Πόσο θα ήταν το χρέος σήμερα χωρίς το Μνημόνιο; Μεγαλύτερο ή μικρότερο;

26.8.13

Του Δεσπότη Παναγιώτη

Πόσο θα ήταν το χρέος σήμερα ΧΩΡΙΣ το Μνημόνιο; Μεγαλύτερο ή μικρότερο; Θα ήμασταν χειρότερα ή καλύτερα;

«Στο εκρηκτικό ύψος των 321 δισ. ευρώ ανέβηκε και πάλι το δημόσιο χρέος στο τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2013, ύψος μεγαλύτερο από το χρέος που είχε η Ελλάδα το 2009, προτού ξεσπάσει η κρίση…»

Αυτή είναι η πρώτη παράγραφος πρόσφατου άρθρου στο in.gr που αναπαρήγαγαν όλοι.

Θυμίζει αρκετά αυτό που είχε πει ο Αντώνης ο Σαμαράς στις 27 Οκτωβρίου 2011 όταν απέρριψε κατηγορηματικά (λίγες μέρες αργότερα άρχισε να την λατρεύει) την...



...ιστορική Συμφωνία των Βρυξελλών. Είχε πει τότε ο Αντώνης ο Σαμαράς:

«Τελικά, με το κούρεμα που αποφασίστηκε, το χρέος της χώρας μας το 2020 θα είναι όσο ήταν και το 2009, πριν μπούμε στο Μνημόνιο, δηλαδή 120% του ΑΕΠ! Αυτή η κυβέρνηση, όχι μόνο μας έφερε δύο χρόνια φορο-επιδρομών και λιτότητας, αλλά χωρίς ίχνος ντροπής τολμά και πανηγυρίζει πως, σε εννιά χρόνια από σήμερα, το 2020, θα μας έχει φτάσει… και πάλι στο 2009! Και μάλιστα υπό πολύ χειρότερες συνθήκες! Κι ενώ θα έχει εκποιηθεί μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας».

Τα ίδια έλεγαν και οι Συριζαίοι τότε, τα ίδια λέει και όλη η αντιπολίτευση σήμερα, με αποτέλεσμα ο Αντώνης ο Σαμαράς να λούζεται αυτά που έλεγε.

Το μπακαλίστικο ερώτημα που θέτουν τα παραπάνω είναι απλό: Αν, μετά από όλες αυτές τις θυσίες, το χρέος σήμερα είναι μεγαλύτερο από το 2009 και αν, μετά και πάλι από όλες τις θυσίες, το χρέος το 2020 θα είναι όσο ήταν το 2009, τι στο διάολο χρειαζόμασταν το Μνημόνιο; Τι στο διάολο χρειαζόμαστε Μνημόνιο αφού αυξάνει το χρέος και διαλύει την κοινωνία;

Το ερώτημα και η συνακόλουθη βεβαιότητα που δημιουργεί («Δεν χρειαζόμαστε, ούτε χρειαζόμασταν κανένα Μνημόνιο») εμπεριέχουν αφόρητη ποσότητα μπακαλίστικης λογικής γιατί όσοι τα χρησιμοποιούν δεν συμπληρώνουν στη σκέψη τους και δεν απαντάνε, εσκεμμένα οι περισσότεροι, στο πραγματικά κρίσιμο ερώτημα: Πόσο θα ήταν το χρέος σήμερα χωρίς το Μνημόνιο; Μεγαλύτερο ή μικρότερο; Θα ήμασταν καλύτερα ή χειρότερα;

Μία μπακαλίστικη απάντηση, πολύ λιγότερο όμως αυθαίρετη από αυτά που διαβάσαμε παραπάνω θα ήταν η εξής:

Ξέρουμε ότι τα ελλείμματα μίας χώρας γίνονται χρέος. Δανείζεται για να τα καλύψει. Αν δεν υπήρχε το Μνημόνιο με τα μέτρα προσαρμογής, δεν θα συνεχίζαμε να παράγουμε ως χώρα κάθε χρόνο λίγο ως πολύ τα ελλείμματα της περιόδου Καραμανλή; Θα συνεχίζαμε. Τι θα σήμαινε αυτή η υποθετική περίπτωση;    

Σύμφωνα με τα επίσημα δελτία δημοσίου χρέους του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, το δημόσιο χρέος τον Δεκέμβριο του 2008 ανήλθε σε 262 δισ., ενώ το Δεκέμβριο του 2009 σε 298,5 δισ. Αυτό σημαίνει ότι το 2009, ο θίασος Καραμανλή παρήγαγε έλλειμμα 36,5 δισ. που μετά έγιναν χρέος.

Δείτε εδώ ένα συνοπτικό πίνακα διαχρονικής εξέλιξης του δημοσίου χρέους από το Μάρτιο του 2004.

Αν λοιπόν δεν υπήρχε Μνημόνιο, δικαιούται κανείς να πει, με μετριοπαθείς μάλιστα υπολογισμούς, ότι μέχρι σήμερα στο δημόσιο χρέος του 2009 (298 δισ.) θα είχαν προστεθεί καμία 30αριά δισ. ως έλλειμμα το 2010, καμία 30αριά δισ. το 2011, καμία 30αριά δισ. το 2012 και καμιά 15αρια δισ. μέχρι φέτος τον Ιούνιο.

Με λίγα λόγια, χωρίς Μνημόνιο και μέτρα, το κοντέρ του δημοσίου χρέους δεν θα έγραφε σήμερα 321 δις, αλλά πάνω από 400 δισ.  

Αν συνεχιζόταν δηλαδή ο εγκληματικός ρυθμός ελλειμμάτων της κυβέρνησης Καραμανλή και δεν υπήρχε κυβέρνηση Παπανδρέου να πάρει τις δύσκολες αποφάσεις και μετά να πετύχει την διαγραφή χρέους, το χρέος σήμερα δεν θα ήταν 321 δισ. αλλά πάνω από 400.

Αυτά, απλά και μπακαλίστικα, για όσους λένε ότι οι κόποι πάνε χαμένοι αφού το χρέος αυξάνεται. Προφανώς δεν έχουν καταλάβει τίποτα και δεν έχουν καταλάβει πόσο θα ήταν το χρέος σήμερα, πόσο ιλιγγιωδώς περισσότερο θα αυξανόταν, αν δεν κάναμε τίποτα.

Βέβαια, η πραγματικότητα είναι ότι όλα αυτά, πόσα δισ. χειρότερο δηλαδή θα ήταν το χρέος χωρίς Μνημόνιο, δεν έχουν καμία σημασία.

Είναι τελείως υποθετικά. Αφού ήδη με το χρέος και το έλλειμμα και την ύφεση του 2009 επί Καραμανλή, όταν αποκαλύφθηκαν, σταμάτησαν όλοι να δανείζουν την Ελλάδα ή δάνειζαν με απαγορευτικά - ληστρικά επιτόκια.

Επομένως, αν δεν είχε στηθεί με διπλωματικό μαραθώνιο ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης για να δανειστεί η Ελλάδα και δεν υπογραφόταν το Μνημόνιο, το χρέος θα είχε εξαφανίσει τη χώρα από το Μάιο του 2010.

Και ελάχιστοι θα ασχολούνταν με το πόσο είναι το χρέος σήμερα. Γιατί, θα είχαμε τελειώσει όλοι τότε μέσα σε μια ανείπωτη εθνική τραγωδία.

Χρειάζεται όμως και κάτι ακόμη.

Δείτε στον παρακάτω πίνακα που διαβάσαμε εδώ, τι και πότε έπρεπε να πληρώσει ως δημόσιο χρέος η χώρα το Μάρτιο του 2010, τι βόμβα αντιμετώπισε η κυβέρνηση Παπανδρέου δηλαδή, και πως είναι η αντίστοιχη κατάσταση σήμερα:

Το προφίλ του ελληνικού χρέους 31/3/2010 (πάνω) και 31/3/2013 (κάτω)
Διαγράμματα από τα αντίστοιχα Δελτία Δημόσιου Χρέους ΟΔΔΗΧ/ΥΠΟΙΚ
Γράφει συγκεκριμένα ο Γιώργος Προκοπάκης:

«Είναι αξιοσημείωτο πως το σύνολο του δημοσίου χρέους «επέστρεψε» (σε απόλυτα μεγέθη) στα επίπεδα της άνοιξης του 2010 - €310 δισ το 2010, €309 δισ το 2013. Με μια τεράστια διαφορά: ο μέσος χρόνος αναχρηματοδότησης του χρέους έγινε 15.4 χρόνια το 2013, από 5.8 χρόνια το 2010. Δεν υπάρχει το βουνό των άμεσων υποχρεώσεων αναχρηματοδότησης του 2010 οι οποίες έχουν απλωθεί σε βάθος χρόνου. Δηλαδή, όσον αφορά το χρέος, στα τρία μνημονιακά χρόνια επιτεύχθηκε, εκτός από την απομείωσή του, η μετατροπή του σε (σχεδόν) διαχειρίσιμο. Αξίζει να ρίξει κανείς μια ματιά στο προφίλ χρέους της άνοιξης 2010. Είναι εμφανές πως οι πόροι της πρώτης δανειακής σύμβασης μόλις που έφθαναν μέχρι τις αρχές του 2012. Το πρώτο Μνημόνιο θα μπορούσε να είναι και το τελευταίο μόνον εάν η Ελλάδα κατόρθωνε να βγει στις αγορές ήδη από τις αρχές του 2012 και μάλιστα με δυνατότητα άντλησης ποσών άνω των €50 δισ ετησίως (αναχρηματοδότηση χρέους και ελλείμματα). Η προοπτική αυτή είχε πάψει να υφίσταται ήδη από το τέλος του 2010.

Μια ακόμη παρατήρηση είναι αναγκαία. Οι διακανονισμοί για το ελληνικό χρέος που έγιναν στην τριετία (PSI+, επαναγορά ομολόγων, επιμήκυνση και μείωση επιτοκίων Μαρτίου 2011 και Νοεμβρίου 2012) είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση των υποχρεώσεων εξυπηρέτησης του χρέους (τόκοι) από €18 - €20 δισ που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα του 2011, σε μόλις (!!!) €8 - €9 δισ. Η βελτίωση στη δυνατότητα διαχείρισης του ελληνικού χρέους οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους διακανονισμούς με τους δανειστές».

Είναι προφανές ότι η κατάσταση σήμερα, και όχι μόνο ως προς το χρέος, είναι πολύ δύσκολη. Είναι αλήθεια ότι μετά την ιστορική Συμφωνία των Βρυξελλών, με την πολιτική αναταραχή που δημιούργησε η αρχική απόρριψή της μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς δημαγωγίας, τις εναλλαγές κυβερνήσεων και τις αλλεπάλληλες πρόωρες εκλογικές αναμετρήσεις, η χώρα έχασε πολύ χρόνο και βρισκόμαστε πολύ πίσω από εκεί που θα μπορούσαμε να ήμαστε.

Αλλά είναι εξίσου αλήθεια ότι χωρίς το Μνημόνιο, τις θυσίες που έγιναν και τις δύσκολες αποφάσεις εκείνων που τις πήραν (βρήκαν ασύλληπτη χρηματοδότηση το 2010 αν και οι αγορές είχαν “κλείσει” για την Ελλάδα και απομείωσαν το δημόσιο χρέος καθιστώντας περισσότερο διαχειρίσιμο) όταν όλοι τους έλεγαν προδότες και δοσίλογους, η κατάσταση θα ήταν απείρως χειρότερη.  

Και όσοι ξέρουν, γνωρίζουν ότι αυτό δεν είναι καθόλου μπακαλίστικο συμπέρασμα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου για την εξέλιξη του δημοσίου χρέους δεν τα αμφισβητεί κανένας ψεκασμένος. ΟΛΟΙ, ψεκασμένοι και μη, τα επικαλούνται.

39 σχόλια:

  1. Δέσποτα η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν έχει πει τι θα είχε γίνει με το χρέος χωρίς το Μνημόνιο. Και λίγα λες. Αν βρισκόταν κανένας τρελός να μας χρηματοδοτήσει, που δεν βρισκόταν γιατί όλοι έλεγαν ότι η Ελλάδα είναι καταδικασμένη με το βουνό χρεών που έπρεπε να αποπληρώσει και μάλιστα σε 3-4 χρόνια, θα μας ξετίναζε στα επιτόκια οπότε τα 30 δισ που λες κάθε χρόνο είναι λίγα.
    Αλλά γιατί δεν μας απαντάνε οι συριζοτσιπραίοκαμμένοι που εδώ που τα λέμε λένε αυτά που έλεγε ο Σαμαράς μέχρι τα τέλη του 2011: τι θα είχε γίνει με το χρέος αν συνεχιζόταν η εγκληματική δημοσιονομική διαχείριση μέχρι το 2009;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σωστός ο Δέσποτας. Επιμένω: Στείλτε τα και στο ΠΑΣΟΚ μπας και ξυπνήσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ακούει τέτοια το ΠΑΣΟΚ αγαπητέ 1.11 τώρα. Λεπτομέρειες!

      Διαγραφή
    2. 1.11, Σου εχω απαντησει σε μια αλη αναρτηση, πιο Πασοκ φιλε?? το σημερινο το Νεο?? Πασοκ δεν υπαρχει, το εχει προσαρτησει στην ΝΔ η νεα ηγεσια, επομενως αυτα τα στοιχεια αν τα στειλεις στην ΝΔ θα τα διαβασει και το Πασοκ που λες.

      Διαγραφή
    3. Φιλε 2,47 λάθος σου τάπανε.. Το ΠΑΣΟΚ έχει απορροφηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ..

      Διαγραφή
    4. 6.43 Εννοείς τους βολεμένους του όλου πολιτικού συστήματος. Αυτούς συμφωνώ τους έχει απορροφήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Διότι υπάρχει και το εκλογικό σώμα του ΠΑΣΟΚ που παραμένει πολιτικά άστεγο!. Αυτό να δούμε που θα πάει. Πιστεύω φίλε μου να συμφωνείς.

      Διαγραφή
  3. Μην τα σκαλίζεις δεσπότη μου. Θα σε φάνε οι ψεκασμένοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τι παναγιώτης; Χρυσόστομο έπρεπε να σε λένε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υποθετικό ερώτημα, υποθετική απάντηση. Θα ήταν το μισό απ ότι σήμερα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι λέ ρε μάγκα μου?! Ξέρεις κάτι που δεν ξέρουμε??!

      Διαγραφή
    2. @2:29

      Υποθετικό ερώτημα δεν σημαίνει πως όλες οι υποθέσεις είναι εξίσου πιθανές. Αν δεν κάναμε λιτότητα τα έσοδα και τα έξοδα θα έμεναν περίπου σταθερά οπότε θα προσθέταμε γύρω στα 35 δις το χρόνο στο χρέος. Ακόμα κι αν βρίσκαμε κάποιον να μας τα δίνει το χρέος θα είχε ξεπεράσει τα 400 δις σήμερα. Απλή αριθμητική.

      Διαγραφή
    3. Σωστά αλλά δεν υπολογίζεις και την ύφεση που φέρνουν τα μέτρα αυτά.

      Διαγραφή
  6. Σωστός ο δέσποτας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το μνημόνιο ήρθε να καλύψει χρηματοδοτικές ανάγκες τις χώρας , ενώ δεν υπήρξε άλλη επιλογή . Συνεπώς η χώρα δεν θα μπορούσε να δανειστεί από πουθενά , συνεπώς η χώρα θα προχωρούσε σε παύση πληρωμών , συνεπώς η χώρα θα έμπαινε σε καθεστώς άτακτης χρεοκοπίας. Το θέμα όμως είναι η διαχείριση της κρίσης εντός του μνημονίου . Και σε αυτό , ότι σωστό πήγε να γίνει σταμάτησε και η χώρα πλέον πάει όπισθεν ολοταχώς και οι μεταρρυθμίσεις έχουν καταντήσει ανέκδοτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρωπινες ζωές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτά είναι μεγάλε πέστα. Την άλλη φορά που θα πας στο μανάβη πες του πως δεν θα τον πληρώσεις γιατί σημασία δεν έχουν τα κέρδη και οι ζημιές αλλά οι ανθρώπινες ζωές.

      Διαγραφή
    2. @6:05 Αυτό θα του πω.

      Διαγραφή
    3. @9:36

      Κι αυτός θα σου πει να πας αλλού να ψωνίσεις κι εσύ μετά θα πρέπει να εξηγήσεις στα παιδιά σου γιατί θα κοιμηθούν και πάλι νηστικά. Με καλή καρδιά δεν γεμίζει το στομάχι κι αυτοί που λένε πως βάζουν τους "ανθρώπους πάνω από τους αριθμούς" κατά κανόνα δεν είναι αυτοί που πρέπει να βρουν τα λεφτά για να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις στο τέλος του μήνα. Για να μοιράσεις πρέπει να έχεις κι αυτοί που έχουν ευθύνη ξέρουν πως για να είναι ευχαριστημένοι οι άνθρωποι πρέπει να πηγαίνουν καλά και οι αριθμοί.

      Διαγραφή
  9. Ψεύδη ακατάσχετα για να δικαιολογηθεί η μνημονιακή εγκληματική πολτική.

    Το χρέος χωρίς μνημόνιο θα είχε διαγραφεί μονομερώς, η χώρα θα είχε κηρύξει μερική στάση πληρωμών και θα είχε κηρυχθεί επαχθές (ΤΟ ΧΡΕΟΣ).

    Ως εκ τούτου δεν θα υπήρχε χρέος για να αυξηθεί.

    Αυτό τουλάχιστον αν βρίσκόταν κάποιος πατριώτης να κυβερνά.

    Η χώρα θα ξεκινούσε απ' την αρχή, χωρίς χρέος, χωρίς μνημόνιο και χωρίς να παραδόσει την εθνική της ανεξαρτησία άνευ όρων.

    Δύσκολος δρόμος, αλλά οχι αδύνατος.

    Πάντως σίγουρα καμία σχέση με τα ψεύδη που αναγράφει ο (μνημονιακός) κ.Παναγιώτης.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και γιατί ρε φίλε δεν έκαναν αυτά ακριβώς που λες Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρος; Γιατί όλες οι χώρες λένε ότι αυτό που λες θα ήταν ότι πιο εγκληματικό εις βάρος μιας χώρας; Δεν είναι αυτοί πατριώτες ψεκασμένε φίλε μου;

      Διαγραφή
    2. Πάλι τις ίδιες ανοησίες αναμασάτε. Οκ, ας πούμε ότι κάναμε αποκύρρηξη του χρέους και μερική στάση πληρωμών. Μετά; Παραγωγικό μοντέλο; μεταρρυθμίσεις σε καθεστώς πλήρους χρεωκοπίας; Λέτε η χώρα θα ξεκινούσε από την αρχή. Ποιά αρχή. Μήπως από την εποχή των παγετώνων; Και στο κάτω κάτω οι Έλληνες αποφάσισαν ότι αυτό ΔΕΝ το ήθελαν, αφήστε που οι αντιμνημονιακοί ουδέποτε δεν εξήγησαν ΠΩΣ θα έκαναν επανεκκίνηση στην οικονομία, μόνο κάτι φαντασίες από το βιβλιαράκι του Πολ Ποτ.

      Διαγραφή
    3. Συνολική μονομερής διαγραφή του χρέους δεν έχει γίνει ποτέ και το "επαχθές χρέος" είναι μια νομική έννοια που σε δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην δική μας περίπτωση γιατί αναφέρεται σε δάνεια που πήραν ολοκληρωτικά καθεστώτα που καταπίεζαν τους λαούς τους. Με δεδομένο πως η χρεοκοπία αυτόματα σημαίνει πολυετή αποκλεισμό από τις αγορές, η πεποίθησή σου πως μια μονομερής χρεοκοπία δεν θα συνοδευόταν από κάποιου είδους πρόγραμμα λιτότητας είναι προφανώς λανθασμένη. Όταν έχεις έλλειμμα και δεν σου δανείζει κανείς για να το καλύψεις κάνεις λιτότητα.

      "Δύσκολος δρόμος" λες "αλλά όχι αδύνατος". Πώς ξέρεις πως θα ήταν λιγότερο δύσκολος από τον δρόμο που πήραμε; Δεν το ξέρεις φυσικά, το φαντάζεσαι γιατί έτσι θέλεις να πιστεύεις. Στην πράξη μια μονομερής χρεοκοπία, εκτός από τις προφανείς οικονομικές επιπτώσεις θα ήταν μια επιθετική κίνηση που θα μας έφερνε αντιμέτωπους με ολόκληρη την Ευρώπη, που θα αντιμετώπιζε τραπεζική και οικονομική κρίση ως συνέπεια της δικής μας χρεοκοπίας, με ανεξέλεγκτες πολιτικές συνέπειες που δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Ποιος πολιτικός θα ρίσκαρε να κάνει την Ελλάδα κράτος - παρία, μια Βόρεια Κορέα της Ευρώπης; Κανείς φυσικά γιαυτό όποιος και να ήταν στη θέση του Παπανδρέου θα είχε κάνει ακριβώς τα ίδια.

      Διαγραφή
    4. @ 4.43

      Ρε μεγάλε, άντε εμείς είχαμε προδότες. Πορτογαλία, Ιρλανδία, Κύπρος? Γιατί δεν βρέθηκε ούτε ένας τόσο φωτισμένος σαν εσένα?

      Διαγραφή
  10. Ορισμένες επισημάνσεις. 1) Το χρέος δεν βρίσκεται στα 321 δις (έναντι 400 δισ που θα βρισκόταν χωρίς περικοπές κατά την πρόβλεψη του αρθρογράφου) μόνο επειδή έγιναν περικοπές, αλλά κυρίως επειδή έγινε κούρεμα, δηλαδή ένα είδος χρεοκοπίας. Για να υπολογήσει κανείς το όφελος από τις περικοπές μόνο πρέπει να προσθέσει στα 321 δις αυτά που θα χρωστούσαμε ακόμα αν δεν είχαμε επιβάλει το κούρεμα. 2) Το χρέος δεν πρέπει να υπολογίζεται κατ' απόλυτες τιμές, αλλά ως ποσοστό του ΑΕΠ, γιατί έτσι συζχετίζεται το χρέος με την δυναντότητα της χώρας να το αποπληρώσει κάνοντας χρήση των φορολογικών εσόδων που προκύπτουν από την εγχώρια παραγωγή. Το βασικό πρόβλημα με τις περικοπές είναι ότι δημιουργούν ύφεση και μείωση του ΑΕΠ και άρα μείωση των φορολογικών εσόδων που συνεπάγεται μειωμένη δυνατότητα της χώρας να εξυπηρετήσει ακόμα και ένα μικρότερο χρέος. 3) Μια χρεοκοπία το 2010 δεν θα είχε ως αποτέλεσμα την "εξαφάνιση της χώρας". Καμια χώρα δεν εξαφανίστηκε επειδή χρεοκόπησε. Τα κράτη δεν είναι εμπορικές επιχειρήσεις για να κλέινουν αν δεν μπορούν να καλύψουν τα χρέη τους. Μια χρεοκοπία τότε θα είχε ως αποτέλεσμα μια οξεία ύφεση ως επακόλουθο των ακραίων περικοπών που θα απαιτούσε ο ισοσκελισμός του προυπολογισμού (αφού κανέις δεν θα μας δάνειζε). Θα είχε όμως δύο πλεονεκτήματα. Αφενός για την κρίση χρέους θα είχαν "πληρώσει" (εκτός βέβαια από την Ελλάδα) οι ιδιώτες δανειστές που ασυλόγιστα μας δάνεισαν και φέρουν μερίδιο της ευθύνης αντί για τους λαούς της Ευρωζώνης που θα πληγούν τώρα από το επερχόμενο κούρεμα. Αφετέρου η χώρα απαλλαγμένη από το βαρύ χρέος θα μπορούσε μετά από μια δύσκολη περίοδο να κάνει μια νέα αρχή στις αγορές και να δανειστεί προκειμένου να χρηματοδοτήσει ένα νεό μοντέλο ανάπτυξης (υπό την προυπόθεση βέβαια ότι θα είχε και την κατάλληλη πολιτική ηγεσία για την ορθή αξιοποίηση των πιστώσεων).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστό! Επομένως να συνεχίζαμε με τα ελλείμματα Καραμανλή, μερακλαντάν και πέρα τούρλα, και αν χρεωκοπούσαμε θα είχαμε απλά "μία δύσκολη περίοδο" (sic). Αλλά βέβαια, αφού δεν το ζήσαμε αυτό, ο καθένας μπορεί να λέει ότι θα ήταν ψιλοπαράδεισος.

      Διαγραφή
    2. @4:45

      1. Πράγματι έπαιξε και η αναδιάρθρωση το ρόλο της αλλά το γεγονός είναι πως από τη στιγμή που το έλλειμμα μειώνεται, το ποσό που προστίθεται κάθε χρόνο στο χρέος μειώνεται επίσης. Για να μην μεγαλώνει το χρέος θα έπρεπε να μηδενίσουμε το έλλειμμα από τον πρώτο χρόνο, κάτι εντελώς αδύνατο.

      2. Σωστό είναι αυτό που λες αλλά δεν υπήρχε τρόπος να μην γίνουν περικοπές. Για να μην γίνουν περικοπές ώστε να περιοριστεί η ύφεση έπρεπε να διατηρήσουμε μεγάλα ελλείμματα δηλαδή να έχουμε κάποιον διατεθειμένο να τα χρηματοδοτήσει και δεν υπήρχε κανείς.

      3. Μια χρεοκοπία το 2010 θα ήταν αναγκαστικά μια μονομερής ενέργεια καθώς τότε η αναδιάρθρωση του χρέους είχε αποκλειστεί από τους ευρωπαίους ως επιλογή ώστε να προστατευτούν οι τράπεζές τους. Αυτό σημαίνει πως αν το κάναμε θα βγαίναμε από το ευρώ και πιθανότατα από την ΕΕ καθώς μια τόσο επιθετική ενέργεια που θα προκαλούσε τραπεζική κρίση στην ευρώπη δεν θα γινόταν δεκτή με κατανόηση. Το ρίσκο ήταν μεγάλο και κανείς πολιτικός δεν μπορούσε να το πάρει.

      Διαγραφή
    3. @ 4.45

      Ένα νοικοκυριό επίσης δεν είναι επιχείρηση για να κλείσει με μια χρεοκοπία. Ας υποθέσουμε λοιπόν οτι εσύ έχεις χρέος 100 ευρώ, το οποίο αδυνατείς να καλύψεις γιατί δεν μπορείς από πουθενά να βρεις χρήματα αλλα ούτε και να δουλέψεις περισσότερο όσο για να βγάλεις 100 έξτρα ευρώ. Σου παρουσιάζεται μια λύση και σου λέει κάποιος σου δίνω τα 100 ευρώ αλλά φρόντισε να μην συνεχίζεις να παράγεις χρέος. Εσύ θα διάλεγες να μην πληρώσεις κανένα και τίποτα, θέτοντας σε κίνδυνο την οικογένειά σου και την όποια περιουσία σου? Και πες ότι ΟΚ τα γλίτωνες αυτά τα 100 ευρώ. Όταν ξαναβρεθείς σε ανάγκη να δανειστείς κάτι, ποιος θα σου δανείσει και γιατί?


      Στον πλανήτη αυτό δεν ζούμε μόνοι μας, υπάρχουν και άλλοι με τους οποίους έχουμε ποικίλες αλληξαρτήσεις. Αφήνω τις πιθανές επιπλοκές στα εθνικά θέματα από μία άτακτη χρεοκοπια.

      Διαγραφή
  11. 6.21μ.μ ποσοι αραγε ενστερνιζοντε αυτη τη λογικη;Στην Ελλαδα ειμαστε τζαμπα μαγκες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Επρεπε τα ΑΤΜ να σταματήσουν για μία ώρα να βγάζουν λεφτά και τότε θα έβλεπες τους παραπάνω παπαρολόγους τι θά λέγανε η θα κάνανε .Εμφύλιο θα είχαμε με πρωτογενες έλειμμα 24,5 δις και εμπορικό έλειμμα 40 δις.Απο εξυπνάδες χορτάσαμε.Ακου λέει μονομερής χρεωκοπία χώρας μέλους της ευρωζώνης και ΕΕ.Θα σε είχανε ξεσκίσει στο λεπτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ανόητος σαν τον ΓΑΠ
    Το έλλειμμα το αξιολογείς ως ποσοστό του ΑΕΠ. 129% το 2009 με όλα τα τερτίπια του Γεωργίου, 120 % του ΑΕΠ το 2020 ( και αν...)
    Για πες μας μεγάλε αναλυτά, πότε δανείστηκε τελευταία φορά η χώρα επί Καραμανλή και με τι επιτόκιο; Πες μας ακόμη πότε δανείστηκε επί ΓΑΠ και με τι επιτόκιο;
    Και εν τέλει πιο ήταν το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους τότε και πόσο είναι τώρα.
    Μπορεί τελικά να μη γίναμε Δανία του Νότου, γίναμε όμως Αγκόλα του Βορρά με τις επιλογές του ΓΑ{

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φϊλε, μέτρα όπως θέλεις το ΑΕΠ, αλλά δεν απαντάς στο ερώτημα: Πόσο θα ήταν το χρέος χωρίς το Μνημόνιο;Θα ήταν μεγαλύτερο ή μικρότερο;

      Αλλά για να καταλάβεις πόσο λάθος είσαι κάνεις αυτό ακριβώς που κατηγορείς. Λες "129% το 2009 , 120% και αν το 2020". Καταλαβαίνεις πόσο μπακαλίστικο είναι αυτό; Είναι σαν να λες ότι ένας που ανεβαίνει με το ασανσέρ και ένας που κατεβαίνει είναι το ίδιο επειδή στιγμιαία θα περάσουν από τον ίδιο όροφο.

      Διαγραφή
  14. Υπάρχει και η εξής άποψη:.....

    Το 90% του ελληνικού χρέους διέποταν από το ελληνικό δίκαιο και ήταν ελεύθερο από εμπράγματες ασφάλειες (υποθήκη στη δημόσια περιουσία), γεγονός που αποτελούσε ένα μοναδικό διαπραγματευτικό όπλο για την Ελλάδα, αν θελούσε να το χρησιμοποιήσει, καθώς της επιτρεπόταν να κάνει ό,τι και άλλες χώρες στο παρελθόν που βρέθηκαν στη θέση της, δηλαδή να τροποποιήσει, μονομερώς, το δίκαιο που διέπει τις συμβάσεις αυτές και να μετατοπίσει χρονικά την αποπληρωμή του χρέους της για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να μπορούν οι δανειστές της να κάνουν οτιδήποτε για να την εμποδίσουν, γνωρίζοντας πως σε περίπτωση δικαστικής διαμάχης, τα αγγλικά και τα αμερικανικά δικαστήρια θα τη δικαιώσουν κατά 99%.
    Τα παραπάνω φυσικά ΠΡΙΝ το 1ο Μνημόνιο.

    Μετά το Μνημόνιο, το μόνο πράγμα αυτό που πραγματικά επετεύχθει είναι μία μεγάλη αλλαγή στην ιδιοκτησία του χρέους. Με το ελληνικό κρατικό χρέος να μεταφέρεται από τους ισολογισμούς των τραπεζών σε αυτούς των ευρωπαϊκών κρατών (και της ΕΚΤ), ο πραγματικός στόχος ολόκληρης αυτής της επιχείρησης ΄ήταν να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες με το να απαλλαχτούν από την ιδιοκτησία χρέους το οποίο κινδύνευε να μην αποπληρωθεί στην περίπτωση μίας ενδεχόμενης στάσης πληρωμών της Ελλάδας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Akritas

      Ναι υπάρχει κι αυτή η μπούρδα που έχει συζητηθεί εξαντλητικά. Όταν χρεοκοπείς το πρόβλημά σου δεν είναι ποιο δίκαιο διέπει τα ομόλογα αλλά τι θα κάνεις μετά τη χρεοκοπία. Η Αργεντινή είχε ομόλογα σε Αγγλικό δίκαιο και χρεοκόπησε χωρίς κανένα πρόβλημα. Τη χρεοκοπία δεν την θέλει κανείς γιατί αν χάσεις την αξιοπιστία σου δύσκολα την ανακτάς, που σημαίνει πως όταν ξαναχρειαστείς λεφτά δεν θα σου δανείζει κανείς. Εσύ δηλαδή πιστεύεις πως αν η Ελλάδα χρεοκοπούσε όταν τα ομόλογα ήταν στο Ελληνικό δίκαιο θα κούρευε τα χρέη της μονομερώς και μετά θα ήταν όλα ωραία και καλά; Τι θα γίνει ρε παιδιά, τα ίδια και τα ίδια θα συζητάμε; Πόσον καιρό ακόμα θα ακούμε τις ίδιες ανοησίες;

      Διαγραφή
    2. 1) Αυτό συνεπάγεται βέβαια ότι τα ελληνικά δικαστήρια θα είναι "πιασμένα" γιατί...έλα μωρέ δικά μας είναι. Ωραία αντίληψη, εύγε!

      2) Αυτές οι άλλες χώρες που το έκαναν, θες να μας πεις πότε το έκαναν και σε τι κατάσταση βρίσκονται σήμερα?

      Διαγραφή
  15. Και θα λέμε το Δεσπότη Παναγιώτη!

    Γιάννης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Τι θα συνέβαινε αν η Ελλάδα έκανε μονομερή διαγραφή χρέους το 2010;
    Απάντηση: Με πρωτογενές έλλειμμα (δηλαδή εκτός τόκων) 24 δισ. ευρώ, θα έπρεπε να βρει αμέσως αυτά τα 24 δισ. ευρώ που της έλειπαν για να καλύψει τα έξοδά της και να πληρώσει μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές υπηρεσίες. Υπήρχε κάποιος να της τα δώσει, όταν έχει κηρύξει στάση πληρωμών; Φυσικά, απολύτως κανείς. Ποιος ιδιώτης θα δάνειζε σε μία χώρα που είχε μόλις ανακοινώσει ότι δεν θα πληρώσει όσα χρωστάει; Καμία χώρα δεν θα δάνειζε σε κάποιον που είχε κάνει μονομερή στάση πληρωμών.

    Τα προβλήματα όμως δεν σταματούν εδώ. Από τους μεγαλύτερους κατόχους ομολόγων ήταν (και είναι) οι ελληνικές τράπεζες. Με ένα μονομερές «κούρεμα» από τη μία μέρα στην άλλη θα έμεναν χωρίς επαρκή κεφάλαια και θα έπρεπε να σταματήσουν να λειτουργούν. Ποιος θα τις ανακεφαλαιοδοτούσε; Και τι θα συνέβαινε ακριβώς στην ελληνική οικονομία αν οι ελληνικές τράπεζες κατέρρεαν;

    «Ναι», λένε πολλοί. «Τότε όμως η Ελλάδα μπορούσε να απειλήσει τους εταίρους της με χρεοκοπία που θα τους δημιουργούσε προβλήματα -ειδικά στις ξένες τράπεζες. Και μπροστά στις απώλειες που θα είχαν οι ξένες τράπεζες, η Ευρώπη θα ενέδιδε και θα μπορούσε να κουρευτεί και το χρέος μας». Πόσο αφελής ή επικίνδυνα καιροσκοπική είναι αυτή η προσέγγιση...

    Η πραγματικότητα είναι ότι μέχρι τον Μάρτιο του 2010 η Ε.Ε. δεν ήθελε καν να συνδράμει την Ελλάδα με χρήματα, πόσο μάλλον να μπει σε μία αδιανόητη τότε διαδικασία αναδιάρθρωσης χρέους σε χώρα της Ευρωζώνης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ανώνυμε αυτά που περιγράφεις για κούρεμα ομολόγων που πλήττει τις ελληνικές τράπεζες έγιναν το φεβρουάριο του 2012. Τυπικα δεν έγινε πτώχευση αλλά αθετήθηκαν οι υποχρεώσεις προς ομολογιούχους. Οπότε και πάλι ουδείς δε θα δανείσει στην ΕΛλάδα παρά μόνο με εξαιρετικά υψηλό επιτόκιο. Και αναρωτιέμαι γιατί να δανειστούμε? Για να ξαναγίνουμε υπερχρεωμένοι? Το άρθρο κάνει αυθαίρετες υποθέσεις διότι: α)την περίοδο 2004-2009 το χρέος αυξήθηκε και έφθασε το 120% του ΑΕΠ το 2008 (αύξηση χρέους έγινε και σε άλλες χώρες λόγω της παγκόσμιας κρίσης το 2008). Το μνημόνιο και η λιτότητα μειώνουν όχι μόνο τα έσοδα αλλά και τα έξοδα. Ο αρθρογράφος και πολλοί σχολιαστές φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται ότι ενώ οι κρατικές δαπάνες είναι κοντά στο μ.ο. της ΕΕ τα έσοδα και λόγω φοροδιαφυγής και νομιμων φοροαπαλλαγών είναι πολύ μικρότερα. β) ο αρθρογράφος θα έπρεπε να καταλαβαίνει ότι σημασία δεν έχει το απόλυτο μέγεθος του χρέους αλλά η σχέση του με τα εισοδήματα. Χωρίς το μνημόνιο μάλλον δε θα είχαμε 6+ χρόνια ύφεσης, πανευρωπαικό ρεκόρ πτώσης σε συνθήκες ειρήνης. ΤΟ ότι έχει σμπαραλιστεί ο παραγωγικός ιστός και το τραπεζικό σύστημα χρειάζεται συνεχώς ανακεφαλαιοποιήσεις για να μην καταρρεύσει οφείλονται στο μνημόνιο που επαινεί ο αρθρογράφος. Λάθος που κάνουν πολλοί σχολιαστες είναι ότι το χρέος μπορεί να αυξάνει και με πρωτογενές πλεόνασμα. Εαν για παράδειγμα το πρωτογενές πλεόνασμα είναι 1% του ΑΕΠ, το χρέος 200% του ΑΕΠ και το επιτοκιο 1% ετησίως τότε αφού οι τόκοι θα ισούται με 2% του ΑΕΠ ετησίως ενώ το πλεόνασμα είναι 1%, θα έχουμε αύξηση του χρέους. Τ¨ελος, πολλοί σχολιαστές αναπαράγουν την προπαγάνδα του ΓΑΠ παραβλέποντας ότι άνω του 90% των δανείων του μηχανισμού χρηιμοποιήθηκε όχι για την αποπληρωμή μισθών αλλά για εξόφληση παλαιότερων δανείων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Και με βάση τον πίνακα χρέους που δημοσιεύει ο αρθρογράφος (και δεν ξέρω αν μελέτησε) η άυξηση του χρέους ήταν μεγαλύτερη επί μημονίου
    Μάρτιος 2004: 185 δις
    Σεπτέμβριος 2007: 238 δις (+53 δις σε 3,5 έτη)
    Σεπτέμβριος 2009: 298 δις (+60 δις σε 2 έτη)
    Δεκέμβριος 2011: 368 δις (+70 δις σε 2 έτη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Γιαυτό έκανε κολοτούμπα ο Σαμαράς με τα Ζάπεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή