Η προφητική ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου για το σημερινό αδιέξοδο με την Τρόικα

5.12.14


Δεν ξέρω πόσοι το θυμούνται αλλά η πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία της τρικομματικής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ, το καλοκαίρι του 2012, ήταν το ξήλωμα του νόμου Διαμαντοπούλου για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο για τα μάτια των πρυτάνεων.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, μαζί με λίγους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, καταψήφισε τις προτεινόμενες διατάξεις, εκφωνώντας μια ομιλία που σήμερα μοιάζει προφητική για το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων της σημερινής κυβέρνησης με την Τρόικα.

Παραθέτω ένα απόσπασμα:

(...)Θέλω να πω, και το λέω συνέχεια, πώς ό,τι κι αν κερδίσουμε, για παράδειγμα, στη διαπραγμάτευση που κάνει η κυβέρνηση με τους εταίρους μας, όσο χρόνο και όσα χρήματα αν μας δώσουν οι εταίροι μας, όσο ευνοϊκή και αν γίνει η ευρωπαϊκή πραγματικότητα, πρώτιστη ευθύνη, δική μας ευθύνη, είναι να συνεχίσουμε να αλλάζουμε ριζικά τη χώρα μας.

Πόσο μάλλον, αν οι ευρωπαϊκές και παγκόσμιες συνθήκες γίνουν πιο δύσκολες. Διότι αυτή τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση σπαράσσεται από τις διαφωνίες. Κάνει ένα μετέωρο βήμα μεταξύ της μεγαλύτερης και αναγκαίας εμβάθυνσης, συνεργασίας, εποπτείας, αλλά και αλληλεγγύης και από την άλλη μεριά, ενός νέου εθνικισμού που αναπτύσσεται, και της αποδόμησης του ευρώ και της ίδιας της Ευρώπης όπως την ξέρουμε.

Γι’ αυτό πρέπει να κατανοήσουμε ότι, οι μεγάλες θεσμικές αλλαγές είναι προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ, αν θέλετε, ώστε να γίνει η Ελλάδα ισχυρή. Να σταθεί στα δικά της πόδια - να σταθούμε στις δικές μας ελληνικές δυνάμεις.

Γιατί η εξάρτησή μας ξεκινά από τις δικές μας αδυναμίες, όχι έξωθεν.

Ξεκινά από μια οικονομία που βασίστηκε στον παρασιτισμό, όχι στην πραγματική παραγωγή, από μια παιδεία στραμμένη στην έτοιμη θέση στο Δημόσιο και όχι στην καλλιέργεια των δυνάμεών μας, από την πελατειακή πολιτική που στρέφει τον Έλληνα, τις δυνάμεις του Ελληνισμού, σ’ έναν αέναο ανταγωνισμό για το κυνήγι του μικροσυμφέροντος, της εξουσίας σε βάρος του συνόλου, σε βάρος του κοινού και δημόσιου συμφέροντος, αντί της εδραίωσης βασικών αρχών και δικαιωμάτων για όλους.

Ας το καταλάβουμε καλά, η οριστική έξοδος της Ελλάδας από την κρίση και η αλλαγή της Ελλάδας, είναι δυο έννοιες αλληλένδετες. Δεν πρόκειται να σωθεί οριστικά η χώρα αν δεν αλλάξει ριζικά. Να ξεριζώσουμε πελατειακές αντιλήψεις, να εδραιώσουμε τα βήματα διαφάνειας που έγιναν παντού, να συνεχιστεί το χτύπημα της διαφθοράς, της σπατάλης, να εδραιωθεί η αξιοκρατία και η λογοδοσία και στα Πανεπιστήμιά μας, να εμπεδώσουμε το αίσθημα δικαίου, της ευνομίας.

Αν δεν τα κάνουμε αυτά, τότε η χώρα θα παραμείνει με τις παθογένειές της και θα είναι εξαρτημένη από τους ανέμους των καιρών, των αγορών και των εκάστοτε ισχυρών.

Γι’ αυτό ξεκινήσαμε, και πριν και μετά το μνημόνιο, να ξεριζώνουμε αυτή την πελατειακή λογική που είναι η βαθύτερη αιτία του προβλήματος. Ένα κράτος που υπηρετεί όχι τους ισχυρούς, αλλά το δημόσιο συμφέρον.

Διότι είναι σύμπτωμα, που παραλίγο βεβαίως να μας φέρει στην κατάρρευση, το έλλειμμα και το χρέος. Οι αιτίες είναι βαθύτερες. Αυτές πρέπει να θεραπεύσουμε.

Αυτό κάναμε και στην τριτοβάθμια παιδεία.

Μεγάλες αλλαγές που δεν επιβάλλει κανένα μνημόνιο και καμία τρόικα, για τις οποίες εμείς και μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι, για να παραδώσουμε βιώσιμη, δικαιότερη την Ελλάδα στα παιδιά μας.

(...)Το πρώτο νομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση, συμβολίζει δυστυχώς όλα αυτά που θα έπρεπε ν’ αλλάξουν. Αποτελεί μια αντιμεταρρύθμιση. Μας πήγαινε πίσω αντί για μπροστά, αντί να κάνει και άλλες τομές και να συνεχίσει ακόμη περισσότερο να αντιμετωπίζει τα κακώς κείμενα των Πανεπιστημίων.

Έδωσε ένα κακό μήνυμα, ότι η κυβέρνηση εκφράζει τη βούληση να συνεχίσει την επίπονη προσπάθεια για να μειώσει τα ελλείμματα με βαρύ τίμημα για τον Ελληνικό λαό, φοβάται όμως και δεν έχει την τόλμη ν’ αντιμετωπίσει τα βαθύτερα αίτια.(...)

(...)Τρίτον, τη στιγμή που διαπραγματευόμαστε με τους εταίρους μας για την πιο ήπια προσαρμογή, για την αποφυγή των λεγόμενων οριζόντιων μέτρων, ένα βασικό ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΟ μας όπλο θα ήταν η ανάδειξη του μεταρρυθμιστικού έργου που προωθήσαμε και που προωθούμε κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Έχω πει από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα, το 2009, στους εταίρους μας, ότι το θέμα των μισθών και των συντάξεων είναι δευτερεύον μπροστά στη μεγάλη προτεραιότητα να διορθώσουμε στρεβλώσεις, να αντιμετωπίσουμε την αδιαφάνεια, τη διαφθορά, τη σπατάλη, την πελατειακή διαχείριση των υλικών αλλά και των ανθρώπινων πόρων.

Θα έπρεπε να βροντοφωνάζουμε για κάθε μεγάλη θεσμική αλλαγή αντί να την καταργούμε, αποδεικνύοντας έτσι τη βούλησή μας να σπάσουμε αυγά για να βάλουμε τάξη στη χώρα, να αναμορφώσουμε βασικούς και καίριους θεσμούς, όπως της Παιδείας, να γίνει η Ελλάδα στο μέλλον μια χώρα ισχυρή, βιώσιμη, χωρίς την ανάγκη συνεχούς αιμοδοσίας.

Εσείς κάνατε το αντίθετο. Δώσατε στους εταίρους μας το μήνυμα ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να υποκύψει στις βουλήσεις κάθε κακώς εννοούμενης συντεχνίας, κάθε ειδικού συμφέροντος. Και αυτό ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ και τη διαπραγματευτική μας θέση.(...)

30 σχόλια:

  1. AN o συγκεκριμένος Παπανδρέου , είχε αναλάβει άλλη εποχή, πχ. το 2000 ή το 2004 , θα ζούσαμε τον Χρυσό Αιώνα του ΝεοΕλληνικού Κράτους.
    Κρίμα για την Πατρίδα , για εμάς & τα παιδιά μας . ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αρρώστεια είναι η λαμογιά .
    Κρίση και μνημόνιο εία συμπτώματα .
    ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ προς την μεταπελατειακή Ελλάδα,
    ΑΛΛΟΙΩΣ δεν γυρίζουμε στην πελατειακή, αλλά
    Β Ο Υ Λ Ι Α Ζ Ο Υ Μ Ε .
    Οι μη προνομιούχοι .
    Τα λαμόγια δεν βουλιάζουν .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αα!, πρωθυπουργός για τα εύκολα δηλαδή! Λοιπόν πρέπει να καταλάβεις ότι είναι αφελές να πιστεύουμε ότι υπάρχουν εύκολες και δύσκολες φάσεις στη πολιτική. Κάθε ένας που γίνεται πρωθυπουργός πρέπει να είναι ένα είδος πολιτικού κομμάντο, που είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει κάθε ζόρι.
    Ο Πάγκαλος, αυτή η δύσκολα αλλά και από μια άλλη πλευρά εύκολα ερμηνεύσιμη προσωπικότητα είχε το 2000 που ακριβώς εσύ αναφέρεις, αποκλείσει κάθε πιθανότητα ο Παπανδρέου να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ γιατί τον έκρινε εντελώς ανίκανο για κάτι τέτοιο.Μιλούσε σε-όσο αυτό είναι δυνατό να θεωρηθεί τέτοιο-σε ανύποπτο χρόνο. Με αφοριστική ευθυβολία διατράνωνε ότι (το αντιγράφω ακριβώς)"...Ο Γεώργιος Παπανδρέου έχει πολλά προτερήματα, αλλά δεν έχει τα προσόντα για πρωθυπουργός" και ότι :«Θα φύγω από το ΠΑΣΟΚ αν γίνει Αρχηγός ο Γεώργιος Παπανδρέου» !!! Πέρα από το ότι ελέγχεται ο ίδιος για την ασυνέπεια του και ότι οφείλει να εξηγήσει γιατί συντάχθηκε τελικά με τον Παπανδρέου, είναι γεγονός ότι οι σε ανύποπτο χρόνος εκείνες δηλώσεις του απηχούν μια εδραία πεποίθηση του, που αλίμονο κιόλας επιβεβαιώθηκαν. Και τώρα λέει διάφορα αλλά τώρα έχει χάσει την αξιοπιστία του και αυτό οφείλεται ακριβώς σε κάτι τέτοια προηγούμενα. Τώρα εκ των υστέρων απόκτησαν μεγάλη αξία εκείνες οι προφητικές δηλώσεις του Πάγκαλου. Διάλεξε να μείνει με τον ΓΑΠ και έφυγε με το Βενιζέλο αλλά αυτό τον εκθέτει διπλά. Εν πάση περιπτώσει το μισό καθήκον του προς την Ιστορία το έκανε έγκαιρα προφητεύοντας και βοηθώντας μας να σχηματίσουμε ΤΟΤΕ καλύτερη γνώμη. Το άλλο μισό, την από τη δική του σκοπιά τήρηση της προφητείας, το παραμέλησε και έτσι βρίσκεται παραγκωνισμένος και όσο δε γίνεται ταπεινωμένος. Και ειδικά για το Πάγκαλο-εγώ τον ήθελα πάντα αρχηγό του ΠΑΣΟΚ-αυτό είναι πολύ άδικο αλλά αυτό το άδικο το έκανε ο ίδιος στον εαυτό του. Ξέφυγα λιγάκι έτσι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο Παπανδρέου και ο Παΐσιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. νεμεσις ξεκαρδισμενη5 Δεκεμβρίου 2014 - 5:36 μ.μ.

    εχεις ξεφυγει εδω και καιρο, αλλα αφου το αναγνωριζεις ισως σωσεις την παρτιδα
    ,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο Γιώργος έχει τη χρυσή ευκαιρία να παει στη βουλή και να πει την αλήθεια ενωπιον του ελληνικού λαού για τη σταση των εξουσιομανων Βενιζέλου/Σαμαρα τόσο το 2011, όσο και σήμερα. Και να συνταχθεί με όσους υποστηρίζουν οτι η χώρα πρεπει να πορευθεί ενωτικά και με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις στο μέλλον. Και ο πραξικοπηματιας ας κανει ο,τι θέλει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Οι πελάτες των τζακιών5 Δεκεμβρίου 2014 - 6:59 μ.μ.

    Επαναλαμβάνομαι αλλά αφού το κάνεις κι εσύ κάπως συγχωρούμαι. Η μεταπελατειακή Ελλάδα είναι δυνατή μόνο με τη κατάργηση των μηχανισμών του πελατειακού συστήματος. Και κορυφαίος τέτοιος μηχανισμός είναι η Οικογενειοκρατία. Και κορυφαίο παράδειγμα οικογενειοκρατίας είναι ο Παπανδρέου. Πάπαλα!


    Υ.Γ. Οφείλω βέβαια να του αναγνωρίσω ότι με την αφροσύνη του βοήθησε σημαντικά στη κατάργηση αυτού του αναχρονιστικού και ξεπαρασμένου πρωτόγονου πολιτικού θεσμού που τόσο βαλκανισμό ενσωματώνει στο βαθύ του πυρήνα. Ευχαριστούμε Γιώργο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. νέμεσις αυτοπυροβολούμενη5 Δεκεμβρίου 2014 - 8:28 μ.μ.

    Xixixixixixixixi! Κι έτσι με ένα λογοπαίγνιο της δεκάρας ξεφεύγεις από την ουσία των γραφομένων! Βολικό! Προφανώς και εννοούσα ότι ξέφυγα από τη θεματική της ανάρτησης αλλά στην ουσία είμαι εδώ άλλοι είναι οι απόντες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ευχή και κατάρα5 Δεκεμβρίου 2014 - 8:42 μ.μ.

    Δεν τόκανε τρία ολόκληρα χρόνια που πέρασαν καν και καν σκληροί νόμοι-αντίθετα τους ψήφισε- θα το κάνει τώρα; Σοβαρολογείς; Ή μήπως νομίζεις ότι η σιωπή του δεν λαβαίνει υπόψη της τις απαντήσεις που τού έχει έτοιμες η άλλη πλευρά και στις οποίες προφανώς αδυνατεί να απαντήσει πειστικά. Μην περιμένεις να συμβεί αυτό που περιγράφεις, γιατί έχει πολύ περισσότερο λερωμένη τη φωλιά του από όσο θα ήθελε να συμβαίνει στους άλλους. Στα θολά θα ψαρεύει μια ζωή. Και τέτοιοι πολιτικοί είναι καταδικασμένοι να χάνονται μέσα στη θολούρα τους. Αν ήταν καθαρός θα έπαιζε ανοιχτό. ίσο παιχνίδι ήδη από το 2011, γιατί να το θυμηθεί μόλις το 2014 ή οπότε αργότερα του προκύψει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. xaxaxa το πιο ηλιθιο μπλογκ του ελληνικου πολιτικου σκηνικου. Εχει καταντησει παντελως γελοίο αυτο το σαιτ, καποτε το χαζευαμε και λίγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το ότι ξέφυγες είναι αποτέλεσμα του αδιεξόδου των επιχειρημάτων σου .
    Κατανοώ ότι η διαφαινόμενη
    ολική επαναφορά , λόγω δικαίωσης των στρατηγικών επιλογών του , του Γ. Παπανδρέου σε έχει σοκάρει .
    Η Μιντιακή υστερική αντιγαπική καταιγίδα ΔΕΝ έχει πια αποτέλεσμα.
    Εμείς , μια δράκα ιδεολόγων πιστών του οράματος και της ηθικής του Γαπ , αντέξαμε 3 χρόνια ύβρεις και χλεύη από αριστεροδεξιούς φασίστες και διασώσαμε την φλόγα του "ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε" που κατατρομοκράτησε & εξαγρίωσε , ακόμα και τα πασοκικά κομματόσκυλα όταν κατάλαβαν το 2010 , ότι αφορούσε και αυτά .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αφού ήθελες για αρχηγό τον Πάγκαλο, τιμή του Παπανδρέου που δεν τον συμπαθείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ξεσκιστηκες απο τωρα ...
    εεε ρε γλεντια μολις ... ξεπροβαλει ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δεν κατάλαβες γιατί ο Πάγκαλος συντάχθηκε με τον ΓΑΠ το 2007; Μαντέψε ποιον θεωρούσε χειρότερο για αρχηγό από τον ΓΑΠ mr xixixixi. Δε σοβαρέυεσε μου φένεται. Ελπίζω να το απολαμβάνεις... κ. χιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχι. Πόσο άλλο γελοίος θέεεεεεεεεεε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Οι Σαμαρο-Βενιζέλοι
    αποδεικνύουν για ακόμη μία φορά τον
    αχαλίνωτο φιλοτομαρισμό τους και πως
    το ΜΟΝΟ που τους ενδιαφέρει είναι η
    καρέκλα . Για την καρέκλα του ο ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΗΣ
    Σαμαράς σε αγαστή συνεργασία με τον
    ΒΟΥΤΥΡΟΧΛΕΧΛΕ Τσίπρα και τα διαπλεκόμενα
    ΜΜΕ, αφού πρώτα (την διετία 2010-2011)
    μπαχαλοποίησαν τη χώρα με την
    αντιμνημονιακή υστερία , με τους
    “Αγανακτισμένους” , με την καθημερινή
    καταστροφολογία που κατατρόμαξε τον
    κόσμο και έκανε ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΖΗΜΙΑ στην
    Οικονομία . Στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε
    ο Βενιζέλος με την ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ
    ΤΟΥ που εξανάγκασαν τον Γιώργο σε
    παραίτηση . Μετά την παραίτηση Παπανδρέου
    (που έγινε με σκοπό να δημιουργηθεί
    Κυβέρνηση Ευρύτερης Συναίνεσης που θα
    οδηγούσε τη χώρα σε έξοδο από την κρίση)
    ο τυχοδιώκτης Σαμαράς , χωρίς να υπολογίσει
    τη ΖΗΜΙΑ που θα προκαλέσει , ΕΣΥΡΕ τη
    χώρα σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο
    και σε Διπλές Εκλογές που κόστισαν πολλά
    Δις Ευρώ . (Ο Κουκουλόπουλος υποστηρίζει
    ότι η ζημιά για τη χώρα ήταν 20 Δις Ευρώ)
    (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. (ΣΥΝΕΧΕΙΑ) 1 : Αυτά τα
    Δισεκατομμύρια που κόστισε ΤΟ
    ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΛΙΚΙ του Σαμαρά (με την
    συνενοχή του Βενιζέλου), τα πλήρωσε ο
    Ελληνικός Λαός με πετσόκομμα Μισθών ,
    Συντάξεων και Άγρια Φορολογία, με
    αποτέλεσμα την Φτωχοποίηση μεγάλου
    τμήματος του πληθυσμού.

    Αυτό ΤΟ ΤΡΙΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
    (Σαμαράς , Βενιζέλος , Τσίπρας) έχει κάνει
    στη χώρα ΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΖΗΜΙΑ . Έχουν
    συμπεριφερθεί σαν “σαμποτέρ” της
    Εθνικής Οικονομίας. Έβαλαν την Πάρτη
    τους και το Κόμμα τους ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ
    ΣΥΜΦΕΡΟΝ !!!!!

    Καμία σύγκριση δεν
    μπορεί να γίνει μεταξύ αυτών ΤΩΝ
    ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΩΝ και ΤΟΥ ΠΕΛΩΡΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ
    ΗΘΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.

    Ο Γιώργος θα μπορούσε
    να μην παραιτηθεί και να προκαλέσει
    τους προδότες ΝΑ ΤΟΝ ΡΙΞΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗ
    ΒΟΥΛΗ . Είναι βέβαιο ότι οι προδότες ΔΕΝ
    ΘΑ ΤΟ ΤΟΛΜΟΎΣΑΝ . Αλλά σε αυτή την
    περίπτωση ποιο θα ήταν το όφελος για τη
    χώρα? ΚΑΝΕΝΑ . Αντιθέτως θα ήταν
    καταστροφικό . Γιατί σε αυτές τις κρίσιμες
    στιγμές , η χώρα χρειαζόταν Κυβερνητική
    Σταθερότητα . (ΣΥΕΧΙΖΕΤΑΙ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ΣΥΝΕΧ(ΕΙΑ) 2 : Με την
    Αντιπολίτευση ΝΑ ΩΡΥΕΤΑΙ , τα ΜΜΕ να
    καταστροφολογούν και ένα μέρος της Κ.Ο.
    Του ΠΑΣΟΚ να λειτουργεί ως Πέμπτη Φάλαγγα
    , το πιθανότερο θα ήταν να υπάρχει
    Κυβερνητική Αστάθεια , άρα και
    Αναποτελεσματικότητα την οποία σε
    τελική ανάλυση θα την πλήρωναν οι πολίτες
    αυτής της χώρας .

    Για να διαφυλάξει το
    Εθνικό Συμφέρον , ο Γιώργος Παπανδρέου
    προτίμησε να παραιτηθεί θυσιάζοντας
    το Πολιτικό Μέλλον του , παρά να δώσει
    μάχη με τους προδότες . Γιατί αυτή τη
    μάχη θα την κέρδιζε , αλλά θα ήταν μία
    “Πύρρειος Νίκη” αφού υπήρχε σοβαρός
    κίνδυνος να ζημιωθεί η χώρα!!!! Ήταν μία
    πράξη Εθνικής Ευθύνης!!!!!

    Αυτό το αίσθημα εθνικής
    που λείπει από τους Σαμαρο-Τσιπρο-Βενιζελους.

    Αλήθεια , πόσο καλύτερα
    θα ήταν τα πράγματα , εάν υπήρχαν μερικοί
    ακόμη Πολιτικοί με το ήθος , την
    υπευθυνότητα και την αυτοθυσία του
    Γιώργου Παπανδρέου !!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. ευχή και κατάρα6 Δεκεμβρίου 2014 - 1:32 π.μ.

    Ας συνέλθω πρώτα με τη λιποθυμική ανορθογραφία σου-ο ΓΑΠ στην έμαθε; Λοιπόν όταν ο Πάγκαλος συντασσόταν με τον Παπανδρέου ο Βενιζέλος ούτε καθ'υποψίαν είχε θέσει θέμα υποψηφιότητας του-ήταν το καταραμένο το ζήτημα της επετηρίδας βλέπεις που δεν τού το επέτρεπε. Αυτό για όσους δεν τους αρέσουν τα παλαιοκομματικά.
    Ο Πάγκαλος λαλίστατος όπως πάντα, είχε μιλήσει για δέκα πρωθυπουργήσιμους στο ΠΑΣΟΚ, από τους οποίους είχε εξαιρέσει το Βενιζέλο αλλά είχε εντάξει-και καλά έκανε, κατά τη γνώμη μου το άξιζε και με το παραπάνω-τον εαυτό του. Άρα τα γελάκια σου επιστρέφονται-εικονικά, βαριέμαι να πατήσω το πλήκτρο-στο πολλαπλάσιο.
    @freeman. Το ποιος έχει αδιέξοδο στα επιχειρήματα του φαίνεται από το ποιος αποφεύγει να απαντήσει.(δεν ξέρω αν τόχεις συνειδητοποιήσει-ΜΑΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ και μπορεί μάλιστα να έχουν πολύ καλύτερη κρίση από όσο εμείς οι δυό μαζί).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Να με ειδοποιήσεις όταν θα ξεπροβάλλει, γιατί στις 30 Φεβρουαρίου συνήθως είμαι αλλού. Μη το χάσω τέτοιο επεισόδιο.
    Υ.Γ. Έχει να ψηφίσει νόμους και μνημόνια ακόμη πολλά αλλά και Προέδρους Δημοκρατίας, μη σου πω μια ντουζίνα στη σειρά. Με έκτακτες πτήσεις θα σπεύδει. Εσείς τον καμαρώνετε αλλά μόνο εγώ τον ξέρω καλύτερα απ'τη μάνα του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Η ηλιθιότητα σου είναι ανίκητη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ενώ εσύ έγραψες την κριτική σου πάνω στο άρθρο που διάβασες;!
    Όσο και να προσπαθείς όσους και αν ερμηνεύεις η αποκαθήλωση του ΓΑΠ έγινε 2,5 χρόνια πριν και μάλιστα σφοδρά με όλα τα ΜΜΕ και τα συμφέροντα( τραπεζικά επιχειρηματικά, συντεχνιακά, κομματικά κ.λ.π.) εναντίον του. Τώρα όσο και να προσπαθήσεις η αλήθεια εμφανίζεται και οι απόψεις και πράξεις του ΓΑΠ δειλά-δειλά(ίσως και γρηγορότερα) δικαιώνονται και αυτό δεν είναι αντιστρέψιμο. Διότι το συναίσθημα μπορείς να το ελέγξεις με τα ΜΜΕ δικά σου, αλλά, όταν ηρεμήσεις, την αλήθεια και την λογική δεν μπορείς να την παραποιήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. ευχή και κατάρα6 Δεκεμβρίου 2014 - 6:18 μ.μ.

    Ό,τι περιγράφεις και στα τρία διαδοχικά, απανωτά σχόλια σου είναι ο ορισμός της ανικανότητας κάποιου να κυβερνά. Και αυτή φαίνεται έμπρακτα. Και το ακόμη πιο παράξενο: ομολογείται! Ο αποτελεσματικός πολιτικός συνθέτει και στην ενεργό πολιτική αυτό σημαίνει: ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ! Ισορροπεί τις αντιθέσεις, καταλαγιαζει τις συγκρούσεις και κυβερνάει. Αν έχει απέναντι του και το λαό και το κατεστημένο-το δέχομαι το τελευταίο σαν κατ'οικονομία παραχώρηση για το διάλογο εδώ, τότε κάπου έχει χάσει το μπούσουλα. Δεν κυβερνά πια, είναι σκόρπιος και σε σύγχυση-αυτό ακριβώς ήταν ο πανικόβλητος Παπανδρέου του εξαμήνου Μάιος-Νοέμβριος 2011. Τούχε ξεφύγει η κατάσταση. Εντελώς! Τόχω ξαναπεί: ακόμη και ο στενός πυρήνας της παπανδρεϊκής εξουσίας σκόρπισε. Γιατί; Γιατί αυτοί που τού έφυγαν τον έβλεπαν σε πανικό και αδυνατούσε να εμπνεύσει ακόμη και αυτούς, τους δικούς του ανθρώπους. Πού ήταν ο ηγέτης να συγκρατήσει τον Παμπούκη; Το Ραγκούση; Τον αντιπρόεδρο του Πάγκαλο,που αντανακλαστικά κινέζικου πάντα είχε χαθεί τις κρίσιμες εκείνες μέρες κάπου στα ενδότερα της μακρινής Κίνας και οταν γύρισε τα βρήκε όλα τελειωμένα;(γιατί εγώ πιστεύω ότι σκόπιμα επικαλούνταν το ταξίδι, γιατί ακριβώς ήθελε να αποφύγει να τον στηρίξει;). Ακόμη και η επίσημη φωνή του, ο Μόσιαλος εξαφανισμένος. Τάχουμε ξαναζήσει όλα αυτά ποτέ; Μόνο με τη πτώση της Χούντας. Είναι εύκολο να τους λες όλους αυτούς προδότες. αλλά υπάρχει κάποιος καλύτερος όρος, μια πιο σωστή λέξη που περιγράφει καλύτερα τα πράγματα: ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ! Προδομένοι αυτοί που συντάχθηκαν μαζί του, τον ακολούθησαν και τον υπηρέτησαν σαν ηγέτη και ξαφνικά διαπιστώνουν-με τρόπο φαντάζομαι-ότι ο καθοδηγητής τους αδυνατεί να ασκήσει έλεγχο ακόμη και και στα πιο στοιχειώδη των ηγετικών του καθηκόντων. Τη κρίσιμη ώρα αντί να εμπενύσει και να λειτουργήσει συσπειρωτικά, τα διαλυτικά φαινόμενα της εκδηλωμένης ηγετικής ανικανότητας τον έχουν πάρει από κάτω και βέβαια ενήργησαν και στον ίδιο το ψυχισμό του κλειστού πυρήνα των εμπίστων του.


    Δεν αξίζει να κλαις για ένα ηγέτη που σε πρόδωσε-έστω από αχαρακτήριστη αδυναμία του, για να μη μιλήσω για προθέσεις και ανάψω τα αίματα. Τον προσπερνάς. Και μάλιστα γρήγορα, όσο πιο γρήγορα γίνεται. Αλλά σ'αυτό το γρήγορα σκοντάψαμε και χάσαμε πολύτιμο χρόνο. Γιατί στη πραγματικότητα το αληθινά γρήγορα θα ήταν να μην έχει υπάρξει ο Φλεβάρης του 2004. Τότε ήταν που αργήσαμε. Τότε ήταν που στη πραγματικότητα τα αντανακλαστικά μας φάνηκαν αργά. Τι αργά; Κοιμισμένα. Νεκρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Εξίσου προφητική ήταν και η ανάδειξη του Μιχελογιαννάκη ως σημαινων στέλεχος του παπανδρεϊκού μπλοκ. Να τα λέμε όλα.-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. πόσακομπιούτερκτύπησεςσήμερα?6 Δεκεμβρίου 2014 - 8:57 μ.μ.

    Βρε παιδιά, αν είστε τόσοι πολλοί στα νούμερα-30 like μετρώ μέχρι αυτή την ώρα-γιατί είστε τόσοι λίγοι στο διαλογο; Και μάλιστα γίνεστε ακόμη πιο λίγοι γιατί οι επιφωνηματίες δεν μετράνε για διάλογος αλλά για κλάκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Αυτά που γράφεις είναι
    μία πολύ ωραία έκθεση ιδεών !!!!! Στη
    θεωρία είσαι πολύ καλός. Όμως , στην
    πολιτική καλές είναι οι θεωρίες , αλλά
    όταν είσαι Πρωθυπουργός , αυτό που
    ενδιαφέρει ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ τον κόσμο είναι
    οι πράξεις σου και κατά πόσον αυτές οι
    πράξεις σου ωφέλησαν ή έβλαψαν τη χώρα.
    Επειδή διαπιστώνω ότι μάλλον δεν είσαι σαν μερικούς άσχετους
    αντιΓαπικούς οι οποίοι το μόνο που κάνουν είναι να “πετάνε” ατάκες και υβριστικά κοσμητικά επίθετα , θα ήθελα
    να ξεκινήσουμε ένα διάλογο ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ
    ΘΑ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ
    ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΓΕΝΙΚΟΛΟΓΕΣ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ.
    Εάν συμφωνείς , προτείνω την εξής διαδικασία :
    Για να μη χανόμαστε σε γενικότητες, θα θέτουμε κάθε φορά ο
    καθένας ΕΝΑ γεγονός και θα ζητά από τον άλλο να σχολιάσει , να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει.
    Σε περίπτωση διαφωνίας ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ.
    Επίσης , μαζί με τις απαντήσεις , θα θέσει με τη σειρά του ΕΝΑ συγκεκριμένο γεγονός για σχολιασμό. Κ.Ο.Κ.
    Κάνω σήμερα την αρχή με ερώτημα τον Μηχανισμό Στήριξης και
    το Μνημόνιο και τα σχετικά ερωτήματα :
    Συμφωνείς με την ένταξητης χώρας ή όχι?
    Και αν όχι γιατί και ποιές ήταν οι εναλλακτικές ενέργειες
    που ήταν εφικτές?
    Καλή αρχή ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΩ
    !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Με πιάνεις εντελώς απροετοίμαστο και σε μέρα που έχω το νου μου αλλού. Από την άλλη τα θέματα δεν απομονώνονται στη πραγματική ζωή. Δεν είναι εργαστηριακά δείγματα. Συνδιαλέγονται με γενικότερα πολιτικά ζητήματα, που πολλές φορές προϋποτίθενται. Ο Μηχανισμός Στήριξης έτσι όπως είχε διαμορφωθεί η κατάσταση στη συγκεκριμένη ισιτορική στιγμή ήταν αναπόφευκτος. Κανείς σοβαρός βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν το αμφισβήτησε αυτό. όσοι λίγοι αμφισβήτησαν κάτι ήταν ο χειρισμός και η μεθόδευση. Αλλά όπως είπα η πολιτική δεν είναι φέτα να αυτονομούνται τα επιμέρους κομμάτια τους με τη μορφή αποφάσεων ούτε οι αποφάσεις παίρνονται ερήμην άλλων ζητημάτων. Σε ένα τοσο σοβαρό ζήτημα δεν είναι δυνατό να επωμισθείς εσύ όλο το βάρος, πολύ περισσότερο που ένα από τα πιο πειστικά επιχειρήματα του ΠΑΣΟΚ είναι ότι η κρίση γεννήθηκε τη περίοδο διακυβέρνησης της Ν.Δ. Υπήρξε σοβαρότατη και τεκμηριωμένη πρόταση που προνοούσε γι'αυτό. Αγνοήθηκε παντελώς. Αποτέλεσμα; Το ΠΑΣΟΚ εισέπραξε ακέραιο το πολιτικό κόστος μιας τέτοιας επιλογής, η Νέα Δημοκρατία τόπαιξε αντιμνημονιακή, διατήρησε μια δυναμική μέχρι το 2011 και έχασε πολύ λιγότερα από τη συμμετοχή της στη κυβέρνηση Παπαδήμου γιατί έμεινε λίγο καιρό στην εξουσία. Αυτό δεν θάπρεπε να συνυπολογιστεί στις αποφάσεις για ένταξη στο Μηχανισμό Στήριξης. Προφανώς βέβαια θα σήμαινε ότι θα μοιράζονταν την εξουσία-ναι αλλά θα μοιράζονταν και το πολιτικό κόστος και είναι άλλο να διατηρούσε ένα υψηλό ποσοστό της τάξης του 20 ή 25% όπβς το πέτυχε ας το πούμε το Σοσιαλιστικό Κόμμα στην Ισπανία που προέταξε ακόμη πιο ρηξικέλευθη λύση για νομιμοποίηση: αλλαγή ηγεσίας και προκήρυξη εκλογών Πίτα ολόκληρη και σκύλος χορτάτος δεν παίζουν μαζί. Δυστυχώς όμως έπαιξαν μαζι και το δαρμένος και το χαμένος. Η σοφία λέει σε τέτοιας μεγάλης σημασίας κεντρικές, εθνικού χαρακτήρα όχι απλά να διεκδικείς συναίνεση στα λόγια αλλά να απαιτείς συνευθύνη στις αποφάσεις. όχι του στυλ όμως πάμε μαζί στις Βρυξέλλες. Αυτά δεν ήταν σοβαρά πράγματα. Δεν συνομιλούν με μπούγιο οι ευρωπαίοι και πολύ καλά κάνουν. Υπάρχει θεσμικός τρόπος να έχεις συνευθύνη και αυτός λέγεται συμμαχική κυβέρνηση,κυβέρνηση εθνικής ενότητας ή όποια άλλη ορολογία παίζει σ'αυτό το θέμα. Εδώ ο Παπανδρέου δεν έδειξε την ελάχιστη διορατικότητα παρόλο ότι πιστεύω ότι του εξηγήθηκε με σαφήνεια το νόημα της. Να σημειωθεί ότι αν το έκανε αυτό έγκαιρα-από τη πρώτη στιγμή και με δεδομένη την ισχυρή πλειοψηφία που είχε τότε το ΠΑΣΟΚ κανείς δεν θα τολμούσε να αμφισβητήσει τη πρωτοκαθεδρία του στη κυβέρνηση. Οι απανωτές γκάφες έφεραν την αμφισβήτηση. Υπάρχει ηγέτης που δεν έχει ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ; Καιη διορατικότητα δεν είναι αφηρημένη μεταφυσική ικανότητα. Αναλυτική ικανότητα είναι. Είναι βάζω τα χαρτιά κάτω και βλέπω πού πάει τι. Πιστεύω ότι στο Υπουργικό Συμβούλιο εξηγήθηκε με σαφήνεια το σκεπτικό των 180 ψήφων-που εκ των πραγμάτων ήταν συμμαχική κυβέρνηση αλλά με πολλές δεκάδες βουλευτικές ψήφους περισσότερο. Το αποτέλεσμα θα ήταν, αφενός να επιταχύνονταν όλες οι διαδικασίες, χωρίς κωλυσιεργίες και άρα πιο γρήγορη έξοδο από τη μέγγενη και από την άλλη μικρότερο πολιτικό κόστος. Γιατί δεν επιμετρήθηκαν αυτά όταν ελήφθη η αποφαση για το Μηχανισμό Στήριξης; Και ποιος μπορεί να κατηγορήσει μια πολιτική δύναμη που είναι στην αντιπολίτευση ότι εφόσον παραγκωνίζεται σε μια τέτοια περίοδο δεν έχει και κανένα λόγο να συνεργεί. Έτσι λειτουργεί το πολίτευμα. πραγματισμός είναι αυτό.


    Δυστυχώς δεν είμαι άνθρωπος της γραφής και μού είναι αδύνατο να οργανωσω ένα κείμενο. Απαντάω παρορμητικά. Πιστεύω ότι στην ουσία του ερωτήματος απάντησα. καμια διάθεση να υπεκφύγω. Απλά δεν θέλω να χάσω την ενδιαφέρουσα κοινοβουλευτική βραδιά. Αύριο τα λέμε διεξοδικότερα. Ερώτημα δεν έχω σκεφθεί.με πιάνεις εξ απήνης. προτιμάω να δίνω απαντήσεις πάντως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Φίλε μου , με απογοητεύεις
    . Αρχίζεις πάλι τις γενικόλογες θεωρίες
    . Εγώ σε κάλεσα σε διάλογο με συγκεκριμένη
    ατζέντα : Επειδή εσύ είσαι ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ
    του Γιώργου Παπανδρέου και εγώ τον
    υπερασπίζομαι , σε κάλεσα να πιάσουμε
    μία - μία τις Πολιτικές Πράξεις του ως
    Πρωθυπουργός , εσύ να αναλύεις με
    ΣΑΦΗΝΕΙΑ τα λάθη του και εγώ να αποδομώ
    ένα – ένα τα επιχειρήματά σου. Μόνο έτσι
    θα αναδειχτεί η αλήθεια . Θα διαπιστώσεις
    από την πρώτη στιγμή ότι ο ρόλος σου ΘΑ
    ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟΣ. Γιατί απλά ΟΛΕΣ ΟΙ
    ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΚΤΟΞΕΥΘΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ
    ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ , ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΡΕΥΣΕΙ
    . Αυτό θα το αντιληφθείς ΑΜΕΣΩΣ μόλις
    αρχίσουμε τον ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ.

    Σέβομαι το επιχείρημά
    σου ότι σε βρίσκω απροετοίμαστο . Ο.Κ.
    Προετοιμάσου ΟΠΩΣ και ΟΣΟ θέλεις . Εγώ
    θα περιμένω . Εξ άλλου και εγώ ίσως
    κάποιες φορές να μη μπορώ να απαντήσω
    άμεσα, όχι γιατί θα είμαι απροετοίμαστος
    , αλλά επειδή μπορεί να απουσιάζω.

    Εγώ δέχομαι να ορίσεις
    εσύ την προτεραιότητα των θεμάτων στα
    οποία θα ανταλλάξουμε απόψεις. Το μόνο
    στο οποίο ΘΑ ΕΠΙΜΕΙΝΩ , είναι να γίνει
    ο διάλογος σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και
    μία ή το πολύ δύο κάθε φορά , γιατί
    διαφορετικά θα καταλήξουμε σε μπλα-μπλα
    μέσα από το οποίο θα μιλάμε ΓΙΑ ΟΛΑ
    αλλά ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ. !!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Υπήρξα όσο πιο σαφής μπορώ να είμαι όταν αναπτύσσω ένα επιχείρημα και φυσικά μέσα στα πλαίσια του πολύ ιδιότυπου διαλόγου που είναι το μπλογκινγκ και μάλιστα όπως διεξάγεται εδώ-προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα, μπορώ να καταλάβω τους λόγους κια άρα δεν υπαινίσσομαι κάτι για το διαχειριστή-δηλαδή με την έγκριση που μπορεί να έρθει μπορεί και αρκετές ώρες μετά. όχι δηλαδή πως περίμενα ότι θα γίνει και κάτι σπουδαίο. Χωρίς να έχω τίποτα εναντίον σου είναι φανερό ότι όχι απλά οι απόψεις μας είναι ασυμφιλίωτες αλλά βρίσκονται σε διαφορά φάσης η μια απ'την άλλη. Απάντησα και δεν διέφυγα. Θεώρησες την απάντηση γενικόλογη. Εγώ δεν τη θεωρώ καθόλου τέτοια. Προφανώς δεν υπάρχει περιθώριο συνεννοησης. Εξάλλου οι κοκορομαχίες δεν είναι του γούστου μου. Θάθελα να είναι κι άλλοι στο παιχνίδι. Σε τελευταία ανάλυση για ό,τι με ρωτάνε απαντώ, οπότε γιατί να του δώσουμε ένα χαρακτήρα ντιμπέιτ και να μπούμε σε φορμαλισμούς που είναι ασύμβατοι με τη ρευστή φόρμα του διαλόγου στο διαδίκτυο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Αγαπητέ μου , μιλάς για
    “κοκορομαχίες !!!!!! Αυτό κατάλαβες? Δεν
    έχω καμία διάθεση για καμία “κοκορομαχία”.
    Η πρόθεσή μου είναι να γίνει μία ανταλλαγή
    απόψεων ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ . Βέβαια
    , μέσα από αυτό το διάλογο θα έβγαιναν
    συμπεράσματα και θα αποδεικνυόταν το
    ποιος προσεγγίζει ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ και ΤΗΝ
    ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
    Εσύ προτίμησες να την
    “κάνεις” , καταφεύγοντας σε αστείες
    υπεκφυγές. Για να είμαι ειλικρινής , από
    την μία πλευρά με απογοήτευσε Η ΦΥΓΟΜΑΧΙΑ
    ΣΟΥ, αλλά από την άλλη πλευρά παραδέχομαι
    ότι ήταν εκ μέρους σου μία “ΣΟΦΗ”
    ενέργεια, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ
    ΣΤΑΘΕΙΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ. Όχι γιατί εγώ είμαι
    πιο έξυπνος από εσένα, αλλά επειδή αυτά
    που εγώ υποστηρίζω είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ
    ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ και στηρίζονται ΣΕ
    ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ που έχω στη διάθεσή
    μου, ενώ αυτά που υποστηρίζεις εσύ ΕΙΝΑΙ
    ΤΟΣΟ ΕΩΛΑ, που δεν μπορούνε να σταθούν
    σε λεπτομερή και εξαντλητικό διάλογο.
    Ενώ τα πράγματα είναι πολύ ευκολότερα
    σε μονολόγους με ατάκες, κοσμητικά
    επίθετα και γενικόλογες θεωρίες.
    Πάντως , σε περίπτωση
    που αλλάξεις γνώμη , εγώ θα είμαι πάντα
    διατεθειμένος να ξεκινήσουμε αυτό που
    με δική σου απόφαση δεν άρχισε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Δεν "τσιμπάω". Έχεις κάθε δικαίωμα να συμπεραίνεις όπως θες αλλά να έχεις υπόψη σου ότι υπάρχουν κάποιες πιθανότητες-όσο η ανάρτηση πηγαίνει πίσω εξαφανίζονται κι αυτές, άλλωστε τα γεγονότα μας ξεπερνούν-να μας διαβάζουν κι άλλοι. Σ'αυτούς τους άλλους απευθύνομαι εγώ, μέσα από σένα. Οι άλλοι έχει σημασία τι πιστεύουν για τα γραφόμενα μας. Είναι αυτοί που συμπεραίνουν. Εγώ κι εσύ δεν έχουμε σημασία σε ό,τι αφορά τις αμοιβαιότητες μας. με την έκθεση μας σε ευρύτερο κοινό καταργούμαστε κιόλας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή