Ιστορικό παράδοξο: Μόνο ο Παπανδρέου μπορεί να στερήσει από τον Τσίπρα την αυτοδυναμία

24.1.15


Αν κάποιος το 2009 είχε υποστηρίξει ότι θα έρθει μια μέρα όπου ο Γιώργος Παπανδρέου θα μοιάζει ο μόνος ικανός να ανακόψει την πορεία του Αλέξη Τσίπρα προς την αυτοδυναμία, θα είχε θεωρηθεί γελοίος, αν όχι άτομο με ψυχοπαθολογικά προβλήματα.

Κι όμως. Όπως δείχνουν όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο μόνος τρόπος να αποτραπεί μια αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η είσοδος στη Βουλή του Κινήματος του Γιώργου Παπανδρέου καθώς λόγω του εκλογικού συστήματος, αν στην επόμενη Βουλή εκπροσωπηθούν 8 κόμματα, ο πήχης της αυτοδυναμίας ανεβαίνει.

Μπορεί λοιπόν κάποιοι να θεοποιούν δίχως λόγο τη 3η θέση αλλά στην πραγματικότητα ο τελικός αριθμός των κομμάτων που θα πιάσουν το 3% είναι ο μόνος που μπορεί να καθορίσει το είδος της κυβέρνησης που θα σχηματιστεί μετά από αυτές τις εκλογές.

6 σχόλια:

  1. Καλά τα λέει στη συνέντευξη, καλά τα είπε και στο Χατζηνικολάου αλλά εκείνη την ίδέα για διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους και εν συνεχεία δημοψήφισμα που θα κατακυρώνει τα αποτελέσματά της, τι την ήθελε; Επειδή δεν κατάφερε -ευτυχώς- να κάνει δημοψήφισμα το '12, να το κάνει σώνει και καλά το '15; Επίσης αυτό το άνοιγμα προς τον ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που τον συκοφάντησε όσο περίπου και ο Καμμένος, τι νόημα έχει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν μάθει Ιστορία-ποτέ δεν είναι αργά, ειδικά τώρα που κάθεται-θα μάθει ποια είναι η θέση του σ'αυτή. Γενικά όμως ισχύει αυτή η αρχή: ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ. Είναι όμως σε θέση "να τον γράψει η Ιστορία"(υπάρχουν και τα αρνητικά της κατάστιχα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ναι.


    Έσωσε τη χώρα απο τη χρεωκοπία.
    Άρχισε ένα πρωτοφανές μπαραζ μεταρρυθμίσεων που οι ΓΕΛΟΙΟΙ Βενιζελικοί εν τέλει διέλυσαν (πανεπιστήμια, μετανάστευση, διαύγεια, ΕΡΤ με Μόσιαλο, ταξί, Καλλικράτης). Κι όλα αυτά εν μέσω πρωτοφανής κρίσης.
    Δημιούργησε πρωτοφανείς μηχανισμούς διαγραφής χρέους. ΕΚΑΤΟΝ ΕΙΚΟΣΙ ΔΙΣ. Με προυπόθεση, βασικά, να συνεχίσουν οι μεταρρυθμίσεις.
    Όταν μάλιστα είπε να βάλει το ερώτημα μέσω δημοψηφίσματος στο λαό, για πρώτη φορά στην ιστορία, έπεσαν ΟΛΟΙ να τον φάνε. Γιατί;


    Μετά από όλα αυτά, κάθησε στο ΠΑΣΟΚ με κλειστό το στόμα του. Ψήφιζε νομοσχέδια γιατί κυβέρνηση δεν επρόκειτο να ρίξει, και όταν θέλησε να φύγει, ο Βενιζέλος μόνο που δεν τον παρακαλούσε να μείνει. Και στο κάτω κάτω, ας πάρει 2.5% και μην μπει στη Βουλή. Η ιστορία θα δείξει πως αντί να κάτσει σαν τον Καραμανλή να μιλά μέσω... κύκλων, αυτός πάλεψε.


    Και έχουμε γελοίους σαν εσένα, παθολογικές καταστάσεις, να μας λένε πως ο ΓΑΠ δεν έκανε τίποτα, και μας προτείνουν το γνήσιο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, που κατάντησε την παράταξη ένα άχρωμο κόμμα με μοναδική φιλοδοξία ένα υπουργείο. ΔΗΜΑΡ v.2. Γελοιότητες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μου αρέσει πολύ που είμαστε τόοοοοοοσο δημοκράτες όλοι μας, που η χειρότερη πράξη της μεταπολίτευσης ήταν η προσπάθεια ενός πρωθυπουργού να επικυρώσει μια δανειακή σύμβαση που έδενε τη χώρα για χρόνια, με δημοψήφισμα.


    Έπρεπε να παλεύουμε ΟΛΟΙ για να είχαμε δικαίωμα να κάναμε δημοψήφισμα, όχι να κοροιδεύουμε τον Παπανδρέου επειδή τόλμησε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιατι ακόμη και ένας ανίκανος μπορεί-ας όψεται το πολιτικό σύστημα που ευνοεί την οικογενειοκρατία-με μόνη την ονομαστική παρουσία του να συμβάλει εκλογικά. Πόσο; 1, 1,5%, 2%,πάντως αρκετό για να μπορούσε να κάνει το ΠΑΣΟΚ τρίτη δύναμη. Αλλά ο μνησίκακος ΓΑΠ δεν ήθελε αυτό το μικρό ποσοστό με το οποίο θα μπορούσε να συμβάλει να το δώσει στο ΠΑΣΟΚ που τον ανέδειξε πρωθυπουργό αλλά να το δώσει ακέραιο στο ΓΙΑΟΥΡΤΟΣΥΡΙΖΑ. Άβυσσος η ψυχή του διασπαστή του ΠΑΣΟΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τώρα που ο ΓΑΠ τέλειωσε κάντε και μια πιο σωστή ανάλυση σχετικά με την ανοησία του Δημοψηφίσματος. Ήθελε το Δημοψήφισμα όχι για να δώσει λόγο στο λαό-δυό χρόνια τον είχε γράψει αυτό το λαό με την προκλητική αλλάγή πολιτικής ατζέντας. Το ήθελε-εξ ανάγκης κι αυτό-σαν τη μόνη πρόσφορη εναλλακτική για να μη χάσει την εξουσία. Τέτοιου είδους δημοψηφίσματα-σπασμωδικά εκβιαστικά διλημματικά-ΚΑΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ! Στις δημοκρατίες, που έχουν το δημοκρατικό δικαίωμα των εκλογών και άρα νομιμοποίησης και προσώπων και πολιτικών(θηλ) το Δημοψήφισμα ή είναι περιττό ή τού δίνεται η άνεση χρόνου ώστε ο λαός να αποφασίσει με νηφαλιότητα και όχι κάτω από την απειλή εκβιασμού-που το ξαναλέω είναι χαρακτηριστικό της Χούντας(θυμάμαι με την ευκαιρία τον βαθιά αντιμοναρχικό πατέρα μου να βρίσκεται προς στιγμήν σε δίλημμα για το τι θα ψηφίσει στο Χουντικό δημοψήφισμα του 1973-ο Παπαδόπουλος πήγε να τη βγει από αριστερά στους σαστισμένους αντιμοναρχικούς ψηφοφόρους!).

    ΑπάντησηΔιαγραφή