Ο δήμαρχος της Άγκυρας, η συνθήκη της Λωζάνης και η...ΕΛΔΥΚ

4.10.16


Ιδιαίτερη βάση σε ένα tweet του δημάρχου της Άγκυρας Melih Gökçek έδωσαν αρκετά ελληνικά ΜΜΕ καθώς αυτό περιείχε ένα χάρτη που έδειχνε ποια ακριβώς νησιά στέρησαν από την Τουρκία όσοι διαπραγματεύτηκαν τη συνθήκη της Λωζάνης.

Πράγματι, αν δεν γνωρίζεις ποιος είναι ο Gökçek κι αν θεωρείς ότι η σχετική δήλωση Ερντογάν αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις κι όχι το εσωτερικό ακροατήριο της Τουρκίας, τότε το tweet αυτό μπορεί κάπως να σε αναστατώσει. Είναι όμως τα πράγματα έτσι όπως φαίνονται ή έστω έτσι όπως κάποιοι προτιμούν να τα παρουσιάζουν;

Ξεκινώντας από τον Melih Gökçek, πρόκειται για έναν καλτ τύπο που εκλέγεται δήμαρχος στην Άγκυρα από το 1994, πολύ πριν από την άνοδο του Ερντογάν στην εξουσία. Πολύ χοντρικά, είναι μια περίπτωση Παναγιώτη Ψωμιάδη, τόσο ως προς την γραφικότητα όσο και ως προς τη διαφθορά. Υπάρχουν πολλές κωμικοτραγικές ιστορίες στις οποίες πρωταγωνιστεί, η δική μου αγαπημένη είναι αυτή στην οποία πρωταγωνιστούν οι Transformers και ο τυραννόσαυρος Rex.

Επιστρέφοντας στην αναφορά του Ταγιπ Ερντογάν στη συνθήκη της Λωζάνης, επιχείρησα με ένα άρθρο στη φιλόξενη Athens Voice να εξηγήσω γιατί θεωρώ ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν στην Ελλάδα να θεωρήσει ότι με τη συγκεκριμένη δήλωση ο Ερντογάν θέτει ζήτημα συνόρων. Νομίζω ότι το tweet του Gökçek επιβεβαιώνει τον συλλογισμό μου, κυρίως γιατί ο δήμαρχος της Άγκυρας απλώς πλειοδοτεί στην προσπάθεια απομυθοποίησης της κεμαλικής κληρονομιάς, στον δρόμο για μια πιο συντηρητική Τουρκία.

Γιατί λοιπόν τα ελληνικά ΜΜΕ συνεχίζουν να εμπορεύονται την «τουρκική απειλή»; Γιατί δίνουν τόσο χώρο σε ακραίους Τούρκους εθνικιστές στον ελληνικό δημόσιο διάλογο; Αξίζει να καλλιεργείς το μίσος για λίγα clicks παραπάνω; Πάντα θα υπάρχουν ακραίοι που θα κάνουν ακραίες δηλώσεις. Στην εποχή των social media, ακόμα και για το πιο αδιάφορο θέμα, μπορείς να βρεις κάποιον που θα πει μια χοντράδα. Αξίζει να παίζεις αυτό το παιχνίδι ακόμα και σε ευαίσθητα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής;

Εξάλλου, ακραίοι υπάρχουν παντού, δεν διαθέτει μόνο η Τουρκία την τεχνογνωσία παραγωγής τους. Για παράδειγμα, τον Φεβρουάριο του 2015, με την ιδιότητα του υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, ο Πάνος Κάμμενος απευθυνόμενος σε στρατιώτες της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), τους είπε ότι είναι «μια μονάδα επίθεσης» που «όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου, θα είναι η μονάδα που θα σηκώσει πάλι τη σημαία της λευτεριάς στα κατεχόμενα εδάφη».

Θα θέλαμε να πάρουν στα σοβαρά οι Τούρκοι τη συγκεκριμένη δήλωση; Σχεδιάζει ο ελληνικός στρατός την ανακατάληψη των κατεχόμενων; Η ΕΛΔΥΚ αποτελεί «μονάδα επίθεσης» κατά παράβαση των συνθηκών και των συμφωνιών που ορίζουν το πλαίσιο λειτουργίας της; Θα βοηθούσε την ελληνική εξωτερική πολιτική το να παίξει αυτή η ανεύθυνη δήλωση σε όλα τα τουρκικά πρωτοσέλιδα;

Ψυχραιμία λοιπόν και αυτοσυγκράτηση. Αρκετά εσωτερικά προβλήματα καλούμαστε να λύσουμε, δεν χρειάζεται να επινοηθεί καμία εξωτερική απειλή για να πανικοβληθούμε. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου