Στην ουρά για το νέο iPhone, περιμένοντας να ξημερώσει

26.9.14


Νυχτερινή βόλτα σε ευρωπαϊκή πόλη. Θαυμάζεις την οργάνωση τους, την καθαριότητα των δρόμων, τους άφθονους πεζόδρομους, τους ζηλευτούς ποδηλατόδρομους, τη διάχυτη αίσθηση ασφάλειας. Ώσπου περνάς έξω από ένα κατάστημα της Apple και η καλή σου διάθεση χαλάει.

Ίσως κάποιοι από εσάς να είχατε ήδη στο παρελθόν κάποια ανάλογη εμπειρία αλλά για μένα ήταν η πρώτη φορά που είδα ένα πλήθος ανθρώπων να έχει στηθεί στην ουρά περιμένοντας να αγοράσει το νέο iPhone μετά από αρκετές ώρες, όταν και θα έχει ανοίξει το κατάστημα. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν νέοι και δεν έμοιαζαν να αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα βιοποριστικά προβλήματα. Υποθέτω επίσης ότι αρκετοί θα φοιτούν και σε φημισμένα πανεπιστήμια.

Πώς φτάσαμε ως εδώ; Πώς γίνεται μορφωμένοι νέοι δυτικών χωρών να ξοδεύουν τον χρόνο τους περιμένοντας απλώς να αγοράσουν πρώτοι μια ηλεκτρονική συσκευή που οποιοσδήποτε μπορεί να την αγοράσει, αν διαθέτει τα χρήματα, ανά πάσα στιγμή; Γιατί πολλοί σπεύδουν να σχολιάσουν ότι αυτό αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία της Apple αλλά ελάχιστοι μπαίνουν στον κόπο να τονίσουν ότι κυρίως αυτό αποτελεί μια κολοσσιαία αποτυχία των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών;

Τα ερωτήματα δεν μπορούν εύκολα να απαντηθούν αλλά αξίζει να το προσπαθήσουμε. Πώς φτάσαμε λοιπόν σε αυτό που περιγράφει εύστοχα ο Michael Sandel ως μια πορεία «from having a market economy to being a market society»; Και κυρίως: ποιο είναι το τέλος;

7 σχόλια:

  1. To ;άρθρο δεν αναφέρεται στο προϊόν αλλά στο ότι κάποιοι είναι πρόθυμοι να ξενυχτήσουν για να το αποκτήσουν πρώτοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δες το διαφορετικά, Παραπολιτικέ. Με το να στέκεται στην ουρά έξω από το μαγαζί, άγρια ώρα και σε δημόσιο χώρο, καθένας από αυτούς τους ανθρώπους δέχεται να γίνει αντικείμενο σχολιασμού (όπως τον δικό σου, καλή ώρα) από κάθε περαστικό. Σε αντάλλαγμα της πράξης τους, εκείνοι προμηθεύονται ένα προϊόν που επιθυμούν, και οι περαστικοί κερδίζουν λίγη περισσότερη αυτοεκτίμηση και κάποιο αίσθημα υπεροχής (γιατί αυτοί έχουν κάποια παιδεία και δεν κάνουν τέτοια πράγματα, και γιατί κάνει δροσιά εκεί πάνω στα ψηλά, απ' όπου παρατηρούν την πορεία του δυτικού πολιτισμού). Ποιος χάνει; Μάλλον οι περαστικοί, γιατί καλή η ανησυχία για το "που πάμε", αλλά κακό πράγμα να σχηματίζεις αρνητική άποψη για το συμπολίτη σου χωρίς να έχεις συζητήσει μαζί του γιατί κάνει αυτό που κάνει. Την άλλη φορά, ίσως θα 'πρεπε να πιάσεις κουβεντούλα με κανένα από τους ευλαβείς της Apple. Μπορεί να εκπλαγείς, μπορεί και όχι, όμως θα έχετε επικοινωνήσει και ίσως θα καταλαβαίνετε ο ένας τον άλλο κάπως καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η αλήθεια είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις είναι να θλίβεσαι.

    Το ότι ουρές περιμένουν τα μεσάνυχτα εξω από τις πόρτες για να αγοράσουν πρώτοι το iphone (ενώ όπως σωστά παρατηρεί η Παραπολιτική μπορείς να το αγοράσεις όποτε θέλεις από εβδομάδα) είναι εξίσου απελπιστικό με το να περιμένεις να δεις τη Lady Gaga έξω από το ξενοδοχείο της.

    Κάποια ψιλοελαφρυντικά υπάρχουν και στις δύο περιπτώσεις βέβαια: στη μεν είναι η λάμψη του star system και η δύναμη των media που μετατρέπουν καλλιτέχνες σε μουσειακά εκθέματα που πολλοί θέλουν να δουν από κοντά (και ως γνωστόν σε μερικούς ανθρώπους το brainwashing λειτουργεί ικανοποιητικά). Στο δε, το γεγονός ότι στη Benelux που νυχτοπερπατάει η Παραπολιτική πέρσι είχαν ξεμείνει από αποθέματα για κάποιες εβδομάδες οπότε για κάποιους φαντάζομαι παίζει ένα ρόλο και αυτό…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οικολόγος αντι-καταναλωτής26 Σεπτεμβρίου 2014 - 11:15 π.μ.

    Οι άνθρωποι στον καπιταλισμό δημιουργούν πλασματικές ανάγκες,
    γιατί πέραν της κατανάλωσης δεν έχουν από που να αντλήσουν ικανοποίηση.
    Έτσι η απόκτηση του επόμενου μοντέλλου ενός gadget γίνεται ζωτικής σημασίας για τους ίδιους,
    όπως για παράδειγμα θα ήταν η απόκτηση ενός ψυγείου για έναν αφρικανό.
    Εκτός αυτού όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η μόνη στιγμή που ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει πως είναι 'κυρίαρχος' του παιχνιδιού είναι η στιγμή που ψωνίζει.
    Τότε είναι που έχει μπροστά του μια πληθώρα επιλογών,
    και τότε μόνο αποφασίζει αυτός εξολοκλήρου για κάτι.
    Όλοι τον σέβονται, του μιλούν ευγενικά, τον διευκολύνουν.
    Μπορεί οχι μόνο να κάνει την επιλογή του, αλλά ακόμα και να τη διορθώσει αν διαπιστώσει πως έκανε λάθος, επιστρέφοντας και αλλάζοντας το προϊόν που αγόρασε.
    Σε ποιά άλλη έκφανση της καθημερινότητας του και της δημόσιας ζωής έχει τόση δύναμη και τόση ελευθερία κινήσεων ο σύγχρονος άνθρωπος ;
    Σε καμμία.
    Αυτή λοιπόν είναι η εξήγηση του θλιβερού παρακμιακού φαινομένου που σε απασχολεί.
    Ο καταναλωτισμός δίνει νόημα σε μια ζωη,
    που χωρίς τέτοιες μικρές επινοημένες χαρές θα ήταν ανυπόφορη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευάγγελος Κορκολής26 Σεπτεμβρίου 2014 - 11:33 π.μ.

    Μα αφού το μέτρο της επιτυχίας του καθενός στο δυτικό κόσμο είναι τα υλικά αγαθά που κατέχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτές τις λειτουργίες τις έχουν λίγο πολύ όλα τα κινητά. Απορώ πόσοι χρησιμοποιούν κι εχουν πραγματικα ανάγκη όλα αυτά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τρελαμένοι υπάρχουν πάντα και κάποιοι από αυτούς θα στήνονται στην ουρά για να αποκτήσουν κάτι που επιθυμούν. Οι περισσότεροι πάντως από αυτούς που ξεροσταλιάζουν, ανήκουν στην κατηγορία των scalpers που αγοράζουν κάτι και το ξαναπουλάνε μαύρη αγορά πολύ ακριβότερα. Ψάξτε λίγο τον όρο και θα βρείτε πολλά.
    Τα σύγχρονα smartphones που κατάγονται όλα από το πρώτο iphone του 2007, είναι τεχνολογικά θαύματα που οφείλουν την ύπαρξή τους στον καπιταλισμό και τη ανθρώπινη επιθυμία για το καλύτερο. Και ο καπιταλισμός δεν χρειάζεται απολογία, είναι η φυσική δημιουργική τάξη πραγμάτων σήμερα. Οι Λουδίτες αντικαπιταλιστές, μπορούν να επιστρέψουν στις σπηλιές τους και δεν θα το αντιληφθεί κανένας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή