Γίνεται χωρίς συνδικάτα;

Αποφεύγω πάντα την ανάγνωση των δηλώσεων της πολιτικής ηγεσίας σε επετείους καθώς κατά καιρούς έχω διαπιστώσει ότι ο οργανισμός μου αντιδρά άσχημα στην υπερκατανάλωση ανούσιων κλισέ.

Εσκυγχρονίζεται το παρωχημένο νομοθετικό πλαίσιο για απεργίες και χρηματοδότηση των εργατικών συνδικάτων

Μια σειρά αλλαγών στο το νομοθετικό πλαίσιο για απεργίες και χρηματοδότηση των εργατικών συνδικάτων φαίνεται ότι προωθεί το υπουργείο Εργασίας σύμφωνα με ρεπορτάζ της Χριστίνας Κοψίνη στην Καθημερινή της Κυριακής.

Συγκεκριμένα, οι βασικές αλλαγές αφορούν τους τρεις παρακάτω άξονες:

α. Αλλαγή των διατάξεων για τη νομιμοποίηση των απεργιακών αποφάσεων. Σήμερα οι απεργίες μπορούν να προκηρυχθούν στις περισσότερες περιπτώσεις με αποφάσεις μόνο των διοικητικών ή των Γενικών Συμβουλίων των οργανώσεων. Με την προωθούμενη νέα διάταξη η προκήρυξη απεργίας για να είναι νόμιμη πρέπει να έχει υπερψηφιστεί από το 50%+1 των μελών του συνδικάτου.

Απίστευτο κι όμως ελληνικό: Ο υφυπουργός τα βάζει με τους συνδικαλιστές και ο...υπουργός τους στηρίζει

Τι κι αν η χώρα έφτασε στο χείλος του γκρεμού, κάποιες συνήθειες δεν αλλάζουν. Όπως για παράδειγμα τα ρουσφέτια και οι διευκολύνσεις υπουργών και πολιτικών προς συγκεκριμένες ομάδες ή συντεχνίες.