Επιταχύνοντας τη φυγή των νέων στον βωμό της ιδεοληψίας του Αριστείδη Μπαλτά

25.2.15


Είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό ότι ο τωρινός εκπρόσωπος της Παιδείας στη χώρα μας θεωρεί την Αριστεία ως «ρετσινιά».

Σε μια επίσκεψή μου σε πανεπιστήμιο της Βοστώνης προ περίπου 10ετίας είχα την ευχάριστη έκπληξη να παρατηρήσω την επιγραφή «Αιέν Αριστεύειν» λαξευμένη σε πέτρα πάνω από την κύρια είσοδο της πανεπιστημιούπολης. Προφανώς το «Αιέν Αριστεύειν», που ήταν το ιδανικό του ελληνικού έθνους από τον καιρό του Ομήρου, έχει εξαφανιστεί ως στόχος για τη χώρα μας αλλά έχει υιοθετηθεί από τον υπόλοιπο κόσμο.

Δυστυχώς η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας αποφάσισε την κατάργηση των ΣΙ, όχι έπειτα από αξιολόγηση της λειτουργίας του θεσμού ούτε έπειτα από διαβούλευση με την πανεπιστημιακή κοινότητα αλλά το έπραξε δικτατορικά για να ικανοποιήσει μια ιδεοληψία. Ο νόμος Διαμαντοπούλου κάθε άλλο παρά «καταστρεπτικός» ήταν για την ανώτατη εκπαίδευση, όπως χαρακτηρίστηκε από τον κ. υπουργό. Ομως η συνεχιζόμενη αντίδραση των ελαχίστων μειοψηφιών καθηγητών και φοιτητών ελήφθη υπόψη πέραν της μεγίστης πλειοψηφίας της πανεπιστημιακής κοινότητας. Θα σημειώσω ότι όταν ελέγξει κάνεις τα αντικειμενικά κριτήρια παραγωγής έργου που ανέφερα παραπάνω θα ανακαλύψει ότι οι πανεπιστημιακοί ηγέτες των μειοψηφιών, συμπεριλαμβανομένων και πρώην πρυτάνεων, ως επί το πλείστον έχουν ελάχιστο έργο να επιδείξουν ως επαγγελματίες. Παρά ταύτα, η απόφαση της ηγεσίας του υπουργείου είναι ότι πρέπει να επιστρέψουμε στην τυραννία των ανίκανων και να καταλήξουμε στην κατάσταση που περιέγραψα στην πρώτη παράγραφο.

Ηδη οι νέες και νέοι δραπετεύουν στο εξωτερικό σε μεγάλους αριθμούς. Η κατάργηση και του νόμου Διαμαντοπούλου θα επιταχύνει τη φυγή - διώχνουμε το μέλλον της χώρας. Ας ελπίσουμε ότι περισσότερο ψύχραιμες σκέψεις θα επικρατήσουν για την αξιοκρατική μόρφωση της νέας γενιάς - επιβάλλεται για την επιβίωση της χώρας μας. Αν ο κ. υπουργός θέλει πράγματι να αναλάβει μια εποικοδομητική πρωτοβουλία, ας επαναφέρει τις διατάξεις του νόμου 4009/11 που κατάργησε η προηγούμενη κυβέρνηση.

Ένα πικρά δίκαιο άρθρο του Σταμάτη Κριμιζή στο ΒΗΜΑ.

4 σχόλια:

  1. Οι ιδεοληψίες είναι ένα συχνό καταφύγιο των συμπλεγματικών. Και φυσικά το είδος της ιδεοληψίας δείχνει και το είδος συμπλέγματος που τη γέννησε. Πάντως τέτοιο σκεπτικό πρώτη φορά στη ζωή μου το άκουσα. Πρώτη φορά άκουσα να θεωρείται ο προικισμένος,ο πνευματικά χαρισματικός δυνητικά στιγματισμένος. Ποιού είδους ρατσισμός γέννησε μια τέτοια αντίληψη διάκρισης;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολλές φορές "διώχνουμε το μέλλον της χώρας", δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό- δεν είναι όμως λίγοι και αυτοί που επιλέγουν να φύγουν αφού, όχι απλά δεν αλλάζει τίποτα σε αυτή τη χώρα, αλλά έχουμε μια σταθερά φθίνουσα πορεία εδώ και 30-35 χρόνια. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα δεν είναι το οικονομικό, ούτε το κοινωνικό -είναι η παραγωγή (και εξαγωγή) ιδεών και πολιτισμού, αν αναλογιστεί κανείς τί έχει πετύχει ο ελληνισμός στο παρελθόν, και δεν εννοώ την κλασσική μας ιστορία (δείτε απλά τί μυαλά υπήρχαν στην πνευματική, πολιτική και καλλιτεχνική σκηνή του τόπου τον περασμένο αιώνα, πριν 60-70 χρόνια και τί ζουμε σήμερα..)
    Αυτό που λείπει περισσότερο από κάθετι στη χώρα είναι η 'παιδεία'. Και απουσιάζει σε συντριπτική πλειοψηφία, σχεδόν σε κάθε επίπεδο, σε ότι και αν κάνουμε, όποιον κι αν έχουμε απέναντι μας, 8 στις 10 φορές. Από τον κλέφτη τεμπέλη βουλευτή, μέχρι τον ονειροπόλο, αθώο έφηβο. Από τους δρόμους μας, μέχρι τις αυλές και τα σαλόνια μας. Από το τσιγάρο, μέχρι τα κατοικίδια. Από την πολεοδομία, μέχρι την δικαιοσύνη. Στις σχολές και στις παραλίες. Στα μπουζούκια και στο γήπεδο. Και στον δημόσιο και στον ιδιωτικό βίο, λιτό ή σομόν. Όταν κάπου, σε ένα περιβάλλον, σε ένα χώρο, σε μια συνδιαλλαγή, μια συναναστροφή, όταν σε έναν άνθρωπο συναντάς 'παιδεία' είναι σίγουρο ότι όλα λειτουργούν καλύτερα. Νομίζω το έχουμε ζήσει όλοι αυτό, ανεξαιρέτως του πως ακριβώς την εννοεί ο καθένας. Μόνο με αυτή σαν αφετηρία, και με τις ανάλογες πράξεις μας να την υποστηρίζουν διαρκώς -μόνο με την παιδεία ίσως να αλλάξουν οι νοοτροπίες που κουβαλάμε σαν κακές, εθνικές συνήθειες επί τόσες δεκατίες, τόσο επιβλαβείς σε σημείο που τις αρνιόμαστε, αλλά τις πληρώνουν η μια γεννιά πίσω απ'την άλλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σκοπός του δημόσιου σχολείου είναι να επιμορφώσει και να διαπαιδαγωγήσει
    τα παιδιά όλων των Ελλήνων και όχι μόνο τα εξυπνότερα και τα ικανότερα.
    Επίσης είναι σημαντικό τα πιο προχωρημένα παιδιά, όχι μόνο να μπορούν
    να συνυπάρξουν με τα υπόλοιπα παιδιά, αλλά να μπορούν παράλληλα να
    συνεργαστούν μαζί τους και να τα βοηθήσουν να ξεπεράσουν τις όποιες
    μειονεξίες τους σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς του σχολείου.
    Η αξία ενός ανθρώπου δεν κρίνεται από το πόσο άριστες γνώσεις και
    δεξιότητες διαθέτει, αλλά το πόσο μπορεί να λειτουργήσει σε αρμονία με
    τους συνανθρώπους του και να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο.
    Ο ανταγωνισμός σε επίπεδο προσωπικής αριστείας καλλιεργεί μόνο τον ατομισμό, την υπεροψία και τον κοινωνικό ρατσισμό.
    Από την ελληνική κοινωνία δεν λείπουν οι αριστούχοι, αλλά άνθρωποι που
    μπορούν να συνεργαστούν μεταξύ τους αρμονικά για το καλό της κοινωνίας
    και όχι για την προσωπική τους επιτυχία και πλουτισμό.
    Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στο θέμα της αριστείας αντιδρά μια θορυβώδης νεοφιλελεύθερη μειοψηφία, με τι γνωστές ιδεοληψίες ότι η ζωη είναι ένας δαρβινικός αγώνας των επιτυχημένων με σκοπό την επαγγελματική καταξίωση και την οικονομική επιτυχία.
    Άνθρωποι που ζουν το καπιταλιστικό τους όνειρο στη χρεοκοπημένη μπανανία του 2015, και από τη γενική πολιτική τους στάση μέσα στην εποχή της κρίσης εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι βρίσκονται σε πολιτική - ή παραπολιτική... - και κοινωνική αφασία.
    Άνθρωποι που αντί να αποδομούν απόψεις όπως :
    'όποιος παράγει πλούτο ευημερεί, και όποιος δεν παράγει πλούτο τον τρώνε τα σκυλιά',
    'όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει',
    'ο άξιος και ο εργατικός ανταμείβεται, ενω όποιος έχει ατυχήσει οικονομικά/κοινωνικά το πιθανότερο είναι να υστερεί σε αξία και εργατικότητα', τις περιφέρουν με κομπασμό και της ανάγουν σε μια (επαίσχυντη) κοσμοθεωρία.
    Την οποία προφανώς και δε μπορούν να επιβάλλουν μέσα από το δημόσιο σχολείο στα παιδιά της ελληνικής κοινωνίας.
    Η οποία θα αγκαλιάσει τις αλλαγές, αν ο υπουργός επιδείξει συνέπεια λόγων και έργων, θα αγκαλιάσει τις αλλαγές.
    Και οι φασίζουσες μειοψηφίες του μετώπου κοινής λογικής που καθορίζουν (λόγω μορφωτικού επιπέδου, κοινωνικής θέσης, οικονομικής δύναμης, μηντιακής προβολής) την κυρίαρχη ιδεολογία από την εποχή Σημίτη και μετά, μοιραία θα αρχίσουν να χάνουν έδαφος.
    Ο φρικτός λαίκισμός τους, γιατί λαός είναι και όσοι θέλουν να ακούν για ανταγωνιστικότητα, τεχνοκράτες, καινοτομία, ανάπτυξη, αντικρατισμό, αντισοβιετία κλπ., έχει κάνει ανεπανόρθωτη οικονομική ζημιά στη χώρα.
    Νιώθει ότι χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της αυτή η φανατική σέχτα κρατικοδίαιτων αντικρατιστών, που λυμαίνεται την εξουσία και αυτοεπιβεβαιώνεται μέσα σε ενα κλειστό μα επικοινωνιακά πανίσχυρο κλαμπ που διατηρεί τη συνοχή του με παχυλά ευρωπαϊκά κονδύλια(ΜΚΟ κτλ.)
    Μπορεί ο Σύριζα να πήρε την κυβέρνηση, μα θα πρέπει να απομονώσει πολιτικά και να κόψει κάθε ροή χρηματοδότησης προς το διαπλεκόμενο παρεάκι των ψευτο-φιλελεύθερων τάχα μου ευρωπαϊστών προκειμένου να πάρει και την εξουσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λαθος.Δεν αξιζει απαντησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή