Ο Βαγγέλης Γιακουμάκης και η εκκωφαντική αποτυχία του Κράτους

16.3.15


Σήμερα έγινε γνωστό από τη νεκροψία ότι ο θάνατος του νεαρού Βαγγέλη Γιακουμάκη οφείλεται σε αυτοχειρία η οποία πιθανότατα έλαβε χώρα την πρώτη μέρα της εξαφάνισης του.

Πριν από οτιδήποτε άλλο, θα ήθελα να σημειώσω ότι θεωρώ απαραίτητο να περιμένει κανείς τη νεκροψία πριν σχολιάσει ένα θάνατο. Τις προηγούμενες μέρες διάβασα με ειλικρινή απορία τις περισπούδαστες αναλύσεις των χιλιάδων Ελλήνων «ειδικών» οι οποίοι δεν μπόρεσαν να κρατηθούν 1-2 μέρες για να μάθουμε τις ακριβώς συνέβη από επίσημα χείλη.

Διαβάζω ότι ο θάνατος βαραίνει συνολικά την ελληνική κοινωνία, βαραίνει όλους όσους ήξεραν αλλά δεν μίλησαν. Διαβάζω ότι είμαστε μια κοινωνία τραμπούκων, ότι πάντα έτσι ήμασταν και ότι έτσι πάντοτε θα παραμείνουμε. Λυπάμαι πολύ για αυτές τις απόψεις, λυπάμαι για την ευκολία με την οποία διατυπώνονται δημόσια. Σε αυτό το διαρκές νεοελληνικό αυτομαστίγωμα δεν θα συμμετάσχω.

Ο τραγικός θάνατος του Βαγγέλη Γιακουμάκη κυρίως αναδεικνύει την εκκωφαντική αποτυχία του κρατικού μηχανισμού και όχι της ελληνικής κοινωνίας. Δεν υπάρχουν τέλειες κοινωνίες, δεν υπάρχουν κοινωνίες χωρίς τέτοιου τύπου προβλήματα. Υπάρχουν όμως κράτη και κράτη. Κράτη της πρόληψης και της αποτελεσματικής παρέμβασης και κράτη της αδιαφορίας και της διαφθοράς.

Όταν ένας γονέας στέλνει το παιδί του σε ένα δημόσιο οικοτροφείο, δεν περιμένει να το σώσει από έναν κίνδυνο κάποιος γενναίος και καλόψυχος συμφοιτητής του. Θεωρεί εκ των προτέρων δεδομένο ότι θα υπάρχουν οι κανόνες, οι δομές και το προσωπικό που θα αποτρέψουν το κακό.

Το bullying δεν θα αντιμετωπιστεί όταν σε αυτή τη χώρα θα κατοικούν πλέον 11.000.000 άψογοι και ηθικοί άνθρωποι. To bullying θα αντιμετωπιστεί από έναν σοβαρό κρατικό μηχανισμό που δεν ανέχεται την παραμικρή διάκριση σε δημόσιους αλλά και ιδιωτικούς χώρους, που θα εξετάζει με σοβαρότητα κάθε σχετική καταγγελία, που δεν θα δέχεται οδηγίες και συμβουλές από πολιτικά πρόσωπα, που θα τιμωρεί τους παραβάτες.

Αν υπήρχε ένας τέτοιος κρατικός μηχανισμός στη χώρα, ο Βαγγέλης πιθανότατα θα ζούσε παρά τα τεράστια προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.Υπήρξαμε για αρκετά χρόνια καταθλιπτικοί και μίζεροι πολίτες, ήρθε η ώρα να γίνουμε λίγο πιο απαιτητικοί.

13 σχόλια:

  1. σεμνά και ταπεινά16 Μαρτίου 2015 - 9:27 μ.μ.

    Συμφωνώ με όσα λες αλλά θα πρέπει και εμείς, ο καθένας ξεχωριστά, να κοιτάξουμε με περισσότερη σοβαρότητα τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με όλο το σεβασμό στον νεκρό άντρα έχω την άποψη ότι το καψόνι είναι ένας τρόπος να γίνεσαι δυνατός και είναι κάτι που υπάρχει σε κάθε κοινωνία έμβιων όντων. Όταν το υφίστασαι, σίγουρα δεν είναι η καλύτερη σου φάση, αλλά για όσους το έχουμε υποστεί συνειδητοποιούμε ότι είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος να θωρακίσεις τη προσωπικότητα σου για το αληθινό ζόρι που θα σε βρει στη μεγάλη ανοιχτή άγρια κοινωνία. Είναι μέρος της ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ μας στη ζωή-με την έννοια που έδινε στη λέξη μαθητεία ο Γκαίτε. Κάποιοι δεν τα βγάζουν πέρα σ'αυτή τη μικρή δοκιμασία που τόσο σοφά συνδυάζεται με το καλαμπούρι και τον εφηβικό-άντε και τον μετεφηβικό-ενθουσιασμό και την εκρηκτική ενέργεια που πρέπει να διοχετευτεί δημιουργικά-το πλάσιμο του χαρακτήρα μέσω του καψονιού ΕΪΝΑΙ και εκπαίδευση και μαθητεία και προσαρμογή σε δυσκολίες και ενίσχυση του ψυχοπνευματικού οπλοστάσιου. Είναι μέρος της πορείας προς την ωριμότητα. Κανείς δεν χαίρεται που αυτή η σημαντική ψυχοπαιδαγωγική διαδικασία-που είναι φυσική και ενστικτώδης και δεν επιβάλλεται αλλά και επί της ουσίας ούτε και μπορεί να αποτραπεί-υπογείως θα υπάρχει πάντα-μπορεί να έχει τόσο τραγικά αθώα θύματα-ευτυχώς ελαχιστότατα-αλλά η ζωή πρέπει να μαθαίνει τρόπους άμυνας στους καινούργιους επιβάτες της, έτσι που σε συνθήκες πραγματικής σύγκρουσης να είναι ετοιμοπόλεμοι. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί η ζωή να προσαρμόζεται στις προδιαγραφές των πιο αδύνατων μελών της κοινωνίας. Διαφορετικά η μαθητεία για την οποία μιλήσαμε γίνεται άχρηστη και περιττή.
    Υ.Γ.1 Αν ο αυτόχειρας έπρεπε να προστατευθεί αυτό πρωταρχικά ήταν καθήκον, μέριμνα και φροντίδα της οικογένειας του και δευτερευόντως του κράτους και μόνο εφόσον παραβιάζονταν κατάφωρα κάποιοι νόμοι. Διαφορετικά θα εγκαταστήσουμε αστυνομοκρατία στις ιδιότυπες, αυθεντικές εφηβικές και μετεφηβικές κοινωνίες-ειδικά των αγοριών-πράγμα που παραπέμπει σε αυταρχικά καθεστώτα όπου το bullying πια καθίσταται κρατική υπόθεση.
    Υ.Γ. 2 Κάτι ακόμη: δυστυχώς χωρίς να υπάρχουν οι ελάχιστες ενδείξεις αλλά και που αν ακόμη υπήρχαν πάλι θα ήταν προσβλητικό, κάποιοι, από φιλομοφυλόφιλο στρατευμένο ακτιβισμό, άφηναν υπόνοιες σε βάρος του-υποτίθεται για να τού προστατέψουν τα σεξουαλικά του δικαιώματα, χωρίς να σεβαστούν την προσωπικότητα του, που δεν έδωσε σε κανέναν τέτοιο δικαίωμα ούτε να συμπεράνει γι'αυτόν κάτι τέτοιο αλλά ούτε και να του αναθέσει οποιαδήποτε υπεράσπιση. Έχουν πια καταντήσει αληθινή πληγή αυτοί οι αχρείοι άνθρωποι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ εύστοχη επισήμανση. Οποιοδήποτε ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα θα είχε αποβάλει εγκαίρως και χωρίς παρεμβάσεις από πολιτικάντηδες τους άθλιους τραμπούκους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. "Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί η ζωή να προσαρμόζεται στις προδιαγραφές των πιο αδύνατων μελών της κοινωνίας."

    Άσε με να μαντέψω... Χρυσή Αυγή ψηφίζεις, ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λογικά, στο σχολείο έδερνες τους συμμαθητές σου για να τους προετοιμάσεις για την άγρια κοινωνία που περιέχει ζώα σαν και σένα. Επίσης, λογικά θα βιάζες και καμιά κοπέλα για να τις προετοιμάσεις πάλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τα αστέρια της χρυσής αυγής πάνω απόλα φημίζονται όχι για τα μπράτσα τους αλλά για το ληγμένο τους εγκέφαλο που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να διαβλέψει τους ελιγμούς της σκέψης και της γραφής. Έχεις περισσότερες προδιαγραφές για χρυσαυγίτης. Αν μπορέσεις να καταλάβεις τι ακριβώς εννοεί το εδάφιο που αναπαράγεις τότε έχεις κάποιες αμυδρές ελπίδες να ξεφύγεις από τον λανθάνοντα χρυσαυγιτισμό σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Με απογοητεύεις. Ειδικά από εσένα δεν περίμενα τέτοιο σχόλιο-θα το ψάξω εν τω μεταξύ μήπως κάπου αστόχησα στη διατύπωση μου, που δεν το αποκλείω-πάντως αυτό που συμπεραίνεις είναι πιο αυθαίρετο από όσο θα επέτρεπε και η πιο αδύνατη στιγμή της αναντίρρητης υψηλής ευφυΐας σου. Εγώ προσωπικά-που προφανώς δεν είμαι το θέμα-δεν έχω ασκήσει ποτέ καμιάς μορφής βία. Έχω δεχτεί μόνο λεκτική και βία καταστάσεων στο στρατό.(υπηρέτησα σε εποχές που το καψόνι "έπαιζε" ακόμη). Έχω επίγνωση του παιδευτικού του χαρακτήρα, παρόλο ότι δεν είμαι μιλιτέρ τύπος. Διάβασε πιο ψύχραιμα και πιο αποστασιοποιημένα το σχόλιο μου και χωρίς προκατάληψη και αναγωγές σε ιδεολογήματα και ιδεοληψίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εντελώς αρρωστημένα αυτά που γράφεις,ψυχίατρο χρειάζεσαι!Ποιοι είναι αυτοί που θα αποφασίσουν ότι κάποιος χρειάζεται καψώνια για να εκπαιδευτεί για τις δυσκολίες της ζωής?Πολύ βολική δικαολογία για τους άνανδρους που βασανίζουν κόσμο!Ντροπή πια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Την αιτία για την οποία ο Βαγγέλης δεχόταν bullying θα την πούμε, ή για ακόμα μία φορά σε αυτή τη χώρα θα στρουθοκαμηλίσουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Άλλη μια λανθασμένη ανάγνωση αυτών που γράφω. Κανείς δεν χρειάζεται να αποφασίσει για το καψόνι καλή μου Έμιλυ. Γίνεται από μόνο του με την αυτόματη διαδικασία που την ξέρει το ένστικτο. Αντίθετα ο κίνδυνος βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά, αν πρέπει για να μη γίνεται ένα καψόνι να υπάρχει αστυνομοκρατία που να το προλαβαίνει. Η κοινωνία πρέπει να έχει δικλείδες εκτόνωσης των ενστίκτων και σε μια κοινωνία ανδρών-π.χ. στο στρατό-ένα μικρό και ελεγχόμενο ποσοστό ακίνδυνης και ανώδυνης βίας,-αυτό είναι το καψόνι(που προσωπικά εγώ ο ίδιος ούτε το επικροτώ αλλά και ποτέ δε εφάρμοσα-ένα τέτοιο λοιπόν ποσοστό πρέπει να γίνεται ανεκτό, όπως η ίδια η κοινωνία επιτρέπει την πορνεία, επιτρέπει τους αγώνες ταχύτητας, τις πολεμικές τέχνες. Προφανώς μια πιθανότητα να υπάρχουν θύματα από μια τέτοια ανοχή δεν μπορεί να αποκλειστεί αλλά αυτές οι λίγες πιθανότητες δεν μπορούν να λειτουργήσουν ανασταλτικά στην αναγκαιότητα της ανοχής, διαφορετικά όλη αυτή η ενέργεια κάπου αλλού θα διοχετευτεί. Ας πάψουμε πια να οδηγούμε αυτή τη κοινωνία σε μια αποστειρωμένη πολιτικά ορθή κατάσταση. Μην εθελοτυφλούμε στις δυνάμεις της φύσης που θα υπάρχουν είτε το θέλουμε είτε όχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Απομόνωσα μια φράση, ίσως τη λάθος φράση. Το συνολικό νόημα του σχολίου σου είναι το πρόβλημα.

    Λες ότι το καψώνι είναι χρήσιμο γιατί σε "προετοιμάζει για τα αληθινά ζόρια". Άποψή σου. Όσοι έχουν την άποψη αυτή, είναι απολύτως ελεύθεροι να πάνε να γραφτούν σε ένα ντότζο πολεμικών τεχνών με τον σένσεϊ από το Κιλ Μπιλ να τους κάνει καψώνια από το πρωί ως το βράδυ. Όσοι ΔΕΝ έχουν την άποψη αυτή, ΠΡΕΠΕΙ να είναι απολύτως ελεύθεροι να ΜΗΝ υποστούν το καψώνι και να φάνε τα όποια "ζόρια" με ό,τι προετοιμασία γουστάρουν αυτοί. Το δέχεσαι αυτό ή δεν το δέχεσαι; Αν το δέχεσαι τότε τι δουλειά έχει το σχόλιό σου σε άρθρο για έναν άνθρωπο που έπεσε θύμα καψωνιού το οποίο προφανώς ΔΕΝ αποδεχόταν; Αν δεν το δέχεσαι, τότε σε τι ακριβώς διαφέρεις από τους χρυσαβγίτες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Είσαι καλοπροαίρετος και συγκροτημένος γι'αυτό σού απαντώ. Αλλά δυστυχώς όχι μόνο παρανοείς αυτά που γράφω αλλά και τα παραποιείς. Η διατύπωση ΣΟΥ ότι "το καψώνι είναι ΧΡΗΣΙΜΟ γιατί σε "προετοιμάζει" για τα αληθινά ζόρια" " είναι δική σου αποτυχημένη σύμπτυξη του δικού μου σχολίου. Ποτέ δεν είπα και δεν εννόησα ότι το καψόνι είναι ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ χρήσιμο, έτσι που να το υιοθετούμε. Το πνεύμα του σχολίου μου κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτή. Το καψόνι είναι μια πραγματικότητα της κάθε μικρής κοινωνίας που λέγεται σχολείο, στρατός και που καλείται ο καθένας μας να προσαρμοστεί για να το ανταπεξέλθει με επιτυχία. Είναι ένα κάπως πιο βίαιο, πιο επιθετικό, πιο χοντροκομμένο καλαμπούρι, που το ξεπερνάς πολύ γρήγορα σαν δοκιμασία. Διαβάζοντας διάφορα στοιχεία για το νεκρό άντρα, διαπίστωσα ότι το τελευταίο καιρό είχε πάψει πια να γίναται στόχος τέτοιας συμπεριφοράς-δεν έχει αναφερθεί τέτοια συμπεριφορά ήδη απ'το περασμένο καλοκαίρι. Σήμερα διαβάζω μια νέα πληροφορία: ότι βρέθηκαν αυτοί που λέει τον βασάνιζαν και οι οποίοι στοχοποιούνται ξεκινώντας ένα παράξενο κυνήγι μαγισσών-με τη διογκωμένη δηλ. διεστραμμένη διαδικτυακή εκδοχή του που λέγεται facebook.Λοιπόν όλα αυτά που συμβαίνουν είναι άρρωστημένα και δεν μπορώ να μπω σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Αν υπάρχει ένα στοιχείο που θα ερευνούσα με επιμονή είναι γιατί ο αυτόχειρας μίλησε λίγο πριν αυτοκτονήσει με τη μάνα του επί δύο ολόκληρες ώρες και τι ήταν αυτό ακριβώς που διημείφθηκε μεταξύ τους-αν ήταν τα παράπονα του νεκρού για τα καψόνια θα υπήρχε σαφής καταγγελία από την ίδια τη μάνα, κάτι που όμως δεν προκύπτει. Είναι αλλού που πρέπει να ψάξει κανείς για τα αίτια αυτής της αυτοκτονίας λοιπόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ε να τέτοια γράφεις και μετά απορείς γιατί σου απαντάμε επιθετικά. Μας λες ότι το καψώνι είναι φυσικό και ενστικτώδες και άμα το απαγορέψουμε τότε θα "διοχετευτεί κάπου αλλού" γιατί είναι "δύναμη της φύσης". Θα τρελαθούμε; Άμα κάποιος θέλει να εκτονωθεί βίαια αυτό θεωρείται φυσιολογική κατάσταση; Που πρέπει να την ανεχόμαστε κιόλας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή