Τα 5 είδη του φασίστα

27.2.14


Όποιος, έστω και με πόνο ψυχής, έχει αποδεχθεί πως η Γη είναι σφαιρική και όχι επίπεδη και πως τους κεραυνούς δεν τους ρίχνει ο Δίας, μπορεί να καταλάβει το γιατί οι ψηφοφόροι της Χρυσής της Αυγής είναι φασίστες με την ίδια ευκολία που καταλαβαίνει πως κάποιος που τρώει κρέας μάλλον δεν είναι βετζετέριαν.

Ακόμα όμως κι αυτός μπορεί να δυσκολευτεί να αναγνωρίσει εκείνους τους φασίστες που δεν παραπέμπουν ευθέως στα πρώτα επεισόδια του «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος». Γι’ αυτό και έφτιαξα ή «σκάρωσα», για να ικανοποιήσω και τους αναγνώστες που έχουν μια έφεση στο έντεχνο, μια μικρή λίστα με τα βασικότερα είδη φασιστών προκειμένου το σύνθημα «μάθε και προφυλάξου» να αποκτήσει υπόσταση και πέρα από τον αγώνα ενάντια στα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.

Ο ορίτζιναλ φασίστας. Ο φασίστας με τη σφραγίδα της γνησιότητας που συνήθως είναι κάποιο τατουάζ με τη σβάστικα που κάνει παρέα σε ένα άλλο τατουάζ με την ελληνική σημαία. Είναι αυτός που χωρίς κανέναν δισταγμό εκφράζει τις απόψεις του για διάφορες κατηγορίες συμπολιτών του, όπως οι ομοφυλόφιλοι ή οι μετανάστες ή οι αριστεροί ή ναρκομανείς, οι οποίες έχουν όλες ένα κοινό: Τους αξίζει η κρεμάλα. Ο κανονικός φασίστας δεν δίνει καμία σημασία σε αστικούς καθωσπρεπισμούς, θέλει να λέει τα πράγματα όπως τα βλέπει αν και δυσκολεύεται αρκετά καθώς η χρήση λέξεων που έχουν περισσότερες από 2 συλλαβές του είναι επίπονη. Του αρέσει πολύ η βία και ειδικότερα εκείνη η εκδοχή της βίας στην οποία αυτός βιαιοπραγεί εναντίον κάποιου που δεν έχει τη δυνατότητα να ανταποδώσει. Ψηφίζει τη Χρυσή την Αυγή, τον γοητεύουν οι στρατιωτικές στολές και οι μυώδεις άντρες. Αγαπημένο του χόμπι είναι η τυφλή υπακοή η οποία τον απαλλάσσει από την πιο οδυνηρή γι’ αυτόν διαδικασία: της σκέψης.

Ο δημοκράτης φασίστας ή «αλλάς». Πρόκειται για το πιο ύπουλο είδος φασίστα, αν είσαι παιδί του δημοτικού ή κοινό στις εκπομπές του Νίκου του Χατζηνικολάου. Οι υπόλοιποι τον ξεχωρίζουμε από λέξεις, κυρίως επειδή οι λέξεις αυτές οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη μαγική λέξη «αλλά». «Δεν είμαι ρατσιστής ΑΛΛΑ δεν μπορώ να μπαίνω σε λεωφορείο και να βλέπω μόνο ανθρώπους οι οποίοι μιλάνε μια γλώσσα στην οποία δεν μπορώ να βριστώ» ή «Δεν είμαι κάθαρμα ΑΛΛΑ όταν μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι πλακώνω στο ξύλο τη γυναίκα μου». Έχει μια δικαιολογία για κάθε του γουρουνιά, με πιο συνηθισμένες το μνημόνιο, την ανεργία και τους ψεκασμούς ή ψεκασμούς. Ενημερώνεται από τον Γιώργο τον Τράγκα και τον Μάκη τον Τριανταφυλλόπουλο. Εκτός από τη Χρυσή την Αυγή ψηφίζει και τους Καμμένους τους Έλληνες και το πιο σημαντικό του κατόρθωμα είναι το ότι οι γονείς του αφού γνωρίστηκαν, έκαναν σεξ χωρίς προφυλάξεις, αποφάσισαν να μην κάνουν έκτρωση και παρέμειναν στην Ελλάδα. Δηλαδή μια σειρά τυχαίων γεγονότων στα οποία δεν είχε καμία συμμετοχή και τα οποία συνοψίζει στη φράση «είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας».

Ένα φοβερό άρθρο του Μάνου Βουλαρίνου εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου