Θα αντέξει ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα το φλερτ Τσίπρα με Ολάντ-Ρέντσι;

4.10.14


Ένα ενδιαφέρον άρθρο του Αλέξη Τσίπρα δημοσιεύεται σήμερα στην Εφημερίδα των Συντακτών με το οποίο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ παίρνει ουσιαστικά θέση για το είδος των συμμαχιών που θα επιδιώξει να εξασφαλίσει σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:

(...)Σήμερα η εικόνα της Ελλάδας στην Ευρώπη δεν είναι αυτή του 2010. Σήμερα έχουν όλοι καταλάβει ότι ο λαός μας υπέφερε άδικα και έχει γίνει το εξιλαστήριο θύμα. Γι’ αυτό και τώρα υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες. Γι’ αυτό και σήμερα η Ευρώπη ακούει τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν τον ξορκίζει. Άλλωστε, θεσμικοί πυλώνες της, όπως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπό την προεδρία Ντράγκι, έχει ανακοινώσει σειρά μέτρων οιονεί ποσοτικής χαλάρωσης, χωρίς προηγούμενο. 

Μέτρα που, όταν τα είχε προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος, μας εγκαλούσαν ως δήθεν ακραίους που θα βγάζαμε την Ελλάδα από την Ευρώπη. Το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο δίνει τη δυνατότητα άσκησης πολιτικής και δεν προϋποθέτει εφαρμογή μνημονίων. Είναι το πλαίσιο στο οποίο υπάρχει δυνατότητα πολιτικής διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε ισότιμους εταίρους και όχι ανάμεσα σε δανειστές που απαιτούν και δανειζόμενους που υλοποιούν. Αυτή είναι μια κρίσιμη πτυχή που όλοι οφείλουμε να αξιολογήσουμε τη σημασία της. 

Συνεπώς, πράγματι κάτι αλλάζει στην Ευρώπη. Η συντονισμένη αντίδραση της Γαλλίας και της Ιταλίας σε αυτές τις πολιτικές είναι στην πράξη, η αμφισβήτηση της ταύτισης της ευρωζώνης με τη λιτότητα. Και η ελληνική κυβέρνηση αντί να το κάνει σημαία, τάσσεται με το στρατόπεδο του Βερολίνου. Νουθετεί τη γαλλική κυβέρνηση να αφήσει τις ακρότητες διότι, όπως είπε και ο κος Σαμαράς : «Παν μέτρον άριστον»!

Αρχικά, θεωρώ ότι η κριτική που ασκεί στον Σαμαρά είναι απολύτως σωστή καθώς η χώρα έχει πράγματι παγιδευτεί σε μια αστεία τακτική του καλού μαθητή που δεν έχει αποδώσει κάτι και μάλλον είναι ενάντια στην ευρωπαϊκή ιδέα.

Συμφωνώ επίσης στο ότι πράγματι η Ελλάδα θα πρέπει να στηρίξει τις πρόσφατες συντονισμένες κινήσεις Γαλλίας-Ιταλίας προς την κατεύθυνση της αναχαίτισης της γερμανικής εμμονής στη λιτότητα. Έχω όμως μια εύλογη απορία.

Αντέχει ο Τσίπρας να επιβάλει στα κομματικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ μια τέτοια γραμμή χωρίς απώλειες; Είναι σε θέση η Κουμουνδούρου να στραφεί απότομα προς την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία χωρίς να ξεσπάσει εσωκομματικός εμφύλιος; Σήμερα, μου μοιάζει πολύ δύσκολο.

9 σχόλια:

  1. Κωδική λεξη: Εξουσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποια
    λιτότητα και πράσινα άλογα; Το να ζει ένα κράτος με βάση τις δυνατότητές του,
    δίχως να υπερδανείζεται, συνιστά λιτότητα; Είμαστε με τα καλά μας; Ποιος
    περιμένουμε να χρηματοδοτήσει τα νέα ελλείμματα υπερχρεωμένων οικονομιών; Τα
    κορόιδα του Βορρά; Όποιος μιλά συνεχώς για την ανάγκη δημοσιονομικής χαλάρωσης,
    όπως κάνει

    ο Τσίπρας,
    είναι γιατί δεν έχει να προτείνει τίποτα ουσιαστικό και συγκεκριμένο για την
    ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας. Η παντελής έλλειψη ουσιαστικών προτάσεων,
    καλύπτεται από μια ακατάσχετη φλυαρία για το χρέος και το έλλειμμα που είναι
    απολύτως αποπροσανατολιστική. Γιατί, το μόνο που ξέρει ο Τσίπρας να λέει,
    είναι ότι αυτός που μέχρι εχθές αποκαλούσε τοκογλύφους τους Ευρωπαίους, οταν
    αναλάβει τα ηνία θα παρουσιαστεί μπροστά τους να τους ζητήσει κούρεμα -ή μήπως
    απόσυρση;- του χρέους και μερικά δις δώρο για να κάνει ανάπτυξη μέσω νέων
    εθνικών τραπεζών που θα ιδρύσει και νέων προσλήψεων στο δημόσιο. Και αυτοί είτε
    φοβούμενοι μην τους βγει το όνομα, είτε εντυπωσιασμένοι από τις ανοησίες του,
    θα του δώσουν ότι ζητήσει. Μιλάμε για αστειότητες που μόνο ηλίθιοι θα μπορούσαν
    να χάψουν.

    Το μόνο που
    μπορεί να ζητήσει η ελληνική πλευρά είναι μια κάποια διευθέτηση του χρέους που
    θα εξασφαλίζει όσο το δυνατό μικρότερες δόσεις. Τα υπόλοιπα προλήματα -με
    κυριότερο αυτό της έλλειψης ανταγωνιστικότητας, θα πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε
    μόνοι μας. Επ' αυτού ο Τσίπρας το μόνο που προτείνει είναι περισσότεροι φόροι
    για να πιάσουμε τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο. Δηλαδή καληνύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό να σε κάνει ν' ανησυχείς Αλέξη. Η συζήτηση με τον Σόιμπλε είναι πολύ από την συζήτηση με τον Κουκουλόπουλο. Και μια που τ' αναφέραμε , στην πρόταση Ντράγκι τί θ' απαντούσες ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κι όταν τά ΄λεγε ο ΓΑΠ, εσύ ρε τσιχλόμαγκα τον αποκαλουσες ΠΙΝΟΣΕΤ, ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ κλπ κλπ
    Βρε ουουουστ ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εντυπωσιακά φίλοευρωπαϊκό το άρθρο Τσιπρα. Και βέβαια προς τη σωστη κατευθυνση. Ο συνομιληκος κερδίζει συνεχώς πόντους. Στο τέλος στους απίθανους της συγκυβέρνησης θα μείνει μόνο το εμφυλιοπολεμικό μένος.
    Ελπίζω να συνεχίσει έτσι. Όσο για τους λαφαζανηδες ξέρουν ότι δεν τους παίρνει. Ξέρουν οτι σήμερα αν ο Τσίπρας τους πετάξει εξω όχι μόνο δεν θα χάσει αλλά θα εδραιώσει τη θέση του ως υποψήφιου πρωθυπουργού. Και μάλιστα με καλυτερους μετεκλογικους όρους.
    υ.γ. ο Τσίπρας πριν λίγες μέρες είδε τον πάπα. Ο ρεντσι είναι πιστός καθολικός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και να σκεφτείς ότι κάποιοι φίλοι και καλά του Γιώργου θέλουν να ψηφίσουν Συριζα. Καλά κάνεις και μας το θυμίζεις ή τα γιούρτια που έριχναν οι συριχαίοι στο Πεταλωτή στην Ηλιούπολη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τον είδε; Δεν τον είδε; Χμμμμ!5 Οκτωβρίου 2014 - 12:37 μ.μ.

    Τον είδε; Και πώς τον είδε; ανάμεσα σε πλήθος πιστών και ενδεχομένως απίστων; Στην εποχή που και οι κατσαρίδες του σπιτιού μας κυκλοφορούν με κάμερα, ένα φωτογραφικό ντοκουμέντο να μην μπορεί να υπάρξει; Προς τι τόση κρυψίνοια; Έχει κάποιος απ'τους δυό κάτι να κρύψει;
    Και κάτι άλλο: δηλαδή τώρα ο Τσίπρας είναι με τον Ρέντζι; που σημαίνει ότι θα πάρει όσα μέτρα πήρε κι εκείνος μέχρι σήμερα ή θα μείνει στη τωρινή του ρητορεία; Ή μήπως θα γίνει και καθολικός κι από πάνω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Θεραπεία με κοντραμπάσο5 Οκτωβρίου 2014 - 1:04 μ.μ.

    Επειδή η ασθένεια είναι βαριά άλλαξε το βιολί-σού πέφτει λίγο- και πάρε κοντραμπάσο!

    http://classicalmusicquest.files.wordpress.com/2013/01/sergekoussevitzky.jpg

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δεν υπάρχει τακτική καλού μαθητή από τον Σαμαρά. Απλά ήπιε κι εκείνος όπως και όλοι μας αυτό που δεν χρειάζεται να γράψω, διότι οι ισορροπίες στην ΕΕ ήταν εναντίον μας. Κανείς δεν είναι πιο μαζόχας ή πιο πατριώτηες.

    Τώρα η καλή μοίρα το έφερε και έχουμε α) φιλέλληνα Πρόεδρο Κομισιόν, β) Ιταλίδα και Γάλλο επίτροπο σε καίριες θέσεις, γ) Έλληνα επίτροπο σε καλύτερο πόστο, δ) Σοσιαλδημοκράτες στη γερμανική κυβέρνηση, ε) Νότιο στην ΕΚΤ που στηρίζει διακριτικά όσο μπορεί. Χρειάζεται συνδυασμός παραγόντων και ο κατάλληλος χρόνος για να αλλάξουν τα πράγματα. Ο χρόνος αυτός αρχίζει όταν τελειώσουν οι απαραίτητες εργασίες και πιάσει δουλειά η νέα επιτροπή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή