Συνταγματικοί διάλογοι από καθηγητές της Νομικής Αθηνών στο θέατρο Διάνα

Οι καθηγητές της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ν.Κ. Αλιβιζάτος, Γ. Δρόσος και Στ. Τσακυράκης και οι αναπληρωτές καθηγητές Σπ. Βλαχόπουλος και Γιώργος Γεραπετρίτης, εγκαινιάζουν σειρά διαλέξεων με θέμα «Οι θεμελιώδεις αρχές του πολιτεύματος»

Οι διαλέξεις θα πραγματοποιούνται στο θέατρο Διάνα, οδός Ιπποκράτους 7.

Αν τον έλεγαν Μαρκεζίνη...

Χθες η Παραπολιτική δημοσίευσε ένα κομμάτι της ομιλίας του Γιάννη Δρόσου με τίτλο "Το «Μνημόνιο» ως σημείο στροφής του πολιτεύματος", μια από τις πιο τεκμηριωμένες αναλύσεις των τελευταίων μηνών.

Ο Γιάννης Δρόσος είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Αθηνών, της σημαντικότερης Σχολής των θεωρητικών επιστημών στην Ελλάδα.

Οι απόψεις του όμως δεν τυγχάνουν της ίδιας προβολής με αυτές του Βασίλη Μαρκεζίνη. Γιατί; Σε τι υστερεί;

Το «Μνημόνιο» ως σημείο στροφής του πολιτεύματος

Απόσπασμα από πρόσφατη ομιλία του συνταγματολόγου Γιάννη Δρόσου:

Στην αρχή της ομιλίας μου αναφέρθηκα στα παραδείγματα του 1875 και του 1909. Και στα δύο την πολιτειακή στροφή πραγματοποίησε μία νέα πολιτική τάξη. Σήμερα, ακριβέστερα: μέχρι και σήμερα, φαίνεται ότι την κρίση προσπαθούν να αντιμετωπίσει το σύστημα πολιτικής που είναι τμήμα της, το σύστημα πολιτικής με τον οποίο θρέψαμε την κρίση και τραφήκαμε από αυτήν. Έχω μάλιστα μερικές φορές την υποψία ότι, προερχόμενες από πρωταγωνιστές της περιόδου που χρεοκόπησε, οι εκκλήσεις για ενότητα του λαού ώστε να ξεπεράσουμε την κατάσταση ηχούν στα αυτιά μου ως προσπάθεια του ξεπερασμένου κόσμου να σωθεί συλλήβδην. Ο Τρικούπης αντιμετώπισε ενωμένα τα μέχρι τότε αντίπαλα κόμματα του κομματικού συστήματος του 1875, ο Βενιζέλος ενωμένα τα μέχρι τότε αλληλοσυγκρουόμενα κόμματα του τότε δικομματισμού. Εδώ, μπορεί να είναι και νωρίς, όμως, τι περίεργη αίσθηση, κοιτάζοντας γύρω μου αισθάνομαι ότι περιφέρομαι ανάμεσα σε μορφές και φωνές ενός κόσμου που πέρασε χωρίς να το ξέρει, αλλά δεν βλέπω ούτε μορφές ούτε φωνές ενός κόσμου που να έρχεται –τουλάχιστον όχι ακόμη. Ή μήπως υπάρχουν και δεν τις βλέπω;

Η πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια εδώ.