Δεν είναι ντροπή να είναι κανείς κεντροδεξιός, ας αναπνεύσει και η Κεντροαριστερά

19.6.14


Προσπαθώ εδώ και μήνες να καταλάβω γιατί κάποιοι άνθρωποι νιώθουν την ανάγκη να μας πλασάρονται ως «κεντροαριστεροί», διεκδικώντας μάλιστα και κυριαρχικούς ρόλους στις 2.000 σχετικές διεργασίες του (όποιου) χώρου.

Διαβάζω τα άρθρα τους, τους βλέπω (συνεχώς) στην τηλεόραση. Πιστεύουν σε κάτι θολό που αυτάρεσκα περιγράφουν ως «κοινή λογική», συχνά τονίζουν ότι οι ιδεολογικές ταμπέλες του παρελθόντος έχουν ξεπεραστεί, πίνουν νερό στο όνομα της σταθερότητας του Αντώνη Σαμαρά και υψώνουν το δάκτυλο απέναντι σε κάθε διεκδίκηση την οποία προεξοφλούν ως συντεχνιακή.

Πιστεύουν ότι τη χώρα κατέστρεψαν οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών και οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ ενώ θεωρούν ότι το κοινωνικό κράτος θα πρέπει να υπάρχει μόνο για τους ηθικούς και αναμάρτητους πολίτες. Για τους αμαρτωλούς υπάρχει πάντα η Κόλαση, εκτός κι αν είναι τραπεζίτες ή καναλάρχες όπου εκεί κάπου το πράγμα αλλάζει.

Σέβομαι τις απόψεις τους αλλά ειλικρινά αναρωτιέμαι γιατί επιδιώκουν τόσο να φέρουν τον μανδύα της Κεντροαριστεράς ή της Ανανεωτικής Αριστεράς. Δεν χρειάζεται πια να κρύβουν την Εστία μέσα στο Καρφί. Η ζωή έχει προχωρήσει: δεν είναι ντροπή να είναι κανείς δεξιός. 

33 σχόλια:

  1. Παλαιότερα, όταν αναρτούσες άρθρα, άξιων ανθρώπων, τις απόψεις των οποίων κι εσύ συμμεριζόσουν (Τσακυράκης, Λυμπεράκη, Ματσαγγάνης, Μάνος), δεν θυμάμαι να τους αποκαλούσες δεξιούς. Βέβαια τότε, δεν σε είχε γητέψει ακόμα ο Σύριζα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. οι ενοχές τους είναι απίστευτα καθηλωτικές. ντροπή δεν είναι να είναι κανείς δεξιός. αυτοί όμως ντρέπονται! γιατρέ τα χάπια μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εσύ γιιατί το παίζεις αριστερός όταν είσαι τόσο συντηρητικός όσο και το κόμμα που ψήφισες στις Ευρωεκλογές; Στην σκανδιναβία ο ΣΥΡΙΖΑ θα λογιζόταν ως ένα συντηρητικότατο κόμμα. Δεν είναι ντροπή να είσαι συντηρητικός. Ντροπή είναι να το παίζεις αριστερός (όπως κι εσύ) και να έχεις όλη την συντηρηση να κυλά στο αίμα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ντροπή δεν είναι σίγουρα. Πριν ξεκαθαρίσουν όμως όλοι αυτοί τι άκριβώς είναι οι ίδιοι, καλό θα ήταν να ξεκαθαρίσει και η κεντροαριστερά τι είναι η ίδια, ποιους εκπροσωπεί και για ποιους υπάρχει. Γιατί αν η κεντροαριστερά είναι για να μάχεται για τα δικαιώματα των Δ.Υ έχω να την ενημερώσω ότι αυτά τα υπερασπίζεται πολύ καλύτερα η αριστερά σε συνεργασία με ένα μεγάλο κομμάτι της δεξιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φυσικά και είναι ντροπή. Όλοι οι προσδιορισμοί που περιέχουν τον όρο "δεξιός" ήταν και παραμένουν επαίσχυντο όνειδος στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Για αυτό άλλωστε και οι δεξιοί στην Ελλάδα εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων προσδιορίζονταν με άλλους όρους. Θυμίζω τον "ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό" του γέρου Καραμανλή, το "φιλελεύθερη ΝΔ" του Μητσοτάκη και τον "μεσαίο χώρο" του νεότερου Καραμανλή. Ακόμα και ο Σαμαράς προσδιόρισε την ιδεολογία της ΝΔ ως "κοινωνικό φιλελευθερισμό". Οι εξαιρέσεις όσων τολμούν να αποδεχτούν τον προσδιορισμό του δεξιού όπως είπα είναι ελάχιστες. Φωτεινή εξαίρεση είναι ο Άδωνις. Και φυσικά όπως και εσύ επισημαίνεις υπάρχουν οι αμέτρητοι ντεμεκ κεντροαριστεροί που είναι δεξιοί αλλά ντρέπονται αφάνταστα για αυτό. Συμπέρασμα: Στην Ελλάδα του 2014 πιο εύκολα παραδέχεσαι ότι είσαι LGBT παρά δεξιός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που απλώς θέλει μονίμως να είναι με τη μόδα, συνειδητά ή ασυνείδητα. Το 80' ήταν της μόδας η Αριστερά, τώρα είναι της μόδας ο οικονομικός φιλελευθερισμός. Υποστηρίζουν τη θεωρία του τέλους των ιδεολογιών και να κρύψουν την ιδεολογική στροφή τους και προβάλλουν ως δήθεν "κοινή λογική" και "αυτονόητο" αυτό που όλα τα περισσότερα χρόνια θεωρούνταν απλώς δεξιό, δηλαδή τη μείωση του δημοσίου τομέα και των φόρων, η την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς και την τυφλή πίστη στη λειτουργία της. Μ' αυτή την έννοια το "αυτονόητο" γι' αυτούς είναι απλώς η ανεπεξέργαστη κυρίαρχη άποψη σε κάθε συγκυρία.

    Επειδή οι ίδιοι δεν θέλουν να παραδεχθούν ότι δεν είναι πλεόν αριστεροί, αυτοαποκαλούνται "κεντροαριστεροί". Στην πραγματικότητα είναι φιλελεύθεροι (εν στενή εννοία). Έχουν μια δική τους αντίληψη για την κεντροαριστερά, με περιεχόμενο ακριβώς αντίθετο από όλα όσα πρέσβευε η κεντροαριστερά κατά τον 20ο αιώνα. Το γεγονός ότι έχουμε φθάσει να συζητάμε για "κεντροαριστερά" με τη συμμετοχή ανθρώπων από τη Δράση, ένα κόμμα δηλαδή που πιστεύει στα ακριβώς αντίθετα απ' ό,τι πίστευε διαχρονικά οποιασδήποτε μορφής αριστερά είναι ενδεικτικό.

    Πρόκειται δηλαδή για μια γενικότερη μετατόπιση προς τα Δεξιά. Η κυρίως Αριστερά έχει ξεχάσει την ιδέα της επανάστασης, που κάποτε την διαχώριζε από τους "μεταρρυθμιστές" και οι τελευταίοι δεν κάνουν συνήθως τίποτα για να υπερασπιστούν τις κατακτήσεις-μεταρρυθμίσεις που κάποτε οι ίδιοι κατοχύρωσαν (κρατική παρέμβαση, κοινωνικό κράτος, συλλογικές διαπραγματεύσεις, εργατικό δίκαιο, υψηλή φορολογία για τους πλούσιους και τις επιχειρήσεις κλπ), αποδεχόμενοι συχνά πλήρως την κατάργηση των παραπάνω κατακτήσεων ως "μεταρρύθμιση" (βλ. Σρέντερ).

    Μια τέτοια όμως "κεντροαριστερά", με δεξιό πρόσημο, είναι καταδικασμένη να αποτελεί ένα απλό παρακολούθημα της συντηρητικής (σε οικονομικό, αλλά και κοινωνικό επίπεδο) Δεξιάς. Αδυνατόντας να κερδίσει τόσο τα κοινωνικά στρώματα που παραδοσιακά την στήριζαν, όσο και τους συντηριτικούς ψηφοφόρους, μια τέτοια "κεντροαριστερά" δεν θα γίνει ποτέ πλειοψηφική δύναμη, ούτε θα ξεπεράσει ποτέ ένα 15% στην καλύτερη περίπτωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ασκοπο σχόλιο. Όλο και πιο συχνό φαινόμενο πια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ούτε το παίζω ούτε είμαι αριστερός. Επίσης, δεν ζω στη Σκανδιναβία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δεν απαγορεύεται πάντως να υποστηρίζει διαφορετικοί πολιτικοί χώροι τα δικαιώματα των ίδιων ανθρώπων. Μην το κάνουμε και ιδιώνυμο το να στηρίζει κανείς τους δημοσίους υπαλλήλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εξαιρετικό σχόλιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δεν κατάλαβα το σχόλιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Παραπολιτικέ άντε πήγαινε να ενταχθείς σε καμια τεμεακή του ΣΥΡΙΖΑ γιατί μας έχεις κουράσει. Δεν σου είπε κανείς να συνεχίζεις να είσαι ΠΑΣΟΚ αλλά είναι πολύ γελοίο το γεγονός ότι στις 9 του μακαρίτη άλλον έβαλες στο σπίτι. Μπορούσες απλά να είσαι ενεργός πολίτης και να ψηφίσεις μάλιστα και όχι γουστάρεις. Αλλά δεν μπορεί να μου τσαμπουνάς την αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη των εκλογών και να θες και να είσαι σοβαρός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Είσαι πλέον αστείος και κομματικό φερέφωνο του ΣΥΡΙΖΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Το μόνο σίγουρο είναι ότι για κάποιους η πολιτική χωρίς διαχωρισμούς και ταμπελάκια είναι κάτι αδιανόητο... και επικίνδυνο, τώρα για ποιον, το αφήνω στην κρίση σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Σιγουρα γράφει ο ιδιος ανθρωπος την Παραπολιτικη? Δε με σοκάρει το να αποφασισει να στηριξει τον ΣΥΡΙΖα καποιος (από απελπισια για το παλιο "συστημα", οπως υπαινιχθηκε πρεοκλογικα ο συντάκτης του σάιτ). Το να ειρωνευεται αυτους που μεχρι προσφατα έδειχνε να θεωρει τις πιο ενδιαφερουσες φωνες, αυτο ναι- με σοκαρει. Περιμενω να διαβασω αναρτηση που θα υποστηριζει
    τις ριζοσπαστικες αποψεις Γλέζου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ο σαφιολεας ειναι μελος της κυβερνησης και εχει γυρισει τον κοσμο με τα λεφτα του φορολογουμενου ελληνα..τι περιμενατε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ανωνυμε μεινε στην ανωνυμια σου...looser

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Τι σχέση έχει ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτή την ανάρτηση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ως Δ.Υ με εκνευρίζει αφάνταστα η συλήβδην αρνητική και ισοπεδωτική κριτική αυτών. Είναι άλλο πράγμα κάποιος να τους "στηρίζει" και εντελώς άλλο το να γίνεται για κάποιους πολιτική εμμονή η αναγωγή τους σε, σχεδόν, ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων. Διότι αντιλαμβάνομαι ότι αυτό γίνεται για αποκλειστικά, ψηφοθηρικούς λόγους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Robert Anton Wilson (αμερικανός συγγραφέας): «Χρειάζονται μόνο είκοσι χρόνια για ένα ριζοσπάστη να καταλήξει συντηρητικός, χωρίς να αλλάξει ούτε μία ιδέα».

    Μπορεί να μοιάζει με κλισέ πια αλλά κατά τη γνώμη μου δεν είναι καθόλου θέμα μόδας. Είναι απολύτως θεμιτό και λογικό επίσης, ο προοδευτικός αριστερός του '80 να εχει σήμερα ασπαστεί φιλελεύθερες απόψεις -δίχως να χάνει την ευαισθησία του για τον αδύναμο- αντιλαμβανόμενος την πορεία των πραγμάτων και κάνοντας μια ρεαλιστική αποτίμηση των κυρίαρχων ιδεολογιών του περασμένου αιώνα και των αποτελεσμάτων της εφαρμογής τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Όπου φυσά ο άνεμος20 Ιουνίου 2014 - 7:14 μ.μ.

    Έλα τώρα, δεν απευθύνεσαι σε ηλίθιους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Χάθηκε η μπάλα20 Ιουνίου 2014 - 7:19 μ.μ.

    Υποτίθεται πως οι κοινωνικοί διαχωρισμοί είναι ταξικοί και οι διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις εκπροσωπούν διαφορετικά ταξικά συμφέροντα. Αν θεωρείς τους δημόσιους υπαλλήλους κοινωνική τάξη η οποία δικαιούται να εκπροσωπείται από πολιτικούς χώρους τότε μάλλον εσύ έχεις χάσει εντελώς την έννοια της πολιτικής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Εξαιρετικές μπούρδες20 Ιουνίου 2014 - 7:26 μ.μ.

    Οι μόνοι που κάνουν προσπάθεια να υπερασπιστούν τις κοινωνικές κατακτήσεις είναι οι μεταρρυθμιστές. Οι υπόλοιποι παλεύουν για τις συντεχνιακές κατακτήσεις, όχι για τις κοινωνικές. Οι συντεχνίες ταυτίζουν το δικό τους συμφέρον με το κοινωνικό και τα δικά τους αγαθά με τα δημόσια και όλη η αριστερή και δεξιά συντήρηση τις στηρίζει. Όλη η μπουρδο-ανάλυση του σχολίου βασίζεται στο αξίωμα πως οι μεταρρυθμιστές είναι νεοφιλελεύθεροι που θέλουν να καταλύσουν το κοινωνικό κράτος. Στην πράξη όμως οι μεταρρυθμιστές είναι η μόνη αυθεντικά προοδευτική πολιτική δύναμη στη χώρα και η μόνη που αντιλαμβάνεται πως το κράτος υπάρχει για να εξυπηρετεί όλους τους πολίτες και όχι μόνο τους εργαζόμενους και τους προμηθευτές του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Αριστερή γοητεία20 Ιουνίου 2014 - 7:27 μ.μ.

    Βρείτε μου ένα δάχτυλο να κρυφτώ από πίσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Στη σημερινή απαξίωση της κεντροαριστεράς, έχουν παίξει τεράστιο ρόλο τα πεπραγμένα της σοσιαλδημοκρατίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
    Στην Ελλάδα αυτά τα πεπραγμένα μπορούν να χαρακτηριστούν και ως αίσχη.
    Η δε ένδεια στελεχών που τη χαρακτηρίζει είναι παροιμιώδης.
    Πεντάδα όπως Σταθάκης, Τσακαλώτος, Μηλιός, Βαρουφάκης, Λαπαβίτσας, δεν υπάρχει στο οικονομικό επιτελείο κανενός κόμματος σήμερα.
    Όλοι οι άλλοι έχουν να αντιπαρατάξουν μόνο τεχνοκράτες και τραπεζίτες, και οι αυτοαποκαλούμενοι κεντροαριστεροί δεν είναι παρα η θλιβερή ουρά τους.
    Η πραγματική κεντροαριστερά, μια καραμπινάτη σοσιαλδημοκρατία, είναι ο σρζ.
    Οτιδήποτε δεξιότερο του, είναι τουλάχιστον κεντροδεξιό.
    Και εμένα δε μου αρέσει, αλλά δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει να αρνούμαστε την πραγματικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Αν για να συπληρώσει 5αδα σοβαρών ανθρώπων ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται να συμπεριλάβει κάποιος σ' αυτή και τους Μηλιό και Τσακαλώτο, αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς ότι τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από όσο φαίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Δεν πιστεύω στα μάτια μου21 Ιουνίου 2014 - 10:44 π.μ.

    "Πεντάδα όπως Σταθάκης, Τσακαλώτος, Μηλιός, Βαρουφάκης, Λαπαβίτσας, δεν υπάρχει στο οικονομικό επιτελείο κανενός κόμματος σήμερα. Όλοι οι άλλοι έχουν να αντιπαρατάξουν μόνο τεχνοκράτες και τραπεζίτες"

    Δεν μπορώ να πιστέψω πως αυτό το έγραψες σοβαρά και όχι ειρωνικά. Από τη μία πανεπιστημιακοί κολλημένοι με τον Μαρξ με ανύπαρκτο ακαδημαϊκό έργο μαζί με τηλε-μαϊντανούς οικονομο-αστρολόγους που βασικά πουλάνε βιβλία σε οικονομικά αναλφάβητους και από την άλλη άνθρωποι που έχουν δουλέψει και διακριθεί σε πραγματικές θέσεις ευθύνης. Το γεγονός πως θα εμπιστευόσουν τους πρώτους αντί για τους δεύτερους δείχνει πόσο στρεβλή άποψη έχεις για τα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Εύστοχη η φράση. Ταιριάζει εκπληκτικά σε όσους αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί επειδή πιστεύουν σε απόψεις που θεωρούνταν προοδευτικές τον 19ο αιώνα, όπως ο οικονομικός φιλελευθερισμός.

    Μοιάζει κλισέ γιατί είναι πράγματι πολύ διαδεδομένη αντίληψη. Αυτό εννοώ με τη λέξη "μόδα". Το ερώτημα είναι το εξής: αν οι φιλελεύθερες αντιλήψεις για την οικονομία ήταν σωστές και χωρίς ταξικό πρόσημο, πράγμα που ουσιαστικά σημαίνει ότι κάθε απόχρωση του σοσιαλισμού και της αριστεράς ήταν όχι απλώς λάθος, αλλά και άχρηστη (αφού δεν συνέβαλλε στην ευημερία όσων υποτίθεται ότι εκπροσωπούσε), τότε γιατί ολόκληρος ο 20ος αιώνας σημαδεύτηκε ακριβώς από το γκρέμισμα των φιλελεύθερων ιδεών και την επικράτηση σοσιαλιστικών (από τον κομμουνισμό μέχρι τη σοσιαλδημοκρατία); Και γιατί η σταδιακή επάνοδος των φιλελεύθερων ιδεών και πρακτικών στην οικονομία, τις τελευταίες 3 δεκαετίες, συνοδεύτηκε από αύξηση των ανιστοτήτων, αλλά και των οικονομικών κρίσεων;

    Η αναθεώρηση ορισμένων αριστερών αντιλήψεων, ιδίως της επαναστατικής-κομμουνιστικής αριστεράς επιβάλλεται ασφαλώς. Ωστόσο όταν αυτή η αναθεώρηση φθάνει στο σημείο να αποδέχεται πλήρως την αντίθετη ιδεολογία, δεν είναι πια αναθεώρηση, αλλά απλώς αλλαγή στρατοπέδου. Και το ερώτημα παραμένει: ανεξάρτητα από τα λάθη της αριστεράς και την ανάγκη μετεξέλιξής της, αν η ελεύθερη αγορά είναι η βέλτιστη λύση για όλους, όπως δέχονται πλέον αρκετοί πρώην αριστεροί, τότε εξαρχής τι λόγο ύπαρξης είχε η αριστερή ιδεολογία και οι αριστεροί πολιτικοί αγώνες; Οι οπαδοί του οικονομικού φιλελευθερισμού δεν έχουν αλλάξει απόψεις σε γενικές γραμμές απ' όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω ως μη ειδικός. Αν αυτά που λένε είναι τόσο σωστά και η ταξική ανάλυση τόσο λάθος, τότε ολόκληρη η ιστορία του 20ου αιώνα είναι σχεδόν αδύνατον να εξηγηθεί ορθολογικά. Αν πάλι είναι λάθος, τότε παραμένουν λάθος, ανεξάρτητα από το λάθη της άλλης πλευράς.

    Όποιος αποκαρδιωμένος από τις αποτυχίες της Αριστεράς σπεύδει να αποδεχθεί τον οικονομικό φιλελευθερισμό, μάλλον ποτέ δεν είχε καταλάβει για ποιον λόγο γεννήθηκε η Αριστερά και ποιες ανάγκες κάλυψε, την αδυναμία δηλαδή της ελεύθερης αγοράς να εξασφαλίσει την κοινωνική συνοχή, την ουσιαστική ισότητα και την οικονομική σταθερότητα, όπως αυτές εμφανίστηκαν μία μία τον 19ο και 20ο αιώνα. Αν έχετε κάποια άλλη άποψη ευχαρίστως θα την ακούσω, γιατί κανείς ποτέ δεν μπορεί να είναι βέβαιος για τίποτα. Ωστόσο μια τέτοια άποψη θα πρέπει να μπορεί να εξηγήσει όχι μόνο όσα έγιναν από το 80' και μετά, αλλά και πιο πριν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Διαβάζοντας το σχόλιο προφανώς κάπου στη μέση σας πήρε ο ύπνος και ονειρευτήκατε ότι διαβάζετε όλα αυτά που εγώ ποτέ δε έγραψα: Ότι το κράτος πρέπει να εξυπηρετεί μόνο τους προμηθευτές του και τους υπαλλήλους του και όχι όλους τους πολίτες και ότι οι μεταρρυθμίσεις συλλήβδην είναι κάτι κακό (και όχι μια ουδέτερη έννοια που μπορεί να προσλάβει θετικό ή αρνητικό πρόσημο ανάλογα από την κατεύθυνσή τους). Ίσως φταίω εγώ που γράφω μεγάλα σχόλια. Πάντως ο καλύτερος τρόπος να αναιρέσεις όσα λέει κάποιος όταν δεν έχεις επιχειρήματα είναι να τα τα διαστρεβλώσεις και η πιο συνήθης αιτία εμπαθούς διαφωνίας η έλλειψη κατανόησης του τι λέει ο άλλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Εξαιρετικές μπούρδες23 Ιουνίου 2014 - 12:10 μ.μ.

    "Υποστηρίζουν τη θεωρία του τέλους των ιδεολογιών και να κρύψουν την ιδεολογική στροφή τους και προβάλλουν ως δήθεν "κοινή λογική" και "αυτονόητο" αυτό που όλα τα περισσότερα χρόνια θεωρούνταν απλώς δεξιό, δηλαδή τη μείωση του δημοσίου τομέα και των φόρων, η την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς και την τυφλή πίστη στη λειτουργία της."



    Εσύ το έγραψες αυτό, αποδίδοντας στα κόμματα και τους πολίτες που επιθυμούν τη μεταρρύθμιση του κράτους και της οικονομίας νεοφιλελεύθερη προσήλωση στη μείωση του δημόσιου τομέα και τυφλή πίστη στην λειτουργία της αγοράς. Είναι σαφέστατο και δεν επιδέχεται εναλλακτικές ερμηνείες. Αν δεν κατάλαβες τι έγραφες δεν σου φταίω εγώ.


    Δεν είναι δεξιοί νεοφιλελεύθεροι όσοι πιστεύουν πως λίγος περισσότερος οικονομικός φιλελευθερισμός θα κάνει καλό στην Ελλάδα. Οι σκανδιναβικές χώρες είναι υποδείγματα φιλελεύθερων οικονομιών με μεγάλο και αποτελεσματικό κράτος και ισχυρούς αναδιανεμητικούς μηχανισμούς. Στην Ελλάδα οι συντηρητικοί λαϊκιστές της αριστεράς είναι πάντα οι προοδευτικοί και φιλολαϊκοί, οπότε ο φιλελευθερισμός αυτόματα τοποθετείται στην αντιλαϊκή δεξιά. Αυτή η απλοϊκή κοινοτοπία είναι η βασική ιδέα του σχολίου σου. Γιαυτό δεν λέει τίποτα ενδιαφέρον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Σε ποιο ακριβώς σημείο λέω ότι όποιος θέλει τη μεταρρύθμιση του κράτους είναι νεοφιλελεύθερος; Τα παραπάνω τα έργαψα για αυτούς για τους οποίους ισχύουν και όχι για αυτούς που επιδιώκουν τη μεταρρύθμιση του κράτους.

    Όποιος έχει ως πρότυπο το Σκανδιναβικό μοντέλο προφανώς δεν μπορεί να είναι νεοφιλελεύθερος ούτε να υποστηρίζει την μείωση του κράτους, αφού στις Σκανδιναβικές χώρες οι δημόσιες δαπάνες και τα φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι πολύ μεγαλύτερα απ' ότι στην Ελλάδα και το κοινωνικό κράτος πιο αποτελεσματικό, με αποτέλεσμα πολύ μικρότερη κοινωνική ανισότητα.

    Ο οικονομικός φιλελευθερισμός δεν θεωρείται δεξιός στην Ελλάδα ειδικά, αλλά στις περισσότερες ανεπτυγμένες τις χώρες του κόσμου. Για παράδειγμα στις ΗΠΑ είναι μια μεγάλη ιδεολογική διαφορά Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων, όπου οι δεύτεροι υποστηρίζουν το ελάχιστο κράτος. Το ίδιο ισχύει και στην Ευρώπη, στις Σκανδιναβικές χώρες, στη Γαλλία, παντού.


    Μάλλον αυτός που ταυτίζει τις μεταρρυθμίσεις με τον νεοφιλελευθερισμός είσαι εσύ και όχι εγώ. Το απόσπασμα που ανέφερες θεωρείς ότι αναφέρεται στους νεοφιλελεύθερους, και ορθώς. Από που προκύπτει όμως η ταύτισή τους με "τους πολίτες και τα κόμματα που επιθυμούν τη μεταρρύθμιση του κράτους". Προφανώς κάποιοι από αυτούς που επιθυμούν τη μεταρρύθμιση την επιθυμούν προς μια νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση (όπως το ΚΚΕ την επιθυμεί προς μια κομμουνιστική κατεύθυνση, αφού ο όρος μεταρρύθμιση από μόνος του είναι ουδέτερος). Όχι όμως όλοι και σίγουρα όχι η πλειοψηφία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Εξαιρετικές μπούρδες24 Ιουνίου 2014 - 5:09 μ.μ.

    Μερικά παραδείγματα μεταρρυθμίσεων που προωθεί η νεοφιλελεύθερη τρόικα:


    http://www.reporter.gr/Apopseis/Apo-thesews/Grhgorhs-Nikolopoylos/item/243297-H-koroidia-se-olo-ths-to-megaleio



    Μειώσεις φόρων υπέρ τρίτων, κάλυψη ανασφάλιστων, μείωση περιθωρίων κέρδους φαρμακοποιών, κώδικας δεοντολογίας για τα μέλη της κυβέρνησης, νομοθεσία για τη χρηματοδότηση των κομμάτων. Διάλεξα μερικά που δεν είναι αμφισβητούμενα: Θα ωφελήσουν πολλούς και θα ενοχλήσουν λίγους. Όλα θα τα χαρακτήριζες εύκολα (νεο)φιλελεύθερα αν ήθελες αν και η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση ζορίζεται πολύ να τα προχωρήσει. Όλα ανήκουν στο είδος των μέτρων που οι άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται κεντροαριστεροί μεταρρυθμιστές θέλουν εδώ και τώρα. Είναι βέβαιο πως όλα θα τα καταψηφίσει η (προοδευτική) αντιπολίτευση γιατί έχουν λάθος πρόσημο (εξορισμού καθώς τα προτείνουν και τα ψηφίζουν οι μερκελιστές).


    Γιαυτό σου λέω, άσε τη μούφα με τα πρόσημα κατά μέρος. Οι περισσότερες φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που προτείνονται έχουν στόχο να καταργήσουν προνόμια λίγων και κατά κανόνα βολεμένων και γιαυτό είναι βέβαιο πως θα ωφελήσουν τους πολλούς και τους αδύναμους. Γιαυτό και είναι αληθινά προοδευτικά, όχι σαν τους γιαλαντζί αγώνες για τα δίκια του λαού που μόνο στόχο έχουν να μην αλλάξει τίποτα. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή τη στιγμή οι συντηρητικές δυνάμεις που παλεύουν για τη διατήρηση του status quo και όλα τα υπόλοιπα είναι άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Δεν νομίζω ότι κάτι από αυτά που αναφέρεις είναι νεοφιλελεύθερο. Επίσης δεν νομίζω ότι από κάτι που είπα προκύπτει ότι διαφωνώ με τα συγκεκριμένα μέτρα.

    Αντιφάσκεις, γιατί λες ότι είναι μέτρα μη αμφισβητούμενα και ταυτόχρονα λες ότι εγώ τα αμφισβητώ, ενώ εγώ ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο. Επιπλέον, αν είναι μη αμφισβητούμενα, προφανώς δεν τα υποστηρίζουν (μόνο) οι νεοφιλελεύθεροι, αλλά όλοι ανεξαρτήτως ιδεολογιάς και προφανώς δεν είναι αυτά τα μέτρα (τα μη αμβισβητούμενα) κατάλληλα για να αναδείξουν τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές των κομμάτων και των πολιτών. Αυτές αναδεικνύονται στα αμφισβητούμενα μέτρα (πχ. εργασιακά, κοινωνικό κράτος, προοδευτική φορολογία, ρόλος της αγοράς κ.α.).

    Η αντιπολίτευση κατά πάσα πιθανότητα θα καταψήφιζε τα πάντα αν τα εισηγούνταν η κυβέρνηση, όπως άλλωστε κάνει η εκάστοτε αντιπολίτευση από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στο 99,9% των νομοσχεδίών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή