Βάφοντας αυγά στην αρμένικη εκκλησία του Αγίου Κυριάκου στο Ντιγιαρμπακίρ

9.4.15


Μεγάλη Πέμπτη σήμερα και χιλιάδες αυγά αλλάζουν χρώμα ανά την Ελλάδα περιμένοντας να συγκρουστούν μεταξύ τους την Κυριακή του Πάσχα. Το περασμένο Σάββατο, σε μια εκκλησία στο Ντιγιάρμπακιρ συνάντησα μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή του πατροπαράδοτου εθίμου της Ορθοδοξίας.

Ένα ιδιαίτερο καμπαναριό που ξεφυτρώνει μέσα από τις μουσουλμανικές φτωχογειτονιές της άτυπης πρωτεύουσας των Κούρδων της Νότιας Τουρκίας σε οδηγεί στην αρμένικη εκκλησία του Αγίου Κυριάκου (St. Giragos Armenian Church), η οποία άνοιξε ξανά τις πόρτες της μετά από 97 χρόνια το 2012, αφού πρώτα ανακαινίστηκε με χρήματα που συγκέντρωσε η αρμένικη διασπορά.


Όπως οι περισσότερες εκκλησίες σε μουσουλμανικές χώρες, έτσι και η εκκλησία του Αγίου Κυριάκου, ίσως η μεγαλύτερη στη Μέση Ανατολή, μοιάζει σχεδόν με οχυρό που περιέχει το ναό, την αυλή και ένα μικρό καφέ.


Κάτι σαν μια μικρή χριστιανική όαση σε μια συντριπτικά μουσουλμανική πόλη, η εκκλησία του Αγίου Κυριάκου αποτελεί κάτι παραπάνω από μια θρησκευτική κοινότητα καθώς ουσιαστικά αποτελεί τόπο συνάντησης των τελευταίων Αρμενίων και των λιγοστών Χριστιανών της πόλης.


Βγαίνοντας από το ναό και προχωρώντας στο πίσω μέρος της αυλής, συνάντησα μια παρέα γυναικών οι οποίες ήταν απολύτως προσηλωμένες στο βάψιμο δεκάδων πασχαλινών αυγών και στην περαιτέρω διακόσμηση τους.



Μια νεαρή κοπέλα μου μιλάει σε σπαστά ελληνικά και μου αποκαλύπτει ότι έχει αρχίσει να μαθαίνει τη γλώσσα μας καθώς σύντομα πρόκειται να μετακομίσει στην Αθήνα. Τη ρωτώ έκπληκτος γιατί επιλέγει να έρθει να ζήσει στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης και μου εξηγεί ότι πρόκειται να συγκατοικήσει με τον Έλληνα αρραβωνιαστικό της. Σκέφτομαι ότι ο έρωτας είναι μια πειστική εξήγηση, διαφορετικά θα έπρεπε να τη θεωρήσω τρελή.


Μου εξηγούν ότι θα γιορτάσουν το Πάσχα μαζί με τους Καθολικούς και συνειδητοποιώ ότι γι' αυτούς ήταν ήδη Μεγάλο Σάββατο. Μας προσκαλούν στην αναστάσιμη λειτουργία της επόμενης μέρας αλλά δυστυχώς το πρόγραμμα του ταξιδιού ήταν ήδη επιβαρυμένο.

Δυο μέρες μετά, ένας Σύριος Χριστιανός θα μας βοηθήσει να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία της Μεγάλης Δευτέρας σε μια εκκλησιά Σύριων Ορθοδόξων του 10ου αιώνα. Συνεχίζεται...

1 σχόλιο:

  1. Περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τη συνέχεια της περιπέτειας στο νότο της Τουρκίας. Τα μέρη αυτά, παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν, έχουν μεγάλο ενδιαφέρον και ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή