Η δυσκολία του «γράψε λάθος» στον δημόσιο διάλογο

Εδώ και αρκετά χρόνια παρακολουθώ τη δημόσια παρουσία του συγγραφέα Τάκη Θεοδωρόπουλου, κυρίως μέσα από τις σελίδες της Καθημερινής ενώ στη λίστα με τα βιβλία που θέλω να αγοράσω τον επόμενο καιρό, φιγουράρει ένα δικό του, το Τελευταίο Τέταρτο, ένα χρονικό για το περιοδικό που εξέδιδε ο Μάνος Χατζιδάκις.

«Πάντως, αυτή η Ευρώπη δεν είναι αυτή που οραματιστήκαμε»

Ο Ζαν Ντανιέλ είναι 93 ετών και όμως κάθε Παρασκευή πάει στο γραφείο του για να γράψει το κύριο άρθρο του Nouvel Observateur. Στο τεύχος της περασμένης εβδομάδας αναφερόταν στις ευθύνες της μεταναστευτικής πολιτικής, και ειδικά του υπουργού Εσωτερικών της Γαλλίας για την άνοδο του Εθνικού Μετώπου. Εγκαλούσε επίσης τον Αλέν Φινκιλκρότ για το τελευταίο του βιβλίο, που αναφέρεται στη γαλλική ταυτότητα. «Το έθνος», σημειώνει, «εκφράζει τη ζωή της δημοκρατίας. Ο εθνικισμός τον θάνατό της».

Ο Ζαν Ντανιέλ είναι μία από τις εμβληματικές μορφές της γαλλικής αριστεράς. Και η γαλλική αριστερά δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τη λέξη «έθνος», και ό,τι αυτή αντιπροσωπεύει, σε αντίθεση με τη δική μας. Και να προβάλλει τη δική της αντίληψη για το «έθνος». Λίγο πιο κάτω, στο ίδιο άρθρο, θα παραθέσει Ζορές: «Ο λίγος διεθνισμός σε απομακρύνει από την πατρίδα, ο πολύς σε φέρνει πιο κοντά της».

Ο Γιώργος Κιμούλης κι ο Καπιταλισμός

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου*

Ακουσα προχθές στην εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη «Ανατροπή» τον Γιώργο Κιμούλη να εξηγεί πως για τα οικεία δεινά ευθύνεται κατά κύριο λόγο το σύστημα. «Εχει όνομα αυτό το σύστημα», πρόσθεσε. «Λέγεται καπιταλισμός και η συγκεκριμένη του μορφή λέγεται νεοφιλελεύθερη χρηματοπιστωτική».

Μετά την περιεκτική ανάλυση του συστήματος προέβη και σε σύντομη, λόγω ελλείψεως χρόνου, έκθεση των προτάσεών του. Αφού πρότεινε την κατάργηση του καπιταλισμού ως μόνη λύση επιχειρηματολόγησε...