Τι απέγινε το success story;

16.11.14


Σήμερα, στις 16 Νοεμβρίου του 2014, το editorial της συστημικής κεντροδεξιάς εφημερίδας «Καθημερινή» φέρει τον τίτλο «Δίπλα στον γκρεμό» και ο Αλέξης Παπαχελάς περιγράφει σε δραματικούς τόνους την κατάσταση της χώρας.

Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:

Τα πράγματα, όμως, δεν είναι τόσο απλά. Όποιος νομίζει ότι θα κάνει τον «τσαμπουκά» με το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και τις αγορές σαν να είναι περίπατος στο πάρκο ξεγελάει τον εαυτό του. Η Ευρώπη είναι πολύ πιο έτοιμη να μας αφήσει στην ευχή του Θεού από ό,τι ήταν το 2010. Το κλίμα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι βαρύ, η κούραση μεγάλη και τα περιθώρια για συμβιβασμούς πολύ μικρά. Υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι θα έχουμε συμμάχους την Ιταλία ή τη Γαλλία. Είναι οι πρώτοι που κατηγορούν την Ελλάδα, προκειμένου να βγάλουν τον προβολέα από πάνω τους. Υπολογίζουμε στους Αμερικανούς και τους Κινέζους. Ναι, αν αυτοί έχουν πραγματικό συμφέρον και εφόσον μπορούν να πιέσουν το Βερολίνο να κάνει κινήσεις που θα αποτελούν πολιτική αυτοκτονία για την κ. Μέρκελ.

Εδώ και δυο χρόνια, οι σελίδες της Καθημερινής είναι γεμάτες με άρθρα και ρεπορτάζ που κινούνται στη γραμμή του «success story» που με κωμικό τρόπο επέβαλε στην κυβέρνηση του ο Αντώνης Σαμαράς. Έχουμε βαρεθεί να διαβάζουμε για «κοσμογονία μεταρρυθμίσεων» και ότι «η Ελλάδα αλλάζει».

Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει τι ακριβώς μεσολάβησε και μέσα σε λίγες εβδομάδες συζητάμε για το αν η χώρα έχει επιστρέψει στο 2012 ή και στο 2010; Αν δεν πήγαιναν όλα καλά όπως μας έλεγαν, δεν πρέπει να κάνουν και οι δημοσιογράφοι την αυτοκριτική τους;

4 σχόλια:

  1. Διαβάζω την αρθρογραφία της Καθημερινής εδώ και χρόνια. Αν όντως Παραπολιτικέ το κάνεις κι εσύ, θα έπρεπε να ξέρεις ότι αρθρογράφοι σαν τους Μανδραβέλη, Κασσιμάτη, Μπουκάλα, Θεοδωρόπουλο, φωνάζουν σε καθημερινή βάση και τα χώνουν. Ο Παπαχελάς έβαλε πλάτες αλλά περισσότερο στο Σαμαρά και όχι στην κυβέρνηση στο σύνολό της - τα έχει χώσει πολύ σε διάφορους τυχάρπαστους. Εν τέλει στην Καθημερινή βρίσκεις διαφορετικές φωνές, σε αντίθεση με ΔΟΛ που είναι τα πλέον συστημικά μέσα, και τα αριστεροαναρχοαυτόνομα τύπου Αυγής που αν δεν είσαι με μας μαύρο φίδι που σε έφαγε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχετε δίκιο για τους αρθρογράφους της Καθημερινής και ξεχνάτε μάλιστα και τον Κώστα Καλλίτση, ίσως τον μοναδικό δημοσιογράφο που με τόση συνέπεια αναδεικνύει το φιάσκο της συγκεκριμένης κυβέρνησης.


    Όμως, η γραμμή μιας εφημερίδας δίνεται από το πρωτοσέλιδο και από τις σελίδες του ρεπορτάζ, όχι από τους αρθρογράφους της. Εξάλλου, θεωρώ σχεδόν αφελή τον διαχωρισμό του Σαμαρά από την κυβέρνηση του που επιχειρεί εδώ και καιρό ο κ. Παπαχελάς.


    Συμφωνώ πάντως μαζί σας στο ότι η Καθημερινή της Κυριακή είναι κλάσεις ανώτερη από το ΒΗΜΑ της Κυριακής, το οποίο εδώ και χρόνια δεν διαβάζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νομίζω πως ο Παπαχελάς περισσότερο αναφέρεται στον επερχόμενο ΣΥΡΙΖΑ και τους λεονταρισμούς του. Προφανώς όμως η σκέψη του αφορά όλους αυτούς που έχουν την εντύπωση πως με "μαγκιές" και "παλικαριές" θα καταφέρουν κάτι. Και το τελευταίο αφορά και τη συγκυβέρνηση και τον - εκ νέου - αντιμνημονιακό της οίστρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Επειδή και εγώ τυχαίνει να διαβάζω την διαδικτυακή έκδοση της
    Καθημερινής, δεν έχω έχω την αίσθηση ότι προματάρει την κυβέρνηση
    Σαμαρά. Αντιθέτως ασκεί την πιο αξιόπιστη κριτική σε αυτή, κύρίως επειδή
    αποφεύγει τις γενικεύσεις και το όχι σε όλα και κριτικάρει με βάση
    αρχές. Το ότι ασκεί ακόμα μεγαλύτερη κριτική στην παλαβή αριστερά που
    εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πρέπει να εκλμβάνεται ως αβάντα στη
    κυβέρνηση. Προσωπικά, θεωρώ επίσης ανεπαρκέστατη την κυβέρνηση των
    Σαμαροβενιζέλων αλλά θεωρώ επίσης ότι δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα σε
    σχέση με αυτά που έχουμε να δούμε από μία μελλοντική κυβέρνηση
    Τσιπρο-Καμένων.
    Σε τελική ανάλυση, ως χώρα, δεν έχουμε και κάτι
    καλύτερο να επιδείξουμε στον έντυπο τύπο. Η ισοπέδωση άπαντων αποβαίνει
    πάντα σε βάρος των καλύτερων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή