλευτές που δεν κρύφτηκαν, όταν τους ζητήθηκε να βάλουν πλάτη.
Που πίστεψαν και στήριξαν ένα πρωτοφανές μεταρρυθμιστικό έργο. Και δεύτερον, για το ίδιο το βιβλίο. Γιατί ακόμη και ο τίτλος του βιβλίου, εκφράζει εν είδη μηνύματος, την αδήριτη ανάγκη ρήξεων με το παρελθόν, σε μια περίοδο, που τίθεται στον δημόσιο λόγο το ερώτημα περί της εκτός μνημονίου πορείας της χώρας. Βιβλία, όπως αυτό του Συμεών, αφήνουν μία γλυκόπικρη γεύση σε εμάς που βρεθήκαμε στη δίνη του κυκλώνα.

Γλυκιά, γιατί μας υπενθυμίζουν ότι κάναμε το πατριωτικό μας καθήκον στην πράξη, όταν άλλοι με ευκολία εμφανίζονταν πατριώτες στα λόγια – αλλά ήταν απόντες από την πραγματική μάχη.
Πικρή, γιατί μας υπενθυμίζουν πόσα περισσότερα θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει για τη χώρα, πόσες περισσότερες αλλαγές, για μια πολιτεία καλύτερη, δικαιότερη, αν οι συνθήκες ήταν έστω και στο ελάχιστο ευνοϊκές.

Είχε πολύ καλό υλικό, πολύ καλό ανθρώπινο δυναμικό εκείνη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Πολλούς βουλευτές που πίστευαν πραγματικά ότι πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα. Δεν χρειάζονταν κανένα Μνημόνιο για να το κάνουν.

-Σήμερα, γιατί είναι προβληματικό το γενικό πολιτικό σκηνικό; Ελάχιστοι αγωνιούν και ακόμη λιγότεροι δίνουν μάχη για τομές με το παρελθόν. Πολλοί υπόσχονται ή ονειρεύονται επιστροφή στο παρελθόν. Είναι εξαιρετικοί μεταρρυθμιστές σε ομιλίες, αλλά μόλις κατεβούν από το μικρόφωνο αποδομούν και την όποια μεταρρυθμιστική προσπάθεια έγινε.

«Καλλικράτης»; Τομή με το παρελθόν της αυτοδιοίκησης. Ηλεκτρονική συνταγογράφηση; Τομή με το παρελθόν των ασφαλιστικών ταμείων. «Διαύγεια»; Τομή με το παρελθόν των δαπανών και της αδιαφάνειας στο δημόσιο. Νόμος για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση; Τομή με το παρελθόν και το κατεστημένο των Πανεπιστημίων. Ηλεκτρονικές προμήθειες στο δημόσιο; Τομή με το παρελθόν των προμηθειών. Όλες οι προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ; Αντικειμενικά κριτήρια για προαγωγές; Τομή με το παρελθόν της αναξιοκρατίας στο Δημόσιο. Οικονομική Αστυνομία; Οικονομικοί Εισαγγελείς; Άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών; Τομή με το παρελθόν της απόλυτης φοροδιαφυγής.

Ανέφερα δέκα μόνο από τα πολλά παραδείγματα παρεμβάσεων που έγιναν μέσα σε μόλις δύο χρόνια, μέσα στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, και που για μένα, τον Συμεών και όσους πήραμε την πρωτοβουλία να τα προωθήσουμε και να τα στηρίξουμε, συνιστούν πραγματικές τομές.
Με λάθη, με προβλήματα, αλλά τομές. Ειλικρινή προσπάθεια για τομές – που πάνε μπροστά.
Προς το καλύτερο – εμπεδώνοντας αξίες – για τον πολίτη και αυτό το έρμο κράτος.

-Όση απαισιοδοξία δημιουργεί το πολιτικό σκηνικό, τόση αισιοδοξία βρίσκω προσωπικά στον κόσμο. Τώρα που η δημαγωγική σκόνη κατακάθεται, τώρα που οι μύθοι καταρρίπτονται από την ίδια την ιστορία, έχει δημιουργηθεί πιστεύω μία κρίσιμη μάζα στην ελληνική κοινωνία για να ολοκληρωθεί η τομή με το παρελθόν.

Βρίσκω αισιοδοξία σε όσους πιστεύουν ότι, το ζήτημα δεν είναι η «Μεταμνημονιακή Ελλάδα» αλλά η απελευθερωμένη «Μεταπελατειακή Ελλάδα» Μια Ελλάδα των αξιών αντί των προνομίων.
Η αποτίναξη των πελατειακών αντιλήψεων, νοοτροπιών και συμπεριφορών, που μας οδήγησε στο Μνημόνιο.

Βρίσκω αισιοδοξία σε όσους πιστεύουν ότι, όραμα πλέον της ελληνικής οικογένειας για το παιδί της πρέπει να είναι η σταδιοδρομία σε έναν τομέα της οικονομίας υγιή και βιώσιμο, που γεννά συνεχώς ευκαιρίες, όχι η πάση θυσία θεσούλα στο δημόσιο. Βρίσκω αισιοδοξία σε όσους συζητάνε, προτείνουν, τσακώνονται, ενδιαφέρονται για το πώς θα παράξει αυτή η ευλογημένη χώρα και η αποκεντρωμένη περιφέρεια, υγιώς νέο πλούτο.

Βρίσκω αισιοδοξία σε όσους πιστεύουν ότι, χωρίς Παιδεία της προκοπής, της κριτικής σκέψης και της καινοτομίας, δεν πρόκειται να βγούμε ουσιαστικά ποτέ από την κρίση, ούτε θα έχουμε ποτέ βιώσιμη ανάπτυξη. Βρίσκω αισιοδοξία σε όσους αγαναχτούν, ακόμα κι αν δεν μας ψήφισαν ποτέ, με τα πισωγυρίσματα στη Διαύγεια, στην απονομή ελληνικής ιθαγένειας σε παιδιά νομίμων μεταναστών και σε όλες τις μεταρρυθμίσεις που προωθήσαμε τη διετία 2009-2011.

Σε όσους επιζητούν κανόνες για όλους, ακόμα κι αν συνεπάγονται απώλεια κάποιων δικών τους προνομίων. Σε όλους εκείνους που πιστεύουν ότι, τώρα είναι η ώρα να δημιουργήσουμε μια πολιτεία δημοκρατική, συμμετοχική, με διαφάνεια και λογοδοσία.

Ολόκληρη η ομιλία του πρώην πρωθυπουργού στη Χαλκίδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου