Ο άγνωστος Γάλλος πίσω από την οδό Μαιζώνος (και την επιτυχία της Επανάστασης του 1821)

25.3.14


Toν παραπάνω πίνακα λογικά δεν τον έχετε δει ξανά. Για να τον δείτε από κοντά, θα χρειαστεί να πάτε μέχρι τις Βερσαλίες. Τι απεικονίζει; Την παράδοση της Πάτρας στο στρατηγό Σνάιντερ.

Φαντάζομαι ότι έχετε κάποια εύλογα ερωτήματα όπως ποιος είναι ο στρατηγός Σνάιντερ, γιατί του παραδόθηκε η Πάτρα, πότε κι από ποιους. Ο στρατηγός Σνάιντερ ήταν αξιωματικός του γαλλικού στρατού που υπό τον βετεράνο στρατάρχη Μαιζών συμμετείχε στην απελευθέρωση του φρουρίου της Πάτρας από τις δυνάμεις του Ιμπραήμ του 1828.

Ο Μαιζών είναι και η απάντηση στο χθεσινό quiz που σας βάλαμε αλλά και ο πρωταγωνιστής του σημερινού άρθρου της Παραπολιτικής στο Protagon.gr που φέρει τον σαφή τίτλο «Ο Γάλλος που λύτρωσε την Πάτρα» και για τον οποίο δεν μας μίλησαν ποτέ στο σχολείο...

Αν στην πόλη σας υπάρχει οδός Μαιζώνος, τώρα μάθατε to γιατί.

--
Κατεβάστε την εφαρμογή της Παραπολιτικής για κινητά τηλέφωνα και tablet από το iTunes κι από το Google Play.

3 σχόλια:

  1. ευχή και κατάρα25 Μαρτίου 2014 - 12:51 μ.μ.

    Πολύ εντυπωσιακό! Δεν ξέρω αν το συγκεκριμένο έργο εκτέθηκε σε μια έκθεση που είχαν οργανώσει η δικιά μας Εθνική Πινακοθήκη και τα Γαλλικά Εθνικά Μουσεία με θέμα την εικονογραφία της Ελληνικής Επανάστασης στη Γαλλία κυρίως-αν και ανάλογα φιλελληνικά θέματα υπήρχαν και σε Γερμανία, Ιταλία και Μεγάλη Βρετανία. Το φιλελληνικό κίνημα ήταν μια πραγματικότητα εκτός στενών πολιτικών σκοπιμοτήτων και συνέπεσε με την ακμή την ίδια εκείνη περίοδο του νεοκλασικισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι μεγαλύτερες πνευματικές φυσιογνωμίες της Ευρώπης-Γκαίτε, Χαίλντερλιν, Μπετόβεν, Ουγκό, Ντελακρουά, Κανόβα, Byron,Σατωμπριάν, Πούσκιν συντάχθηκαν επώνυμα και ολόθερμα με την ελληνική υπόθεση και τα έργα τους-πολλές φορές ο ανθός της δημιουργίας τους- είναι στρατευμένα φιλελληνικά.
    Υ.Γ. Ωραία-είναι τόσο διαφορετική!-ανάρτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οπως εχει πει και ο Κενεντυ, "η νικη εχει χιλιαδες πατερες, η ηττα ειναι ορφανη".

    Στην περιπτωση της Ελλαδας νομιζω οτι μας αδικεις λιγο. Η αληθεια ειναι οτι ειναι κοινο γνωρισμα των περισοτερων λαων η μεγιστοποιηση ηρωικων πραξεων, ανδραγαθιων, ενδοξων στιγμων κλπ οταν εχει να κανει με εθνικοαπελευθερωτικους αγωνες. Παρε για παραδειγμα τις ΗΠΑ. Οταν ξεκινησαν τον απελευθερωτικο τους αγωνα εναντια στις Βρετανικη Αυτοκρατορια ο συσχετισμος δυναμεων ηταν τετοιος που απλα δεν ειχαν καμια ελπιδα με το μερος τους. Αν δεν υπηρχε η Γαλλια να πολεμα τους Βρετανους και να στηριζει ανοιχτα τον αγωνα των αποικων επαναστατων, οι επαναστατες θα ειχαν συντριβει με συνοπτικες διαδικασιες. Παρολα αυτα ο ρολος της Γαλλιας υποβαθμιζεται και απαξιωνεται απο τις ΗΠΑ και οι Αμερικανοι μαθαινουν πως ο Ουασιγκτον απλα κερδισε τους κακους Βρετανους απο μονος του. Και οχι μονο αυτο αλλα οι Αμερικανοι θεωρουν τους Γαλλους δειλους, ανεπαρκεις στρατιωτικα κλπ. Δες και το σχετικο Google Bomb εδω:

    http://politicalhumor.about.com/library/images/blpic-frenchmilitaryvictories.htm

    Οποτε ας μην βιαστουμε να κατηγορησουμε τους κακους Ελληνες που παντα υπερβαλουν και ειναι ειναι αγνωμωνες χωρις να δουμε πρωτα τι κανουν οι αλλοι λαοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Στους "εθνικούς μύθους" δεν χωρά τίποτα "μη-εθνικό". Ίσως γιατί μπορεί να κάνει τη μαγιονέζα λίγο να κόβει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή