Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνεντεύξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Θάλεια Δραγώνα-Άννα Φραγκουδάκη: Το success story πίσω από το «τα ελληνικά είναι εύκολα» στη Θράκη

26.5.13

Η Θάλεια Δραγώνα είναι μαζί με την Άννα Φραγκουδάκη οι επιστημονικές υπεύθυνες του προγράμματος εκπαίδευσης των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.

Μιλούν σήμερα στην Παραπολιτική για την ιστορία, τις προκλήσεις και το μέλλον του προγράμματος, το οποίο κατάφερε να άρει τον αποκλεισμό μιας γενιάς παιδιών από την ελληνική κοινωνία.

Αναλυτικά η συνέντευξη:

- Πολλοί πλέον γνωρίζουν το πρόγραμμα ελληνομάθειας των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη μετά από δεκαπέντε χρόνια παρουσίας εκεί, αλλά λίγοι...

Συνέντευξη/ Γιώργος Παπακωνσταντίνου: Ο κ. Παπαδήμος προσέφερε μεγάλη υπηρεσία στη χώρα

1.5.12

O Γιώργος Παπακωνσταντίνου υπήρξε με διαφορά ένα από τα πλέον συζητημένα πρόσωπα των τελευταίων 2,5 ετών καθώς ήταν ο Υπ.Οικονομικών που συντόνισε την προσφυγή της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης.

Σήμερα, είναι Υπ.Περιβάλλοντος και υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια της Αττικής (Υπόλοιπο Αττικής). Ακολουθεί η συνέντευξη του στην Παραπολιτική:

-Tον Μάρτιο του 2008 έως και τις εθνικές εκλογές του 2009 διετελέσατε Eκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, κάτι που σας επέτρεψε να αποκτήσετε μια καλή εικόνα για τα στελέχη και τους ψηφοφόρους του κόμματος ανά την Ελλάδα. Εκ των υστέρων, πόσο έτοιμο θεωρείτε ότι...

Μάνος Ματσαγγάνης: Η ένωση της Αριστεράς δεν είναι εφικτή αλλά ούτε κι επιθυμητή

30.4.12

O κ.Μάνος Ματσαγγάνης διδάσκει κοινωνική πολιτική και δημόσια οικονομική στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι υποψήφιος με τη Δημοκρατική Αριστερά στην εκλογική περιφέρεια της Α' Αθηνών.

Ακολουθεί η συνέντευξη του στην Παραπολιτική:

-Θα ξεκινήσω με μια ερώτηση-κλισέ. Γιατί μπαίνετε στην Πολιτική και μάλιστα σε μια τόσο δύσκολη περίοδο;

Είναι αλήθεια ότι είμαι για πρώτη φορά υποψήφιος βουλευτής (με τη Δημοκρατική Αριστερά, στην Α’ Αθηνών), αλλά όχι ότι «μπαίνω τώρα στην πολιτική». Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ενδιαφέρομαι για τα κοινά – ως πολίτης, βέβαια, όχι ως επαγγελματίας πολιτικός (κάτι που δεν πρόκειται να γίνω ποτέ). Υπήρξα μέλος του Ρήγα Φεραίου (εκλεγμένος στο Κεντρικό Συμβούλιο από το 1985), της ιδρυτικής Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ), του ΔΣ της Εταιρείας Πολιτικού...

Συνέντευξη: Παύλος Ελευθεριάδης- Το πολιτικό μας σύστημα έχει ιδιωτικοποιηθεί, κινητοποιείται μόνο για πελατειακά συμφέροντα

12.4.12

Παραθέτω τη συνέντευξη που παραχώρησε στην Παραπολιτική ο Έλληνας  καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου της Οξφόρδης κ.Παύλος Ελευθεριάδης:

-Καλώς προκηρύχθηκαν οι εκλογές της 6ης Μαίου;

Αφού έτσι ήθελαν τα κόμματα, δεν γινόταν αλλιώς. Θα προτιμούσα να είχαν συμφωνήσει σε ένα πρόγραμμα επείγουσας ανάγκης ώστε να κυβερνήσει ο Παπαδήμος με δικής του επιλογής υπουργούς μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013. Τον χρειαζόμαστε ακόμα διότι ο κίνδυνος άτακτης χρεοκοπίας και ολικής καταστροφής της οικονομίας μας δεν έχει εκλείψει. Ελπίζω από τις εκλογές να προκύψει μια σοβαρή συνεργασία από τις φιλοευρωπαϊκές...

Ο Θόδωρος Σκυλακάκης στην Παραπολιτική

3.10.11

Ο Θόδωρος Σκυλακάκης είναι Έλληνας Ευρωβουλευτής και ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Συμμαχίας. Ως οικονομολόγος αλλά κι ως "εξωτερικός" παρατηρητής της ελληνικής κρίσης, απαντά στα επίκαιρα ερωτήματα που του θέσαμε.

Ολόκληρη η συνέντευξη του στην Παραπολιτική:

-        Ποια είναι πλέον η καθημερινότητα ενός Έλληνα ευρωβουλευτή; Πόσο έχει αλλάξει  ο τρόπος άσκησης των καθηκόντων σας μετά το ξέσπασμα της «ελληνικής» κρίσης; Η Ελλάδα είναι σταθερά εδώ και δυο χρόνια το πρώτο θέμα των ξένων ΜΜΕ.

Στην ατομική συμπεριφορά των άλλων  συναδέλφων δεν έχει αλλάξει τίποτε. Στο ευρύτερο περιβάλλον αισθανόμαστε ενδιαφέρον, πολλές φορές έντονη επιφυλακτικότητα, αλλά όχι εχθρότητα. Στην πρακτική δουλειά τώρα, για μένα έχουν...

Ο Θανάσης Οικονόμου στην Παραπολιτική "Όλοι θέλουμε μια αλλαγή που να μην μας περιέχει"

30.9.11

 Ο Θανάσης Οικονόμου εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009. Έχει ταχθεί δεκάδες φορές υπέρ των μεταρρυθμίσεων και υπέρ της εφαρμογής του Μνημονίου.

Αναλυτικά η συνέντευξη του στην Παραπολιτική:

Στην πρώτη σας κοινοβουλευτική θητεία κληθήκατε με την ψήφο σας να συμμετάσχετε σε ιστορικές αποφάσεις για την πορεία της χώρας. Πόσο "έτοιμος" μπορεί να είναι για κάτι τέτοιο ένας νέος βουλευτής;

Κανείς από εμάς δεν σύρθηκε με τη βία στον πολιτικό στίβο. Οπότε δεν έχω κανένα λόγο να αντιμετωπίζω ως «ηρωισμό» το γεγονός ότι κάνω αυτό που απαιτεί το καθήκον μου. Ακόμα και όταν τα δεδομένα αλλάζουν. Δεν μπορεί να ζητάμε από τους πολίτες να αναπροσαρμόσουν τον οικογενειακό τους προγραμματισμό και εμείς να καμωνόμαστε ότι δεν...

Ο Συμεών Κεδίκογλου στην Παραπολιτική "Δεν χρειαζόταν το μνημόνιο για να έχουμε πλεονασματικούς προϋπολογισμούς"

4.7.11

Ο Συμεών Κεδίκογλου είναι βουλευτής Ευβοίας του ΠΑΣΟΚ κι εκλέχθηκε για πρώτη φορά το 2009. Τον ανακαλύψαμε τυχαία, μετά από μια εξαιρετική τοποθέτηση του στη Βουλή (εδώ).

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του στην Παραπολιτική:
-Στην πρώτη σας κοινοβουλευτική θητεία κληθήκατε με την ψήφο σας να συμμετάσχετε σε ιστορικές αποφάσεις για την πορεία της χώρας. Πόσο δύσκολο είναι αυτό για ένα νέο βουλευτή; 

Πράγματι, οι σημερινές συνθήκες, που είναι και κρίσιμες και πρωτόγνωρες, η πίεση προς το πολιτικό προσωπικό είναι μεγάλη. Όμως θεωρώ ότι σε κάθε εποχή θα πρέπει όσοι ηγούνται να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, έστω και καμιά φορά κόντρα στο ρεύμα. Αν έχουμε σαν οδηγό αυτό που συνηθίζουμε να λέμε ότι η πατρίδα είναι πάνω από όλα, πάνω από το προσωπικό και κομματικό συμφέρον, τότε οι αποφάσεις γίνονται πιο εύκολες. Και καθώς δεν διαλέγεις την εποχή που πολιτεύεσαι, όποιος δεν αντέχει την πίεση των ευθυνών, απλά καλό είναι να αποχωρεί.

- Είστε ένας από τους 300, δηλαδή από τους «κλέφτες,κλέφτες» και «υποδέχεστε» κι εσείς τις μούντζες της Πλατείας; Πώς...

Ο Σταύρος Τσακυράκης στην Παραπολιτική

2.7.11

Ο Σταύρος Τσακυράκης* είναι αναπληρωτής καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Αθηνών. Ήταν από τους 32 που υπέγραψε την επιστολή "Τολμήστε!" και έχει ταχθεί μέσα από την αρθρογραφία του στον Τύπου υπέρ του Μνημονίου.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του στην Παραπολιτική:


-Θα ξεκινήσω λίγο προβοκατόρικα: στην ελληνική κοινή γνώμη η λέξη «συνταγματολόγος» παραπέμπει πια σε κάποιο συμπαθητικό κύριο που μας ενημερώνει από τις πρωινές εκπομπές ότι δεν χρωστάμε τίποτα και σε κανέναν. Πώς φθάσαμε μέχρι εκεί;

Αναφέρεσθε σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Ο καθένας έχει την ευθύνη των όσων υποστηρίζει. Εγώ, το γνωρίζετε άλλωστε, διαφωνώ με τις απόψεις που καταγγέλλουν διάφορες παραβιάσεις του Συντάγματος, αλλά δεν...

Η Χαρά Κεφαλίδου στην Παραπολιτική: "Δεν φταίει το μνημόνιο"

9.6.11

Η Χαρά Κεφαλίδου εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Δράμας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009. Την "ανακαλύψαμε" τυχαία, από ένα εξαιρετικό άρθρο της στην Καθημερινή (εδώ).

Σήμερα, μιλάει στην Παραπολιτική για το μνημόνιο που δεν...φταίει και για τα δυο ΠΑΣΟΚ. Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη:

Τον περασμένο Ιανουάριο ζητήσατε να πάψουν οι βουλευτές να αμείβονται για τη συμμετοχή τους στα θερινά τμήματα της Βουλής, να τροποποιηθεί ο θεσμός της βουλευτικής ασυλίας αλλά και να καταργηθεί η extra βουλευτική σύνταξη. Μήπως χαλάτε την πιάτσα;Μήπως γι’ αυτό η πρόταση σας δεν έτυχε ιδιαίτερης δημοσιότητας;

Μπορεί να μην έτυχε δημοσιότητας ως δική μου πρόταση, αλλά είμαι ικανοποιημένη που πλέον όλος ο κόσμος μιλάει για τέτοια πράγματα – κι έχει απόλυτο δίκιο εδώ που τα λέμε. Τι χρειάζονται όλα αυτά τα προνόμια, είτε υπάρχει κρίση είτε όχι; Πόσο σοβαροί είμαστε όταν από τη μια δήθεν φοβερίζουμε διάφορες προνομιούχες τάξεις ότι θα τους κόψουμε τα σκανδαλώδη προνόμια, κι από την άλλη φυλάγουμε ως κόρη οφθαλμού τα δικά μας;Ο βουλευτής πρέπει να παίρνει έναν αξιοπρεπή μισθό ανάλογα με τις δυνατότητες της χώρας και τέρμα. Μπόνους, έξτρα, σύνταξη και βέβαια ασυλία, απλώς δίνουν τροφή σ' όλους όσους μας θεωρούν βολεμένους και δικαιώνουν την αγανάκτηση του κόσμου. Αν δεν του φτάνουν, να βρει άλλη δουλειά και να βγάλει όσα χρήματα θέλει, εκεί που το....

O Reinhard Kleist στην Παραπολιτική

22.1.11

Γνώρισα το Ραινχαρντ Κλαιστ μέσα από τις 280 σελίδες του κόμικ του για τη ζωή του Φιντέλ Κάστρο και γρήγορα αναζήτησα και τα υπόλοιπα βιβλία του μένοντας εντυπωσιασμένος από τη δύναμη της περιγραφής του.

Κάπως έτσι γεννήθηκε και η ιδέα μιας συνέντευξης με την Παραπολιτική:

- Johnny Cash, Lovecraft, Elvis Prisley και ξαφνικά Φιντέλ Κάστρο! Πιστεύεις ότι οι εικονογραφημένες βιογραφίες πολιτικών προσώπων αποτελούν ένα νέο είδος λογοτεχνίας;

Νομίζω ότι ο κόσμος θέλει συχνά να μάθει περισσότερα πράγματα για κάποια προσωπικότητα χωρίς να χρειαστεί να διαβάσει μια εκτενή γραπτή βιογραφία. Θέλει επίσης να διαβάσει μια πραγματική ιστορία μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου. O Volker Sierka το έθεσε στον πρόλογο του ως "διαπιστωμένη αλήθεια". Χρειάστηκε βέβαια μια αρκετά μεγάλη έρευνα και τεκμηρίωση καθώς κάθετι που είναι γραμμένο στο βιβλίο βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά. Παρ' όλα αυτά, αφηγούμαι την ιστορία με το δικό μου τρόπο δίνοντας άλλοτε...

...μεγαλύτερη κι άλλοτε μικρότερη σημασία σε γεγονότα και καταστάσεις.

- Ο Κάστρο αποτελεί δίχως αμφιβολία μια από τις πλέον σημαντικές προσωπικότητες του 20ου αιώνα, κάτι που το εξασφάλισε εκατομμύρια φίλους αλλά κι αρκετούς εχθρούς. Πόσο δύσκολο είναι για ένα δημιουργό να περιγράψει αμερόληπτα τη ζωή του;

Ήταν αρκετά δύσκολο για μένα και σύμφωνα με ορισμένες κριτικές δεν τα κατάφερα και πάρα πολύ στην προσπάθεια μου να μη φανώ ιδιαίτερα επικριτικός. Άλλοι υποστήριξαν ότι ήμουν αρκετά ήπιος κι άλλοι ότι ήμουν ιδιαίτερα σκληρός! Η αλήθεια είναι ότι έχω διαμορφώσει μια δική μου άποψη για την επανάσταση. Διαθέτοντας έναν αριστερό προσανατολισμό, ένιωσα αρκετές φορές σοκαρισμένος με την τροπή που έλαβε η επανάσταση με το θρίαμβο του Κάστρο. Υπάρχει όμως μια συνοχή στις εξελίξεις. Η Κούβα βρίσκεται ακόμα και σήμερα σε μια σχεδόν εμπόλεμη κατάσταση και σε ένα τέτοιο κλίμα είναι αρκετά δύσκολο να αναπτύξεις κάτι που θα μοιάζει με δημοκρατικό πολίτευμα. Αν προσέξει κανείς τον αρχικό δρόμο της επανάστασης, θα διαπιστώσει ότι ο Κάστρο αρχικά ήθελε να καθιερώσει ελεύθερες εκλογές. Μετά από λίγο καιρό κι έπειτα από κάποιες επιθέσεις των ΗΠΑ, άλλαξε γνώμη και δήλωσε ότι η διεξαγωγή εκλογών θα ήταν παράλογη. Προσπάθησα να ακολουθήσω τα μονοπάτια του Κάστρο από την υποστήριξη ενός δημοκρατικού πολιτεύματος μέχρι την τελική επιβολή μιας δικτατορίας.

- Τι είναι το βιβλίο "Κάστρο" για σένα; Μια βιογραφία ή μια προσωπική άποψη για τη ζωή του Φιντέλ Κάστρο;

Σε μια πρώτη ανάγνωση, είναι σίγουρα μια βιογραφία. Ο στόχος μου ήταν να ενημερώσω τους αναγνώστες για τα όσα λάμβαναν χώρα κατά τη διάρκεια της επανάστασης και για όσα συνέβαλαν στη διαμόρφωση της αξιοσημείωτης προσωπικότητας του Κάστρο. Μέσα από την προσωπικότητα του Καρλ (σ.σ του πρωταγωνιστή της ιστορίας) είχα την ευκαιρία να δείξω τα προβλήματα που συνάντησα ασχολούμενος με την επανάσταση. Προσπάθησα να μην είμαι ιδιαίτερα επικριτικός. Ο αναγνώστης οφείλει να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα χωρίς καμία δική μου επιρροή.

- Έχει υποστηριχθεί από ορισμένους ότι ο Κάστρο θα μπορούσε να γίνει ο πρώτος δικτάτορας που θα εξασφάλιζε την εκλογή του και μέσω ελεύθερων εκλογών. Έχοντας ζήσει για αρκετές εβδομάδες στην Κούβα, πιστεύετε ότι η παραπάνω άποψη ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; Τον αγαπούν πράγματι τόσο οι Κουβανοί;

Ναι, θα κέρδιζε τις εκλογές. Ίσως όχι τόσο στα μεγάλα αστικά κέντρα αλλά στην επαρχία οι άνθρωποι εξακολουθούν να τον λατρεύουν γιατί έκανε πάρα πολλά γι' αυτούς. Πριν την επανάσταση ζούσαν σχεδόν στο Μεσαίωνα, ο Κάστρο έφτιαξε σχολεία, νοσοκομεία και φυσικά τους εξασφάλισε φαγητό. Πάνω από όλα όμως, τους έκανε να νιώσουν περήφανοι που είναι Κουβανοί.

- Τι είδους υποδοχής έτυχε το "Κάστρο" στην Κούβα; Γνωρίζετε αν ο Κάστρο έχει διαβάσει το βιβλίο;

Αμφιβάλω. Έχουν γραφτεί τόσο πολλά βιβλία γι' αυτόν που είναι σχεδόν αδύνατον να τα έχει διαβάσει όλα. Νομίζω όμως ότι θα ένιωθε κολακευμένος που κάποιος δημιούργησε ένα χαρακτήρα κόμικ γι' αυτόν. Θα ήθελα πολύ να τον συναντήσω και να του χαρίσω ένα αντίτυπο του βιβλίου. Πιστεύω ότι δεν θα είχε κανένα πρόβλημα με την κριτική και θα αντιδρούσε πολύ καλύτερα από όσο οι περισσότεροι εκτιμούν. Ο βιογράφος του Κάστρο Volker Sierka που με βοήθησε αρκετά με το βιβλίο ήταν αρκετά πιο επικριτικός από μένα. Όταν συνάντησε κάποτε τον Κάστρο στην Κούβα, εκείνος ήταν ιδιαίτερα φιλικός μαζί του αν και είχε διαβάσει το βιβλίο του.

- "Όποιος αφιερώνεται στην Επανάσταση, οργώνει τη θάλασσα". Επιλέξατε αυτή τη φράση του Σιμόν Μπολιβάρ ως τα τελευταία λόγια του ήρωα Κάστρο στο βιβλίο σας. Πιστεύετε ότι ο ίδιος θα συμφωνούσε;

Δεν είμαι σίγουρος. Ίσως να συμφωνούσε και να μην το παραδεχόταν. Νομίζω ότι αυτή η φράση (που είναι από το βιβλίο του καλού του φίλου Gabriel Garcia Maqkuez) περιγράφει αρκετά καλά το καθήκον ολόκληρης της ζωής του. Ένα από τα αγαπημένα του βιβλία ήταν ο "Δον Κιχώτης".

- Μετά τον Κάστρο ποιος; Ποια άλλη προσωπικότητα από το χώρο της Πολιτικής θα μπορούσε να εμπνεύσει ένα κόμικ; Με ποια κριτήρια επιλέγετε τους πρωταγωνιστές των ιστοριών σας;

Αυτή τη στιγμή ασχολούμαι με την ιστορία της ζωής ενός Εβραίου μποξέρ. Το όνομα του είναι Hertzko Haft που κατάφερε να βγει ζωντανός από στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ παράλληλα οι Ναζί τον χρησιμοποιούσαν ως μποξέρ έναντι σε άλλους φυλακισμένους. Η ιστορία του με συγκλόνισε. Δε νομίζω λοιπόν ότι θα ασχοληθώ σύντομα με κάποιο άλλο πρόσωπο της Πολιτικής καθώς χρειάζεται πάρα πολύ χρόνο. Σκεφθείτε ότι στην περίπτωση του Κάστρο χρειάστηκε να μελετήσω 80 χρόνια ιστορίας!

Info

- Μπορείτε να γνωρίσετε το Reinhard Κleist είτε μέσα από το προσωπικό του site είτε μέσα από το λήμμα της γερμανικής έκδοσης της Wikipedia.

- Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία του "Αβάνα", "Κάστρο" και "Johnny Cash" από τις εκδόσεις "Γνώση". Δείτε τα εδώ.

Ο Reinhard Kleist στην Παραπολιτική

21.1.11

Έχει αφηγηθεί μέσα από τα σκίτσα του την ιστορία των H.P Lovecraft, του Johnny Cash, του Elvis και πρόσφατα του Φιντέλ Κάστρο.

Αν και μόλις 40 χρονών, έχει λάβει μερικές από τις σημαντικότερες διακρίσεις στο χώρο των δημιουργών κόμιξ και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς στην Ευρώπη.

O Reinhard Kleist μίλησε στην Παραπολιτική για τον Κάστρο, την Κούβα, τα κόμιξ αλλά και για την επόμενη βιογραφία που ετοιμάζει.

Αύριο, στην Παραπολιτική.

H Nτόρα Μπακογιάννη στην Παραπολιτική

6.9.10

Θα ξεκινήσω από μια φράση που διαβάζω στο site σας στις Θέσεις σας για την Πολιτική: «Για να υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτικού και πολίτη πρέπει να υπάρχει απόλυτη ειλικρίνεια.» Μετά από τόσα χρόνια στην Πολιτική, πιστεύετε ότι υπήρξατε πάντα ειλικρινής;

Θα έλεγα ευθέως ότι η αναλογία είναι 80%-20%. Υπήρξα συνήθως ειλικρινής, ακόμα και με ρίσκο. Όταν πολιτεύτηκα για πρώτη φορά στην Ευρυτανία, σε μια δύσκολη μονοεδρική περιφέρεια, ετέθη το θέμα αν η Νέα Δημοκρατία θα καταργούσε τις συντάξεις της Εθνικής Αντίστασης. Στην Ευρυτανία οι άνθρωποι που λάμβαναν τέτοιες συντάξεις ήταν πολλοί, άλλοι σωστά άλλοι παράτυπα. Η Νέα Δημοκρατία δεν το είχε αναγγείλει αλλά εγώ γνώριζα ότι είχε σκοπό να κόψει αυτές τις συντάξεις και να δώσει κάποιες άλλες διαφορετικής μορφής. Ενημέρωσα λοιπόν τους κατοίκους της Ευρυτανίας ότι σε περίπτωση που εκλεγώ, οι συντάξεις αυτές θα κοπούν. Προκλήθηκε ένας απίστευτος σάλος, στη Νομαρχιακή της Νέα Δημοκρατίας παραλίγο να πάθουν ομαδικό εγκεφαλικό αλλά όταν όμως κόπηκαν μετά οι συντάξεις, η μόνη περιοχή στην οποία δεν προκλήθηκε θέμα ήταν η Ευρυτανία. Εξάλλου, δεν είμαι καλή στο να υποστηρίζω κάτι που δεν πιστεύω γιατί κάνω Πολιτική με πάθος άρα θα πρέπει να πιστεύω αυτό που κάνω. Στο 20% των περιπτώσεων που σας ανέφερα, δεν είναι ότι είπα πράγματα που δεν πίστευα, απλώς δεν μίλησα.

Αναφέρεστε και στα χρόνια των κυβερνήσεων Καραμανλή;

Μεταξύ άλλων. Όταν ανήκεις σε...



...ένα μεγάλο κόμμα, είσαι υποχρεωμένος να κάνεις και συμβιβασμούς. Οπότε, επέλεξα να μην μιλήσω. Γενικά, έχω κατηγορηθεί κυρίως για το αντίθετο, για το ότι μιλούσα. και πάντα προσπαθούσαν να βάλουν το ιδιοτελές στοιχείο σε ό,τι υποστήριζα "θέλει να γκρεμίσει τον Καραμανλή", "θέλει να γίνει πρωθυπουργός" κτλ. Πάντα κάτι κακό ήθελα να κάνω! Κανένας ποτέ δεν σκέφθηκε ότι ένας άνθρωπος μπορεί να πιστεύει κάποια πράγματα για τα οποία θέλει να δώσει μάχη, νομίζω όμως ότι τις έδωσα όλες με καθαρή συνείδηση...

Περιμένοντας σας έξω, χάζευα τις βιτρίνες του γραφείου σας με τα διάφορα βραβεία κι αναμνηστικά που έχετε συλλέξει είτε ως Δήμαρχος Αθηναίων είτε ως Υπουργός Εξωτερικών. Στα περισσότερα από αυτά υπήρχε η αναφορά "Νέα Δημοκρατία". Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς είναι μετά από 20 χρόνια, έστω και να κυκλοφορείτε καθημερινά ανάμεσα σε όλα αυτά...

Είναι δύσκολο, όπως όταν εγκαταλείπεις ένα σπίτι στο οποίο έζησες για χρόνια για να πας να ζήσεις κάπου αλλού. Η σχέση με τους ανθρώπους που έμειναν πίσω είναι υπαρκτή. Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους στη Νέα Δημοκρατία με τους οποίους δώσαμε μάχες, ζήσαμε χαρές. Συναισθηματικά, είναι πολύ δύσκολο. Όταν άκουσα ότι διεγράφην από τη Νέα Δημοκρατία, σκεφτόμουν πόσο εύκολο είναι για κάποιους ανθρώπους που δεν έχουν με το κόμμα τους δεσμούς που έχω εγώ, να παίρνουν τέτοιου είδους αποφάσεις. Όλα αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν. Σήμερα όμως, είναι αλήθεια ότι στη Νέα Δημοκρατία όπως αυτή λειτουργεί κι εμφανίζεται, δεν έχω καμία θέση.

Δεν σας πέρασε ποτέ από το μυαλό να αποχωρήσετε από την Πολιτική; Γιατί να μην πάτε στο σπίτι σας να ηρεμήσετε μετά από τόσα χρόνια; Κανείς δεν θα σας κατηγορούσε για κάτι, εξάλλου κι από αξιώματα είστε πλήρης...

Δόξα τω Θεό, παράπονο δεν έχω! Να σας πω την αλήθεια, το σκέφθηκα πάρα πολύ. Ήταν μεγάλος ο προβληματισμός. Κάπου σκέφθηκα ότι είμαι ένας άνθρωπος που έκανε μια καριέρα, κέρδισε μια διεθνή αναγνώριση που λίγοι άνθρωποι έχουν πετύχει αλλά μέσα μου ένιωθα ότι θα ήμουν ρίψασπις. Δεν θα μπορούσα να σιωπήσω την ώρα που η Ελλάδα περνάει μια τόσο δύσκολη κατάσταση. Δεν έχω βιώσει μεγαλύτερη κρίση από αυτήν, δεν ανήκω στη γενιά του πολέμου. Αυτή η στιγμή όμως είναι απίστευτη, ειδικά για τους νέους ανθρώπους που ξεκινούν τη ζωή τους και βλέπουν μια Ελλάδα σε αυτό το χάλι. Μια Ελλάδα χωρίς αυτοπεποίθηση, που παραπαίει στα όρια της χρεοκοπίας. Δεν θυμάμαι ποτέ η απάντηση των νέων να είναι "Αν μπορέσω να φύγω, θα φύγω". Δεν το έχω ξαναζήσει! Αυτή η κατάσταση σε κάνει να νιώθεις ότι αν έχεις κάτι να προσφέρεις, προσπάθησε το. Αν μπορώ λοιπόν να βγάλω ορισμένους ανθρώπους από το καβούκι τους, αν μπορώ να κάνω ένα κάλεσμα και να έλθουν άνθρωποι που έχουν ποιότητα κι αξίες να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, αισθάνομαι ότι πρέπει να το κάνω. Αυτό είναι το κίνητρο μου για το νέο αγώνα που κάνω...

Τι πιστεύετε δηλαδή ότι είναι το καινούριο που φέρνετε; Ποιο κενό καλύπτεται από αυτήν σας την προσπάθεια;

Καλύπτεται το κενό της ποιότητας της επαφής στον τρόπο με τον οποίο λέγονται ορισμένα πράγματα, στην καθαρότητα δηλαδή των σχέσεων και των θέσεων. Σήμερα, στην Ελλάδα πληρώνουμε ότι, μαζί με τη Δημοκρατία εφηύραμε -εμείς οι Έλληνες- και τον λαϊκισμό. . Δεν μπορούμε όμως να συνεχίσουμε άλλο αυτό το δρόμο. Τα τελευταία χρόνια ο πολιτικός κόσμος ανακάλυψε ένας θεός που προσκυνούσαμε, αυτός των δημοσκοπήσεων. Η κοινή γνώμη όμως δεν μπορεί να αξιολογεί την πορεία κάποιων πραγμάτων, όταν δεν έχει τα στοιχεία που διαθέτει ο πολιτικός. Αυτό σημαίνει στο κάτω-κάτω ηγεσία, να έχεις το θάρρος να ηγηθείς. Οφείλεις να μπορείς να προβλέψεις, να μπορείς να πείσεις ότι αυτό που σου λέω σήμερα, θα φανεί χρήσιμο αύριο. Ενδεχομένως να χρειαστεί να γίνεις και δυσάρεστος. Αυτή είναι η λογική που επικρατεί στο Forum για την Ελλάδα, αυτή η λογική θα επικρατήσει κι αύριο σε ό,τι καινούριο υπάρξει.

Είστε ικανοποιημένη με την πορεία του Forum για την Ελλάδα κι από τους ανθρώπους που έχουν συσπειρωθεί γύρω σας;

Είναι πολύ πιο ενθαρρυντικός ο αριθμός σε σχέση με αυτό που περίμενα, κάτι που αποδεικνύει ότι στην Πολιτική δεν πρέπει να είσαι ποτέ κυνικός. Ο κυνισμός δεν βοηθάει. Όταν προτάσεις όραμα και στόχους, υπάρχουν άνθρωποι σε αυτή τη χώρα που ανταποκρίνονται. Είναι μύθος το ότι θα μείνουμε για πάντα εμείς το μικρό ελιτίστικο παρεάκι της πλατείας Κολωνακίου και του κέντρου της Αθήνας. Υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που είναι έτοιμοι να αναλάβουν δράση, επειδή ξέρουν ότι αύριο θα έχουν ρόλο και λόγο, δεν θα είναι σταλινικές οι μέθοδοι λειτουργίας. Ο άνθρωπος με αξία κι άποψη, θέλει να ακουστεί, να δώσει μάχη για τις ιδέες του, δεν θέλει να χειροκροτεί άβουλα κάθε επιλογή του κόμματος του.

Υπάρχει πήχης στην προσπάθεια αυτή;

Η εφαρμογή των ιδεών σου είναι ο στόχος. Μοιραία αυτό στη Δημοκρατία μετριέται με την απήχηση που έχεις και με το ρόλο που μπορείς να διαδραματίσεις αύριο στη Βουλή. Η εποχή των μονοκομματικών κυβερνήσεων τελειώνει. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ο τελευταίος πρωθυπουργός μια τέτοιας κυβέρνησης, κάτι που σημαίνει ότι στη χώρα θα υπάρξουν συγκυβερνήσεις. Που οδηγηθήκαμε εξάλλου με τη λογική του άσπρου-μαύρου; Έλεγε κάτι σωστό ο Καραμανλής, έλεγε ο Παπανδρέου "όχι". Έλεγε ο Καραμανλής "δεν έχουμε λεφτά", έλεγε ο Παπανδρέου "λεφτά υπάρχουν". Λέει τώρα ο Παπανδρέου "δεν έχουμε λεφτά", απαντά η Νέα Δημοκρατία "χρειάζεται άλλο μείγμα πολιτικής". H χώρα χρειάζεται κάποιες βασικές συναινέσεις. Δεν μπορεί να πάει έτσι η χώρα μπροστά. Πώς μπορεί κάποιος να ζητά να πείσει όταν στην κυβέρνηση εμφανίζεται υπεύθυνος και στην αντιπολίτευση ανεύθυνος; Προσωπικά, δεν το έκανα ποτέ στη ζωή μου. Όταν είχα τον τομέα Εξωτερικών κι Άμυνας της Ν.Δ με υπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου, δεν επέτρεψα στον εαυτό μου λαϊκισμούς. Έλεγα ακριβώς αυτό ακριβώς που πίστευα για την εξωτερική πολιτική τη χώρας και δεν βγήκα χαμένη από αυτό. Νομίζω ότι είναι πιο ώριμη η κοινωνία από ότι οι πολιτικές δυνάμεις...

Να υποθέσω λοιπόν ότι το εγχείρημα της Δημοκρατικής Αριστεράς του Φώτη Κουβέλη με την επιδίωξη συναινέσεων σας βρίσκει σύμφωνη;

Βεβαίως. Πρώτα από όλα, ο Φώτης Κουβέλης είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος κι ένας εκλεκτός πολιτικός. Έχω συνεργαστεί μαζί του στο Δήμο Αθηναίων, τον γνωρίζω εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ξέρω τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται. Είχαμε φτάσει στο Δήμο Αθηναίων να λαμβάνεται το 90% των αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου ομόφωνα. Κέρδισε ο Δήμος από αυτό, δεν έχασε. Τι νόημα έχει να τσακωνόμαστε μεταξύ μας; Δείτε τι έγινε και με τη βάση του 10. Λέγαμε κάποιοι ότι δεν είναι δυνατόν να μπαίνεις στο Πανεπιστήμιο με 1 ή 2 ή 5. Καταργήθηκε όμως φέτος η βάση του 10 και τι κάναμε; Βάλαμε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σπουδαστές που έδωσαν λευκή κόλλα. Ποιος κοροϊδεύει ποιον σε αυτή τη χώρα; Και το παιδί που έδωσε πραγματικά μια μάχη για να μπει στο Πανεπιστήμιο, νιώθει ότι ζει σε μια χώρα του παραλόγου. Λέγαμε ότι θα επενδύσουμε στην Παιδεία και πανηγυρίζουμε διότι το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας βρίσκεται στην 221η θέση σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν μπορώ να πανηγυρίσω, δεν μπορώ να βάλω τον πήχη εκεί.

Δεν νομίζω όμως ότι αρκεί από μόνη της η βάση του 10 για την αναβάθμιση της ποιότητας των πανεπιστημίων. Στα χρόνια εφαρμογής της, το μόνο που καταφέραμε ήταν να γεμίσουμε τα ιδιωτικά κολέγια. Χρειάζεται συνολική λήψη μέτρων προς την κατεύθυνση αυτή...

Βεβαίως. Πρέπει πρώτα να αποφασίσουμε τι σύστημα θέλουμε. Υπάρχουν τα παραδείγματα άλλων χωρών. Υπάρχει το σύστημα όπου εισάγονται όλοι στα Πανεπιστήμια και μετά από ένα χρόνο κόβονται όσοι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν. Υπάρχει και το γερμανικό σύστημα στο οποίο αξιολογείται η συνολική παρουσία σου στα χρόνια του σχολείου, πριν δώσεις εξετάσεις. Ας επιλέξουμε κάτι που να πείθει τη νεολαία ότι είναι σοβαρό και δίκαιο. Και κυρίως ότι δεν στηρίζεται στην αποστήθιση βιβλίων, αλλά στην ευρύτερη γνώση, ότι βασίζεται στο να μαθαίνουν τα νέα παιδιά πως θα προσεγγίζουν τα γνωστικά αντικείμενα, πως θα κάνουν έρευνα για τη γνώση και σύνθεση όσων μαθαίνουν.

Και να μην αλλάζει και κάθε χρόνο...

Φυσικά και ταυτόχρονα άλλαξε κι άλλα. Η λογική του ότι απαγορεύω το μη κρατικό πανεπιστήμιο επειδή έχω το Δημόσιο είναι στρουθοκαμηλισμός. Το σωστό θα ήταν να επιτραπεί η λειτουργία μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων και στη συνέχεια να καταστούν άμεσα ανταγωνιστικά προς αυτά τα Δημόσια Πανεπιστήμια. Όλα αυτά όμως χρειάζονται κάποιους ανθρώπους που να τα ονειρεύονται, να τα οραματίζονται και κυρίως να τολμούν να προχωρούν σε συγκροτημένες αλλαγές, με μέθοδο και σχέδιο.

Το όραμα στην Ελλάδα έχει αντικατασταθεί από το πολιτικό κόστος. Παρέλασαν αρκετοί υπουργοί Παιδείας που γρήγορα αποφάσισαν να μην προχωρήσουν σε ριζικές αλλαγές. Σας θυμίζω ότι στο τέλος η κ.Γιαννάκου έμεινε μόνη της, εγκαταλείφθηκε από το ίδιο της το κόμμα...

Αυτό είναι και το πλέον τρανταχτό παράδειγμα. Προσωπικά, δεν την εγκατέλειψα. Στις δύσκολες ώρες έδωσα μάχη στην Α' Αθηνών για τη Μαριέττα, όταν ήμασταν συνυποψήφιες. Αυτή είναι και η κατάρα των πολιτικών, γι' αυτό φτάσαμε μέχρι εδώ. Πόσο εύκολο να λες ότι "δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου", "είμαι Έλληνας πατριώτης" κτλ; Και μετά έρχεται η ώρα που αυτού του είδους οι πολιτικές σε έχουν οδηγήσει σε τραγωδίες όπως στην Κύπρο.

Παρατηρούμε όμως ότι και η σημερινή ηγεσία της Ν.Δ κατατρέχεται από παρόμοια σύνδρομα, το "Δίκτυο21" αποτελεί σήμερα το στενό πυρήνα του Αντώνη Σαμαρά.

Κοιτάξτε, να δείτε, εγώ για τον εαυτό μου διεκδικώ τον τίτλο του μεγάλου πατριώτη. Θεωρώ ότι πατριωτισμός σήμερα σημαίνει να δίνεις τις μάχες σου με ρεαλισμό για το καλύτερο που μπορείς να πετύχεις, χωρίς να λαϊκίζεις. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε θέσει το ζήτημα πολύ σωστά: εξωτερική πολιτική με εσωτερικά κριτήρια δεν μπορείς να ασκήσεις, λόγια του ανθρώπου που έκανε τη Μεγάλη Ελλάδα. Ας είμαστε πραγματικοί πατριώτες. Ο γνήσιος πατριωτισμός δεν επιτρέπει λαϊκισμούς σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Για έναν πεπειραμένο πολιτικό όπως εμένα, είναι πολύ εύκολο να επιλέξω το δρόμο του λαϊκισμού. Τη δύσκολη πορεία διαλέγω, αυτή που λέει τα πράγματα με το όνομα της.

Συμπεραίνω λοιπόν ότι θεωρείτε πως το "όχι" της Ν.Δ στο μνημόνιο δεν ήταν και τόσο ειλικρινές κι επιλέχθηκε για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας απέναντι στην κυβέρνηση.

Ο οικονομικός σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά κ.Βάρδας, είπε κάτι πολιτικά πρωτόγνωρο, ότι αν χρειάζονταν 181 ψήφους, η Ν.Δ θα ψήφιζε "ναι". Τι σημαίνει αυτό; Ψηφίζω γιατί πιστεύω, γιατί δεν πιστεύω ή demi ; Κρατάω για τον εαυτό μου το δικαίωμα της άρνησης ώστε να μπορώ αύριο να αρθρώσω μια ανάλογη πολιτική; Γι'αυτό χάνει την αξιοπιστία της η Πολιτική. Ψηφίζω σημαίνει ότι θα το κάνω και με 150 και με 180 και με 300. Το ίδιο κι όταν δεν ψηφίζω. Προσωπικά, το φορολογικό νομοσχέδιο δεν το ψήφισα και είπα στον κ.Παπακωνσταντίνου ότι αυτό που κάνετε, είναι εγκληματικό. Αυτό πίστευα, αυτό έκανα. Η ψήφος στη Βουλή των Ελλήνων είναι ιερή.

Πώς κρίνετε την κυβέρνηση Παπανδρέου πέρα από την εφαρμογή του μνημονίου; Νομίζω ότι σας βρίσκουν σύμφωνη οι μεταρρυθμίσεις του Καλλικράτη.

Ο Καλλικράτης με βρίσκει σύμφωνη γιατί δίνω 10 χρόνια μια παρόμοια μάχη. Ανήκω σε αυτούς που πήγαν και μίλησαν στο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας για αιρετούς περιφερειάρχες και πήρα 13 ψήφους. Τη 2η φορά πέρασε ως θέση της Ν.Δ αλλά δεν υλοποιήθηκε. Αυτό που πίστευα τότε, υποστηρίζω και σήμερα. Εκεί που διαφωνώ είναι ότι και πάλι επικράτησε μια κομματική λογική με αποτέλεσμα να γίνει μια κοπτοραπτική στους δήμους ώστε να μην υπάρχουν τα αναπτυξιακά κριτήρια που θεωρώ απαραίτητη προϋπόθεση επιτυχίας. Κατά τα άλλα, υπάρχουν πράγματα που γίνονται ή έχουν εξαγγελθεί ότι θα γίνουν, που βρίσκονται προς τη σωστή κατεύθυνση όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων.

Με το νόμο για την ιθαγένεια συμφωνείτε;

Έχω κάποιες ενστάσεις τις οποίες και κατέθεσα στη Βουλή. Υπάρχει μια ισσοροπία την οποία πρέπει να κρατήσουμε διότι και οι μετανάστες δεν είναι τετράποδα για να τους μεταχειρίζεται κανείς με τρόπο που προσβάλει τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά από την άλλη η σημερινή κατάσταση οδηγεί τους Έλληνες, οι οποίοι δεν υπήρξαν ποτέ ρατσιστές, στο να υιοθετούν τέτοιες νοοτροπίες. Χρειάζεται λοιπόν μεγάλη προσοχή και σοβαρότητα στην εφαρμογή του νέου μέτρου την οποία και δεν βλέπω.

Δεν έγιναν και πολλές αιτήσεις τελικά.

Δεν έγιναν γιατί δεν υπάρχει αξιοπιστία στην εφαρμογή. Αυτό αποδεικνύει ότι χρειάζεται το θέμα αρκετή συζήτηση ακόμα.

Σε σχέση με το μνημόνιο;

Το κακό με την κυβέρνηση αυτή είναι ότι εφαρμόζει μια πολιτική την οποία η ίδια ονομάζει "μονόδρομο" και ταυτόχρονα λέει ότι είναι αντίθετη με την ιδεολογία της. Το ερώτημα το οποίο προκύπτει είναι πολύ απλό: Τι είναι λάθος; Η πολιτική ή η ιδεολογία;

Νομίζω ότι η απάντηση που θα σας έδιναν έχει να κάνει με το έκτακτο των περιστάσεων το οποίο δικαιολογεί μια προσωρινή αλλαγή προτεραιοτήτων.

Δεν είναι εύκολο όμως να εφαρμόσεις μια πολιτική στην οποία δεν πιστεύεις. Κατά τη δική μου ιδεολογία, ορισμένα από αυτά τα μέτρα θα δημιούργησουν ένα πλεόνασμα το οποίο θα αποτελέσει ασπίδα για τους αδύνατους Έλληνες διότι καμία κοινωνία δεν θα πάει μπροστά στο 100% της. Θα υπάρξουν τα παραγωγικά κομμάτια που θα σύρουν το κάρο αλλά θα υπάρξει κι ένα μέρος τηςς κοινωνίας που χρειάζεται την κοινωνική αλληλεγγύη η οποία θα πρέπει να είναι αποδοτική.

Στην Ελλάδα γιατί δεν έχουμε κοινωνική φροντίδα κι αποτελεσματική προνοιακή πολιτική;

Γιατί την είδαμε πάντα ισοπεδωτικά. Λέμε π.χ όλοι οι πολύτεκνοι να παίρνουν επίδομα. Γιατί να παίρνουν όλοι; Υπάρχουν πάρα πολλοί πλούσιοι πολύτεκνοι. Από που κι ως που πρέπει να ενισχυθούν; Όταν μοιράζω στα ίσια μια πίτα, μπορεί να ακούγεται σοσιαλιστικό αλλά είναι βαθειά αντικοινωνικό.

Όλη αυτή την ιστορία με τα χρίσματα για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ, την τριπλή σύγκρουση Σαμαρα-ψωμιάδη-Καρατζαφέρη πως τα βλέπετε; Τι προτίθεστε να κάνετε εσείς σ΄ αυτές τις εκλογές;

Τα όσα εξελίχθηκαν τη τελευταία εβδομάδα αναφορικά με τη στάση των κομμάτων σε σχέση με τις εκλογές της αυτοδιοίκησης μόνο από σοβαρότητα δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν. Πρόκειται για τραγελαφικά περιστατικά που δυστυχώς, ενισχύουν την απαξία των πολιτών προς τα κόμματα, τη λειτουργία και το ρόλο τους. Είναι προφανές ότι στο σχεδιασμό των κομμάτων δεν κυριαρχεί η πρόκληση της αυτοδιοίκησης και των μεγάλων αλλαγών που δρομολογούνται μέσα από την αιρετή περιφέρεια και τις νέες συνενώσεις των δήμων, αλλά διαφορετικές προτεραιότητες. Δική μου προτεραιότητα είναι η σύνθεση των δημιουργικών δυνάμεων αυτού του τόπου προκειμένου η Ελλάδα της επόμενης μέρας να γίνει μια κανονική Ευρωπαϊκή χώρα, με ευκαιρίες και κανόνες για όλους. Αυτό τον πολιτικό προσανατολισμό, που έχει καταγραφεί με τη στάση μου στις κρισιμές στιγμές των τελευταίων μηνών, δεν πρόκειται να τον εκφυλίσω σε ένα παιχνίδι μεταγραφολογίας και βεντέτας, στο οποίο πρωταγωνιστούν όσοι είναι εγκλωβισμένοι στο στρατηγικό αδιέξοδο που τους δημιούργησε η επένδυση στη χρεοκοπία και τη καταστροφή της πατρίδας μας.


Ωραία όλα αυτά αλλά ο κόσμος που θα διαβάσει αυτή τη συνέντευξη θα αναρωτηθεί εύλογα γιατί δεν υλοποίησατε κάτι από όλα αυτά. Οι διαπιστώσεις είναι σωστές αλλά στις πράξεις υστερούμε...

Σε ό,τι με αφορά, έχω αναλάβει το κομμάτι της συλλογικής ευθύνης που μου αναλογεί αλλά είμαι έτοιμη να απαντήσω για εκεί που άσκησα τα καθήκοντα μου. Για παράδειγμα, στο Δήμο Αθηναίων έτσι λειτουργήσαμε. Όταν μοιράζαμε τρόφιμα, επιδόματα και διάφορα άλλα είδη σε ανθρώπους που τα είχαν ανάγκη, απαίτησα και την τελευταία γαλοπούλα να δωθεί σε ανθρώπους που θα την είχαν πραγματικά ανάγκη. Η εύκολη λύση θα ήταν να ζητήσω να διανεμηθούν σε όλους όσους ήταν στη λίστα, έτσι δεν θα χρειαζόταν καθόλου δουλειά. Δεν το έκανα όμως. Χρειάζεται δουλειά, χρειάζεται να κάτσουν κάτω άνθρωποι να δουν ποιοι πραγματικά χρειάζονται στήριξη. Βγήκα μια μέρα να δω πως λειτουργεί η καντίνα του Δήμου Αθηναίνων και είδα ανθρώπους με τα χέρια ψηλά να περιμένουν μέσα στη βροχή το φαγητό. Ντράπηκα σε τέτοιο σημείο που μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα καταφέραμε να φτιάξουμε ένα κτήριο όπου οι άνθρωποι έτρωγαν σε τραπέζια με μια αξιοπρέπεια. Ο άνθρωπος δικαιούται πρωτίστως να σεβαστείς την αξιοπρέπεια του. Μπορεί να είναι φτωχός, άστεγος ή ναερκομανής αλλά δεν είναι 2ης κατηγορίας. Τον ίδιο σεβασμό που οφείλεις στον Πρύτανη του Πανεπιστήμιου, τον οφείλεις και σε οποιονδήποτε άλλον.

Από όλα τα αξιώματα που κατα καιρούς έχετε αναλάβει, υπάρχει κάποιο που ξεχωρίζετε μέσα σας; Νιώθετε περισσότερο Δήμαρχος ή Υπ.Εξωτερικών; Για ποιο καμαρώνετε πιο πολύ;

Νομίζω ότι καμαρώνω και για τα δυο. Αυτό όμως που μου έδωσε ο Δήμος της Αθήνας σε ανθρώπινο επίπεδο ήταν πολύ πιο έντονο. Το Υπ.Εξωτερικών σου προσφέρει την αναγνώριση και το σεβασμό σε διεθνές επίπεδο, την ικανοποίηση του να έχεις δώσει μάχες για τη χώρα σου, πολλές από τις οποίες δεν θα γίνουν ποτέ γνωστές. Μου έχει μείνει όμως το απλό το καθημερινό που μου προσέφερε η ενασχόληση μου με το Δήμο.

Αυτή φαντάζομαι πως είναι η θετική πλευρά της Πολιτικής, η αίσθηση της προσφοράς. Δυστυχώς όμως, στην Ελλάδα τις εντυπώσεις κερδίζει μια άλλη, αυτή των σκανδάλων. Τα ΜΜΕ ασχολούνται συνεχώς με τέτοια θέματα, το όνομα το δικό σας αναφέρεται συχνά, φτάσαμε σε ένα σημείο να αγαπάμε αυτές τις υποθέσεις...

Η αλήθεια είναι ότι ως κοινωνία τις αγαπάμε αλλά δυστυχώς σκάνδαλα υπάρχουν. Σε ό,τι με αφορά, άσκησα εξουσία 3 φορές και διαχειρίστηκα χρήματα ως Υπ.Πολιτισμού, ως Δήμαρχος Αθηναίων κι ως Υπ.Εξωτερικών. Σε καμια από αυτές, δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να πει ότι ξόδεψα έστω κι ένα ευρώ με μεμπτό τρόπο. Τι είπαν για μένα; Ό,τι έχω σχέση με τη Siemens γιατί ο Χριστοφοράκος ήταν συμμαθητής μου. Αλήθεια είναι, πήγαμε στο ίδιο σχολείο, είχαμε μια κοινωνική επαφή, και είμασταν γνωστοί. Οι σχέσεις μας ήταν πασιφανείς. Ήταν πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου κι ως Υπ.Εξωτερικών συμμετείχα σε από κοινού εκδηλώσεις για την προσέλκυση επενδύσεων. Έφαγα πολλή λάσπη.

Κατά καιρούς σας έχουν καταλογίσει σχεδόν τα πάντα...

Και πολλές φοωρές αναρωτιέμαι το γιατί.

Το επώνυμο σας δεν βοηθά;

Νομίζω ότι μια μερίδα της κοινής γνώμης δεν θα μου συγχωρήσει ποτέ ότι είμαι η κόρη του Μητσοτάκη. Ίσως όμως να πληρώνω κι ένα κομμάτι του αναρχικού μου χαρακτήρα. Δεν το βάζω εύκολα κάτω. Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα κάνει πολλές υπόγειες συμφωνίες, παρά την εικόνα που μου λένε ότι έχω. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα διαπλεκόμενα μέσα κατά τη διάρκεια της εσωκομματικής αναμέτρησης της Ν.Δ με πολέμησαν.

Τι σημαίνει "διαπλεκόμενα";

Το έχει πει πολύ ωραία ο Μπαμπινιώτης. Είναι τα μέσα που έχουν ευθεία σχέση με το Δημόσιο, έχουν δηλαδή και δεύτερες δουλειές.

Δεν είναι δηλαδή επαγγελματίες του Τύπου.

Ακριβώς. Κι επειδή ο Τύπος περνάει μια κρίση παγκοσμίως, νομίζω ότι η άμυνα που μπορεί να υπάρξει είναι το Διαδίκτυο. Από τη μια, δεν χρειάζονται πολλά χρήματα για να κάνεις κάτι αξιόλογο με αποτέλεσμα να απευθύνεσαι πιο εύκολα στον κόσμο. Θα περάσει βέβαια και το Ίντερνετ τις παιδικές του αρρώστιες όπως είναι οι εκβιασμοί που βλέπουμε καθημερινά αλλά κάποια στιγμή η ίδια η κοινωνία καταλαβαίνει ποιος είναι ο ρόλος του καθενός.

Aπό την άλλη, σκεφθόμουν προχθές ποια είναι η μεγάλη αδικία στον τομέα της εκπαίδευσης. Το ένα είναι το πως μεγαλώνεις, ένα παιδί που μεγαλώνει με 5.000 βιβλία στο σπίτι είναι προνομιούχο έναντι ενός παιδιού που δεν γνωρίζει καν τι είναι η βιβλιοθήκη. Για να αγοράσεις παλιά την εγκυκλοπαίδεια του Ηλίου ή την Mπριτάννικα, χρειάζοντα πολλά χρήματα. Οι Έλληνες την έπαιρναν με δόσεις, με πολλές δυσκολίες για να την προσφέρουν στα παιδιά τους. Σήμερα, με ένα computer έχεις οποιαδήποτε πληροφορία ή γνώση θες, μεγάλη υπόθεση... Αυτός ο Ινδός που ανακάλυψε το φθηνό computer, προσέφερε στην ανθρωπότητα ένα τεράστιο πεδίο εξέλιξης της εκπαίδευσης και της πληροφορίας. Το να μπορείς να πεις ότι στην Βελωτά Ευρυτανίας που έχει μόνο 19 κατοικίες ένα παιδί με ένα computer θα έχει όλες τις βιβλιοθήκες του κόσμου, είναι η μεγαλύτερη επανάσταση από όλες.

Έχω μόνο μια ακόμα ερώτηση, καθαρά προσωπική. Μετά από όλα αυτά τα αξιώματα, πόσο εύκολο είναι για μια γυναίκα πολιτικό να ζει σε αυτούς τους ρυθμούς; Διατηρείται την επαφή που θα θέλατε με την οικογένεια σας;

Μόνο με τα παιδιά μου και τον σύζυγο με τους οποίους μιλώ καθημερινά. Πράγματι, την ευρύτερη οικογένεια την έχω χάσει και ξέρετε, είμαστε και μεγάλη οικογένεια! Θα ήθελα να έχω περισσότερο χρόνο με τις αδερφές μου, τα ξαδέρφια μου ακόμα και με τους φίλους μου. Αν εξαιρεσεις λοιπόν τα παιδιά μου που όπως για κάθε μάνα, αποτελούν την απόλυτη προτεραιότητα μου, μένουν πράγματα πίσω. Δεν ισχύει όμως μόνο για την Πολιτική αυτό. Βρες μου μια σύγχρονη εργαζόμενη γυναίκα χωρίς τύψεις. Έχεις τύψεις με το καλημέρα. Προσπαθείς να βρεις μια δικαιολογία του τύπου "περνώ ποιοτική ώρα με τα παιδιά μου" η οποία είναι καλύτερη από την ποσοτική. Αέρας φρέσκος! Η πραγματικότητα είναι ότι έχεις τύψεις τις οποίες προσπαθείς να καλύψεις άλλοτε σωστά κι άλλοτε λάθος, καταφεύγοντας σε υλικίστικες λογικές που είναι καταστροφικές και πολλές φορές την πατάς. Δεν είναι εύκολο, όπως και δεν είναι εύκολο να είσαι γυναίκα. Είναι φορές που γίνομαι έξαλλη. Διαβάζω πράγματα που αναρωτιέμαι αν θα μου τα καταλόγιζε κανείς αν ήμουν άντρας. Θα παρατηρούσε κανείς αν είμαι σωστά ντυμμένη, αν είμαι χοντρή ή αδύνατη;

Γυναίκες τα γράφουν συνήθως αυτά...

Ενδεχομένως αλλά και πολλοί άντρες. Αν πεις σε αυτόν τον άνδρα ότι είναι κομπλεξικός και το πρόβλημα σου είναι αλλού, θα μπει στη μέση το Γραφείο Τύπου σου και θα αρχίσει "μην το πείτε αυτό, θα μας γράφουν συνέχεια" κτλ. Αλλά αυτή είναι πραγματικότητα. Σου λέει ο άλλος "μα γυναίκα;". Όταν έγινα Δήμαρχος Αθηναίων, μου είπε ένας φίλος ότι είμαι τρελή που μετά από 3.000 χρόνια ανέλαβα ένα αξίωμα που κατείχαν μόνο άνδρες. Σκεφθόμουν λοιπόν ότι έπρεπε να πετύχω οπωσδήποτε όχι για τίποτα άλλο αλλά επειδή θα έλεγαν ότι "βγάλαμε γυναίκα και είναι άχρηστη". Δεν θα μετρούσαν όλους τους άλλους άχρηστους δημάρχους που ενδεχομένως να υπήρξαν πριν από μένα...

Αντώνης Καρπετόπουλος : " Το υφυπουργείο Αθλητισμού ήταν ένα τερατούργημα"

18.10.09

Το Β΄μέρος της απολαυστικής συνέντευξης του Αντώνη Καρπετόπουλου στην Παραπολιτική :

To A' Mέρος εδώ

Να σε πάω τώρα σε κάτι διαφορετικό αλλά αρκετά σημαντικό . Μετά από 20 χρονιά , δεν υπάρχει πια εκπρόσωπος του Αθλητισμού στην κυβέρνηση καθώς καταργήθηκε η οργανική θέση του υφυπουργού Αθλητισμού και οι αρμοδιότητες περνούν στην ΓΓΑ . Πώς το βλέπεις αυτό το μοντέλο ;

Το υφυπουργείο Αθλητισμού ήταν μια από τις πλέον τερατώδεις ελληνικές πατέντες . Πρώτα από όλα , δεν υπάρχει πουθενά , σε καμία πολιτισμένη χώρα του κόσμου . Το αστείο με αυτήν την ιστορία ήταν το εξής : αν θέλαμε έναν φορέα που να φροντίζει για τις χορηγίες των ομοσπονδιών , για τους οργανισμούς νεολαίας κι άθλησης , για τις υποδομές και για όλα αυτά , δεν χρειάζεται κάτι άλλο . Υπάρχει ήδη η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού η οποία τόσα χρόνια δεν έκανε απολύτως τίποτα . Αυτό που κάναμε όμως όλα αυτά τα χρόνια ήταν αρκετά κωμικό καθώς το υφυπουργείο Αθλητισμού αντιμετώπιζε τα αθλητικά ζητήματα σαν να μην ανήκουν στους κανόνες Δικαίου που ισχύουν για όλα τα υπόλοιπα θέματα . Σε καμία πολιτισμένη χώρα του κόσμου , δεν είναι δυνατόν να καταθέτει το υφυπουργείο Αθλητισμού φορολογικές ρυθμίσεις για ανώνυμες εταιρίες όπως είναι όλες οι ΠΑΕ ! Μα για τον λόγο αυτό υπάρχει το Υπ. Οικονομίας ! Με την ίδια λογική , θα έπρεπε να υπάρχει έναν Υπουργείο Εστιατορίων που να προτείνει φορολογικές ρυθμίσεις μόνο για τα εστιατόρια ! Δες ας πούμε και το θέμα του ντόπινγκ . Το ντόπινγκ και η διακίνηση ναρκωτικών είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα . Δεν υπάρχει καμία διαφορά . Στην Αμερική , για το ντόπινγκ είναι αρμόδιο το FBI . Ας φτιάξουν και στην Ελλάδα έναν ειδικό τομέα της Αστυνομίας , να ασχολείται με...

...τα ζητήματα αυτά . Πρέπει να ασχολείται έναν ολόκληρο υπουργείο με τα ζητήματα αυτά ; Υπάρχει το Υπ.Οικονομίας για τα οικονομικά των ΠΑΕ , των ΚΑΕ κτλ , υπάρχει το Υπ.Προστασίας του Πολίτη για τη βία στα γήπεδα κ.ο.κ . Ήταν χαζό να έχουμε ένα ολόκληρο Υπουργείο για αυτές τις δουλειές .

Θα λειτουργήσει καλύτερα το νέο μοντέλο δηλαδή ;

Είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε ακόμα με σιγουριά . Δεν έχουν ακόμα καθοριστεί οι αρμοδιότητες του νέου κυβερνητικού σχήματος και δεν έχει ειπωθεί ακόμα κάτι συγκεκριμένο για τον Αθλητισμό . Μένει να δούμε και στην πράξη .

Επικεφαλής της ΓΓΑ θα είναι ο Παταβούκας ;

Δεν νομίζω . Νομίζω ότι ψάχνουν κάποιον που να είναι λιγάκι UFO . Να μην έχει σχέση δηλαδή με τον αθλητισμό άμεση και να ασχοληθεί κυρίως με την αξιοποίηση της ολυμπιακής κληρονομιάς και των ακινήτων . Δεν νομίζω ότι θέλουν να μπλέξουν με τις ομοσπονδίες και με τα υπόλοιπα…

Η γνώμη σου για τη νέα κυβέρνηση ;

Να σου πω την αλήθεια έχω μεγάλη περιέργεια να δω αν το ΠΑΣΟΚ είναι ένα ενιαίο κόμμα γιατί κακά τα ψέματα τα κόμματα καθορίζουν και τις κυβερνήσεις . Για παράδειγμα , επί Ανδρέα Παπανδρέου το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα κόμμα το οποίο έλεγε ότι θα φέρει την Αλλαγή κι αυτό το πράγμα υποστηρίχθηκε συνολικά από όλους . Αντίστοιχα , ο Σημίτης είχε τον εκσυγχρονισμό .

Καταλαβαίνω τι θες να πεις . Κάπως έτσι την πάτησε και ο Καραμανλής ο οποίος δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο στόχο . Ακόμα και ο Μητσοτάκης είχε την Κάθαρση η οποία αποτελεί ένα πολιτικό μήνυμα .

Ο Καραμανλής δεν είχε απολύτως τίποτα . Ήθελε απλά την εξουσία και να την διαχειριστεί . Μέχρι εκεί . Το λάθος που έκανε ο Καραμανλής ήταν το ότι άκουγε πάρα πολύ τους δημοσιογράφους οι οποίοι είναι συμφορά για τα κόμματα . Οι δημοσιογράφοι μπορεί να είναι καλοί στο να αναδείξουν ένα πρόβλημα , μπορεί να έχουν γνώμη αλλά προβλήματα δεν λύνουν . Το πρόβλημα ενός νοσοκομείου θα στο λύσει ένας γιατρός , όχι ένας δημοσιογράφος ο οποίος μπορεί μεν να είναι χρήσιμος αντιπολιτευτικά για να γκρινιάζει και να φωνάζει αλλά δεν μπορεί να λύσει προβλήματα . Όταν ο Καραμανλής λέει ότι το δεξί μου χέρι θα είναι ένας δημοσιογράφος , τα μαντάτα θα είναι κακά καθώς ο δημοσιογράφος θα ασχοληθεί με την επικοινωνία αλλά δεν θα κυβερνήσει ποτέ . Γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να το κάνει !
Για να επιτρέψω σε αυτό που έλεγα πριν , ο Παπανδρέου βρήκε ένα εύρημα αυτό της «πράσινης ανάπτυξης» . Ίσως να έχει έρθει και η κατάλληλη ώρα να εφαρμοστεί . Αυτό που δεν έχω καταλάβει ακόμα είναι ένα κόμμα ενιαίο . Κι αναφέρομαι πιο πολύ στο παλιό ΠΑΣΟΚ . Υπάρχει ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ το οποίοι συμπιέστηκε εντός κομματικών γραμμών από τον Σημίτη , πέρασε στον Γιώργο , τον στήριξε , δεν έχει βρει ακόμα έκφραση αλλά υπάρχει . Για παράδειγμα , η Λούκα Κατσέλη θα μπορούσε να είναι στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου . Τα πράγματα που λέει ήταν επίκαιρα το 1985 . Η ερώτηση είναι το κατά πόσο όλοι αυτοί θα μπορέσουν να συντονιστούν και να συμφωνήσουν . Περίμενα πάντως μια κυβέρνηση που θα μπορούσε να δημιουργήσει λίγο πιο έντονα κάποιους εθνικούς συναγερμούς . Να έρθει και να πει ότι «δεν πάμε καλά. Θέλει προσοχή » . Δεν είναι ότι απογοητεύτηκα αλλά περίμενα κάτι λίγο πιο διαφορετικό . Ο Παπανδρέου παιδεύεται να στηρίξει όλο αυτό το σχήμα γιατί ίσως να μην το εμπιστεύεται και πάρα πολύ . Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό . Δεν είναι λάθος να φυλάει κανείς τα νώτα του .

Νομίζω πάντως ότι η επόμενη μέρα της Νέας Δημοκρατίας την οποία και παρακολουθούμε δείχνει ότι δεν θα μπορούσαν να συνεχίσουν άλλο αυτό οι άνθρωποι στο τιμόνι της χώρας .

Όπως αντίστοιχα αυτό έγινε και το 2004 με το ΠΑΣΟΚ αλλά δεν φάνηκε γιατί είχε μεσολαβήσει η εκλογή του Γιώργου και κάπου όλα αυτά κρύφτηκαν.

Πάντως μετά από αυτό που είδαμε στις φετινές εκλογές , ο Σημίτης θα πρέπει μάλλον να ευχαριστεί τον Θεό που είχε αποχωρήσει νωρίτερα . Θα έχανε κι αυτός με 10 μονάδες τουλάχιστον…

Ίσως και με περισσότερες . Ήταν λάθος του ΠΑΣΟΚ να κατέβει το 2004 στις εκλογές με σύνθημα την επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας . Δεν έχουμε λύσει τα μεγάλα και τα σημαντικά για να ασχοληθούμε με όλα αυτά…

Παρότι ο «εκσυγχρονισμός» έχει σήμερα δαιμονοποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ , και ο ίδιος ο Παπανδρέου ήταν υπέρμαχος αυτής της Πολιτικής . Άλλο που σήμερα κανείς δεν θυμάται τίποτα…

Ο Παπανδρέου ήταν φυσικά υποστηρικτής . Το γεγονός είναι πάντως ότι οι Έλληνες είμαστε συντηρητικοί άνθρωποι . Δεν συμμετέχουμε πολύ στα κοινά , γκρινιάζουμε και κάποιες φορές απαιτούμε χωρίς να ξέρουμε καν τι ακριβώς ζητάμε . Δεν είναι λοιπόν κακό να εμφανίζονται που και που διάφορα τέτοια κινήματα όπως ο εκσυγχρονισμός . Είναι χρήσιμα γιατί μας βγάζουν λίγο από τη στασιμότητα . Ακόμα και η πρώτη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν ουσιαστικά εκσυγχρονιστική , κι ας μην το έλεγαν τότε . Ο γέρος Καραμανλής προσπάθησε να ενώσει την Ελλάδα με την Ευρώπη . Δεν έλεγε ότι ήταν εκσυγχρονιστής αλλά στην ουσία ήταν . Ο Σημίτης καθιέρωσε τον εκσυγχρονισμό σαν ιδεολογική πλατφόρμα γιατί έπρεπε κάπως να ξεχωρίσει και μέσα στο ΠΑΣΟΚ .

Η γνώμη σου για τον Ανδρέα Παπανδρέου ;

Ο Ανδρέας ήταν πραγματικά ο εθνικός ψυχαναλυτής . Περισσότερο από το έργο του , ήταν λυτρωτικός για πολύ κόσμο ο λόγος του . Ειδικά για την Αριστερά , υπήρχε το αίσθημα ότι επιτέλους ήρθαμε κι εμείς .

Ήταν εξάλλου η πρώτη φορά που κυβερνούσαν οι ηττημένοι του Εμφυλίου…

Ακριβώς . Το καλό ήταν όμως ότι όλο αυτό δεν έγινε με κανόνες εκδίκησης αλλά με κανόνες συμμετοχής . Αυτό είχε βέβαια ως αποτέλεσμα να προκύψουν και κάποια πράγματα που είχαν πολύ μεγάλη πλάκα . Στην τετραετία 1981-1985 έχουν γίνει πάρα πολλά κωμικά πράγματα . Είτε μιλάμε για τις μεγάλες ταινίες της εποχής , είτε μιλάμε για τα σήριαλς της Αλλαγής είτε μιλάμε ακόμα και για τα λαϊκά τραγούδια της εποχής . Υπήρξαν ξαφνικά άνθρωποι 50 χρονών που είπαν ότι εμείς θα κάνουμε το ελληνικό rock ! Όλα αυτά συνιστούν μια πολύ χαριτωμένη περίοδο . Υπήρχε τότε μια τεράστια επιθυμία συμμετοχής . Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι τότε τα ΚΑΠΗ που ήταν ένα καινούριο πράγμα , διοργάνωναν εκδρομές στον Λυκαβηττό , χόρευαν εθνικούς χορούς και το βράδυ έδειχνε σχετικά αποσπάσματα η Αθλητική Κυριακή ! Ένα είδος μαζικού αθλητισμού ! Κάναμε τότε σαν Έθνος ότι σαχλαμάρα θέλαμε . Είχε έρθει στην Αθήνα για την πολιτιστική πρωτεύουσα επί Μελίνας ένας γιαπωνέζικος θίασος για να παίξει την Ηλέκτρα στα γιαπωνέζικα . Μαζεύτηκαν 3.000 φίλοι του ΠΑΣΟΚ τότε στο Θέατρο Βράχων και παρακολούθησαν την παράσταση ! Πολύ γέλιο .
Ο κόσμος άρχισε να παγώνει όταν μετά την πρώτη λιτότητα Αρσένη το 1985 , κατάλαβε ότι όλο αυτό το party κάποιος το πλήρωνε ! Δεν ήταν και τζάμπα !

Φαίνεται πάντως ότι από το 1989 που μπήκε η σκανδαλολογία στη ζωή μας , δεν σηκώσαμε κεφάλι…

Διαφωνώ . Η περίοδος του 2004 ήταν μια πολύ καλή χρονιά . Υπήρξε το Euro , οι Ολυμπιακοί Αγώνες αλλά και μια γενικότερη ανάπτυξη του κράτους παρά το γεγονός ότι την είχαν αναλάβει συγκεκριμένοι εργολάβοι κι όλα τα υπόλοιπα . Ο Έλληνας ένιωθε αρκετά καλά τότε . Αρκετά περήφανος .

Χάθηκε μεγάλη ευκαιρία το 2004 ;

Η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε όταν ο Έλληνας μέσα στην ματαιοδοξία του έβαλε μαζικά τα λεφτά του στο Χρηματιστήριο , τα 10πλασίασε και μετά ήθελε να τα 100πλασιάσει κιόλας ! Υπήρχε βέβαια και ο Παπαντωνίου που σου έλεγε ότι θα φτάσει στις 6.500 μονάδες αλλά αν όλο αυτό το είχαμε χειριστεί με μεγαλύτερη ωριμότητα , θα ήταν καλύτερα τα πράγματα σήμερα . Σου φταίει μεν η κυβέρνηση μέχρι ένα σημείο αλλά πρόσεξε κι εσύ .

Μετά μπήκαμε στο τρυπάκι της κατανάλωσης…

Να σου πω την αλήθεια εγώ δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα με την κατανάλωση . Από τον Ευρωπαίο που μαζεύει τα λεφτά του , βγαίνει μια φορά την εβδομάδα για φαγητό και τίποτα άλλο , προτιμώ χίλιες φορές τον Έλληνα που θα βγει και θα τα σπάσει στα μπουζούκια . Είναι προτιμότερο να έχεις χώρα που είναι χαρούμενη ακόμα και μέσα στην ανοησία της , παρά μια πλούσια χώρα χωρίς χαμογελαστούς κατοίκους . Αν ο άλλος περνάει καλά , δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα….

Περνάει πράγματι καλά ή μας το επιβάλουν κιόλας ;

Δεν νομίζω . Δεν έχω δει κανέναν να του επιβάλλουν κάτι με το ζόρι . Θα σου πω ένα παράδειγμα . Σκέψου λίγο τα μπουζούκια . Το 1980 τα λαϊκά τραγούδια είναι εξόριστα από τη μουσική σκηνή , τα παίζουν μόνο οι ραδιο-ερασιτέχνες . Παρ ‘όλα αυτά , στα μπουζούκια γίνεται πανικός . Ο Πανταζής σαρώνει , χτίζει το Διογένης Παλλάς και γίνεται της κακομοίρας . Όλα αυτά τότε δεν ήταν mainstream . Κάνει μια εμφάνιση τότε ο Στράτος Διονυσίου στην πλατεία Συντάγματος με το γνωστό « ο λαός τραγούδι θέλει» και πέφτει η πλατεία ! Πρέπει να ήταν το 1987 . Και καταλαβαίνεις ότι τότε υπήρχε ένα υπόγειο ρεύμα το οποίο δεν το καθόριζε τίποτα…
Σκέψου ας πούμε ότι στην Ελλάδα έχουμε ένα τεράστιο καλοκαίρι . Από αρχές Ιουνίου μέχρι αρχές Οκτωβρίου κατά τη διάρκεια του οποίοι παραλύουν τα πάντα . Κλείνει η Βουλή , κλείνουν οι επιχειρήσεις , κλείνουν οι υπηρεσίες . Ο λαός το καθορίζει αυθόρμητα το καλοκαίρι με αυτόν τον τρόπο . Σκέψου ότι το καλοκαίρι αυτό ορίζει κι ένα συγκεκριμένο lifestyle το οποίο είναι καλοκαιρινό . Ο Σουηδός έχει χειμωνιάτικο lifestyle , θα κοιτάξει να ντυθεί ωραία και ζεστά . Ο Έλληνας ανυπομονεί να έρθει το καλοκαίρι , να τα πετάξουν έξω οι γκόμενες κτλ… Και μπορεί με όλα αυτά να βουλιάξει τελείως κάποια στιγμή το κράτος αλλά κατά βάθος το γουστάρουμε πολύ όλο αυτό.
Ο Έλληνας έχει τρια κινητά . Δεν του λέει κανείς να τα αγοράσει . Ο Αμερικάνος που ζει στην πλέον καταναλωτική κοινωνία δεν έχει τρία κινητά . Κυκλοφορεί ακόμα με τα beepers ! Εμείς γουστάρουμε όμως , είμαστε γκατζετάκηδες κτλ…

Ο Παπανδρέου ταιριάζει σε αυτή τη νοοτροπία ;

Μπα… Ο Παπανδρέου έχει πει κάποια πράγματα που μοιάζουν ακατανόητα στον πολύ κόσμο . Είναι η κλασική περίπτωση ανθρώπου που τον εκτιμούν στο εξωτερικό γιατί είναι πραγματικά ικανός . Εμάς δεν μας νοιάζουν όλα αυτά . Μετράμε πόσα σαρδάμ κάνει . Ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει πράσινη ανάπτυξη . Αυτή είναι και η ελπίδα μου όμως . Το ότι δηλαδή θα πορευτεί ο Παπανδρέου χωρίς να λογαριάζει και πολύ τη νοοτροπία του μέσου Έλληνα… Ο πατέρας του αντίθετα δεν το έκανε αυτό . Κυβέρνηση με μόνο γνώμονα τον μέσο Έλληνα .

Η γνώμη σου για το ΚΚΕ ;

Εκτιμώ πολύ το ΚΚΕ γιατί παιδεύεται πάρα πολύ να βρει έναν λόγο ύπαρξης στην ελληνική κοινωνία που δεν μοιάζει να είναι και τόσο φιλόξενη . Η νοοτροπία της Ελλάδας συνολικά την κατατάσσει στις πλέον αντικομμουνιστικές χώρες . Το ΚΚΕ είναι κάτι εντελώς ξένο για την Ελλάδα γι’ αυτό και έχει οδηγηθεί σε αυτόν το μαχητικό τρόπο διεκδίκησης . Το πραγματικό του πρόβλημα είναι το ότι δεν έχει βρει μια ιδεολογική πλατφόρμα που να περάσει σε έναν συγκεκριμένο κόσμο . Αν λοιπόν δεν φύγουν και με τα μηχανάκια από το Πέραμα , να πάνε να πλακωθούν στο Υπ.Εργασίας , δεν έχουν λόγο ύπαρξης . Έβλεπα και τις προεκλογικές συζητήσεις στην τηλεόραση και ήξερες ότι κάποια στιγμή θα εμφανιστεί « το 5λεπτο του ΚΚΕ» , θα βγει δηλαδή ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ , θα αγνοήσει όλα τα υπόλοιπα , θα βγάλει έναν ίδιο ξύλινο λόγο και τέρμα . Θα πρέπει το ΚΚΕ να περιμένει μήπως κάποια στιγμή υπάρξει μια μαζική μετάτοπιση του κόσμου προς αυτό .

Κάτι που δεν έγινε με την οικονομική κρίση…

Μα πώς να γίνει ! Η οικονομική κρίση δημιουργεί μια ανάγκη να «την βολέψουμε» κι όχι να πάμε σε κάτι νέο . Στην Ελλάδα , η ευημερία γεννά Αριστερά . Είναι παράξενο αλλά είναι πραγματικό .

ΣΥΡΙΖΑ . Μπήκε στη Βουλή κι άνετα…

Νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγαλύτερο πρόβλημα από το ΚΚΕ . Δεν ακούω κι από αυτούς κάτι πολύ συγκεκριμένο . Αυτό με τους 11 αρχηγούς ήταν αστείο . Το ΚΚΕ είναι πιο σοβαρό κόμμα . Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας πιο «εύκολος» συνδυασμός . Μαζεύονται διάφοροι άνθρωποι που έχουν από μια ιδέα και είναι όλοι μαζί . Ανάθεμα κι αν ταιριάζουν όλοι αυτοί μεταξύ τους…

ΛΑ.Ο.Σ και Καρατζαφέρης ;

Κι αυτοί είναι χρήσιμοι . Μην κοροϊδευόμαστε . Ο ΛΑ.Ο.Σ εκπροσωπεί ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που είναι υπαρκτό . Δεν μπορείς να το κρύβεις κάτω από το χαλάκι . Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν μια δεξιά διακυβέρνηση όσο το δυνατόν πιο δεξιά . Για χρόνια ολόκληρα , το ποσοστό του ΛΑ.Ο.Σ ήταν μέσα στη Νέα Δημοκρατία αλλά και μέσα σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς . Ο Καρατζαφέρης προσπαθεί να κάνει το κόμμα του όσο το δυνατόν πιο ελκυστικό γίνεται . Το να εμφανιστείς στην Ελλάδα και να πεις ότι είμαι αυτός και πιστεύω αυτά , θέλει κότσια . Δεν είναι εύκολο πράγματα .

Πώς σου φαίνεται ο Ανατολάκης στη Βουλή ;

Έμεινα έκπληκτός όταν έμαθα ότι κατάφερε να εκλεγεί . Είναι ένα παιδί πολύ χαμηλών τόνων . Θα μπορούσε να γίνει βουλευτής η γυναίκα του η οποία είναι πάρα πολύ δυναμική. Ιδανικός βουλευτής του ΛΑΟΣ θα ήταν ο Νικοπολίδης . Μην σας κάνει εντύπωση αν τον δείτε σύντομα στη Βουλή . Ο Ανατολάκης πάντως εκπροσωπεί μια πραγματικά μερίδα της ελληνικής κοινωνίας , σημαίνει ότι κάποιος κόσμος ταυτίζεται με ανθρώπους σαν τον Ανατολάκη . Δεν είναι κακό . Σε μια Δημοκρατία χρειάζονται και μερικά αντιπροσωπευτικά δείγματα της κοινωνίας στην Βουλή . Καταλαβαίνω περισσότερο πάντως αυτόν που ψηφίζει τον Ανατολάκη παρά κάποιον που ταυτίζεται με κάποιον μεγαλοδικηγόρο που κατεβαίνει υποψήφιος .

Ποια χαρακτηριστικά πιστεύεις ότι πρέπει να έχουν οι πολιτικοί ;

Ή να είναι αυστηροί τεχνοκράτες ή να είναι παιδιά του δρόμου . Να τους συναντήσεις δηλαδή στον δρόμο , να πεις έχω αυτό το πρόβλημα και να το καταλάβει , να προσπαθήσει να το λύσει . Χρειαζόμαστε και ανθρώπους που μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί τους αλλά και ανθρώπους που έχουν πολύ μεγάλη ικανότητα σε συγκεκριμένους τομείς .

Κοινοποιήστε το στο Facebook

Α.Καρπετόπουλος : " Οι ελληνικές ομάδες δεν πουλάνε ποδόσφαιρο"

To A' μέρος της απολαυστικής συνέντευξης του Αντώνη Καρπετόπουλου στην Παραπολιτική :

Φίλε Αντώνη , απευθυνθήκαμε σε σένα γιατί είσαι από τους δημοσιογράφους που ασχολούνται αρκετά με την «Πολιτική του ποδοσφαίρου» , οπότε ταιριάζεις αρκετά και στο ύφος της Παραπολιτικής

Χμ…Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν είναι κανένας χώρος τεράστιος . Το focus που κάνεις είναι έτσι κι αλλιώς αρκετά συγκεκριμένο , οπότε καταλήγεις αναγκαστικά να ασχολείσαι με λίγο απ’όλα γιατί υπάρχουν πράγματα τα οποία δεν μπορείς να τα αποκλείσεις . Για παράδειγμα , η διαιτησία είναι ένα αντικείμενο που δεν ελκύει κανέναν να ασχοληθεί . Στην Ελλάδα όμως , η διαιτησία έχει άμεση σχέση με αυτό που βλέπουμε . Δεν μπορείς να πεις ότι γράφεις για το ελληνικό ποδόσφαιρο , αν δεν ασχολείσαι καθόλου με τη διαιτησία . Είναι πολύ μεγάλη επιρροή της στο ποδόσφαιρο που βλέπουμε . Κάποιοι έχουν έναν πιο «αριστοκρατικό» τρόπο προσέγγισης και υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να ασχολείσαι μόνο με τους πρωταγωνιστές οι οποίοι είναι οι ποδοσφαιριστές , οι προπονητές κτλ. Αυτό όμως δεν είναι δυστυχώς το ελληνικό ποδόσφαιρο ! Μπορεί ενδεχομένως να είναι το αγγλικό ή το ισπανικό . Σίγουρα δεν είναι πάντως το δικό μας ποδόσφαιρο…

Μπορεί να αλλάξει όλο αυτό ;

Δεν νομίζω . Μπορεί ενδεχομένως να βελτιωθεί αλλά και πάλι είναι δύσκολο . Το ελληνικό ποδόσφαιρο μοιάζει πολύ με το τάβλι . Υπάρχει δηλαδή η ΕΠΟ που είναι η μάνα η οποία κινεί όλα τα νήματα . Αν πιάσεις την μάνα , το παίρνεις διπλό ! Όλοι οι υπόλοιποι έχουν λίγα πράγματα να κάνουν.

Παίζουν ρόλο και τα κόμματα σε όλη αυτή τη διαπλοκή ;

Όχι . Από τον Θωμά και μετά όχι . Στις εκλογές της Αλεξανδρούπολης ο Θωμάς τους πέταξε όλους έξω . Τότε , αναμετρήθηκε ουσιαστικά ο Κόκκαλης με τα κόμματα καθώς τότε δεν...

...τα είχε καλά ούτε με το ΠΑΣΟΚ . Και μετά άρχισαν όλα τα υπόλοιπα με την εμπλοκή που παρουσιάστηκε με την Fifa κτλ…

Η Νέα Δημοκρατία προσπάθησε να επέμβει καθόλου σε όλα αυτά ; Υπήρχε μια αίσθηση ότι θα προσπαθήσει να υποστηρίξει τον Παναθηναϊκό . Λίγα πράγματα κατάφερε όμως και ίσως να είδαμε και κάποια πράγματα που ήταν ακόμα χειρότερα από τα τελευταία χρόνια του ΠΑΣΟΚ…

Η Νέα Δημοκρατία ήταν ένα πολύ περίεργο κόμμα . Αυτοί δεν ήθελαν να συγκρουστούν με άλλα κι άλλα , θα συγκρούονταν με τον Ολυμπιακό και τον Γκαγκάτση ; Φτάσαμε στο σημείο μια ολόκληρη κυβέρνηση να κάνει ανταρτοπόλεμο . Ενώ μπορούσαν να κάνουν άλλα πράγματα , δεν ήξεραν πώς να φερθούν . Καμιά φορά υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να πετύχεις αυτά που θες . Για παράδειγμα , θα μπορούσαν να τους στέλνουν 4 φορές την εβδομάδα το ΣΔΟΕ να κάνει ελέγχους . Μετά ήθελαν να διώξουν τον Γκαγκάτση , αλλά δεν ήξερα ν ποιον να φέρουν .

Γι’αυτό ακούσαμε και διάφορα αστεία πράγματα περί επιστροφής του Βίκτωρα Μητρόπουλου…

Ακριβώς ! Αστεία πράγματα δηλαδή… Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι ο χώρος του ποδοσφαίρου είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοτροφοδοτούμενος . Δεν μπορείς εύκολα να επιβάλεις ένα πρόσωπο από το πουθενά .

Και τελικά Πιλάβιος…

Ακόμα και ο Πιλάβιος , χωρίς να σημαίνει ότι είναι κι αυτός της ίδιας λογικής , ξεκίνησε και πορεύτηκε σαν ένας άνθρωπος του Γκαγκάτση . Δεν είναι ουρανοκατέβατος . Πήρε πάντως αποστάσεις από τον Γκαγκάτση…

Είναι καλύτερη περίπτωση πάντως από τον προκάτοχο του…

Σίγουρα . Βέβαια είναι λίγο δύσκολος να είσαι και χειρότερος κι όλα τα υπόλοιπα σου ακούγονται σαν να είναι πρόοδος ! Είναι πάντως λίγο μίζερο όλο αυτό .

Το περίεργο είναι ότι ασχολούμαστε όλοι με την Superleague και το μεγάλο φαγοπότι γίνεται στις μικρότερες κατηγορίες όπου όλα κρίνονται στο παρασκήνιο .

Έχεις δίκιο . Απλά εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά . Έχεις δηλαδή 30 λαμόγια που είναι ουσιαστικά επιχειρηματίες του ποδοσφαίρου . Άλλοι βγάζουν λεφτά από το στοίχημα , άλλοι ξεπλένουν λεφτά και πάει λέγοντας . Αν δεν μπορείς λοιπόν να παρέμβεις , τους αφήνεις να σφαχτούν μεταξύ τους κι όποιος επιβιώσει . Και τα πρωταθλήματα διεξάγονται σε συνθήκες ζούγκλας . Ακόμα κι εκεί όμως , υπήρχαν κατά το παρελθόν παρεμβάσεις και μπορούσες να ξέρεις ποιοι θα ανέβουν από την αρχή της χρονιάς !

Αυτό που κάνει εντύπωση στην Ελλάδα είναι το ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι αγοράζουν διάφορες ομάδες και καταφέρνουν να τις ανεβάζουν , λες κι έχουν βρει τη «μαγική» συνταγή…

Είναι αυτοί που σου είπα και πριν . Οι επιχειρηματίες του ποδοσφαίρου . Ο Μυτιληναίος ασχολείται με το Υπ. Άμυνας , ο Κόκκαλης με το στοίχημα , ο Βαρδινογιάννης με τα πετρέλαια κτλ . Το ίδιο και όλοι αυτοί . Ασχολούνται με το ποδόσφαιρο ! Μην νομίζεις ότι έχουν τίποτα φοβερές επιχειρήσεις πέρα από την μπάλα . Άντε κανένα μπουζουξίδικο ή τίποτα άλογα στον ιππόδρομο . Μέχρι εκεί…

Δεν βλέπουμε καθόλου στην Ελλάδα ομάδες-επιχειρήσεις που να μπορούν να συντηρούνται μόνες τους χωρίς κάποιον βασικό μέτοχο . Ίσως μόνο ο ΟΣΦΠ και ο ΠΑΟ.

Οι ελληνικές ομάδες δεν πουλάνε ποδόσφαιρο . Ούτε ο Ολυμπιακός ούτε ο Παναθηναϊκός . Ίσως ο Ολυμπιακός λόγω ιδιόκτητου γηπέδου να έχει μια μεγαλύτερη οντότητα . Το ζήτημα είναι όμως το τι πουλάς γιατί αυτός σε υποχρεώνει να έχεις και μια συγκεκριμένη στρατηγική . Για παράδειγμα , ο Ολυμπιακός πουλάει πρωταθλητισμό κι οπαδισμό κι όχι ποδόσφαιρο . Έτσι , στο τέλος της χρονιάς η σεζόν είναι επιτυχημένη στα μάτια των οπαδών του γι ’αυτό και μετά από 10 χρόνια τίτλων , βρέθηκε ο ΟΣΦΠ να χρωστάει 65 εκατομμύρια ευρώ ! Κι έτσι είναι ένα μαγαζί ζημιογόνο . Χρειάζεται ένας άνθρωπος να βάζει λεφτά για να καλύπτει τις τρύπες . Αν υπήρχε όμως μια παραγωγή ποδοσφαίρου , ο ΟΣΦΠ θα μπορούσε να έχει πουλήσει 10 παίκτες από 5-6 εκατομμύρια τον καθένα . Έτσι , τα 65 εκατομμύρια ευρώ μοιάζουν αμελητέο ποσό . Αλλά αυτό για να το κάνεις , χρειάζεται ένας συγκεκριμένος προσανατολισμός τον οποίο οι ελληνικές ομάδες δεν επιλέγουν . Ίσως μόνο ο Ντέμης να προσπάθησε να αλλάξει κάποια πράγματα . Συγκρούστηκε με την Original , δεν ψάχτηκε παρασκηνιακά , προσπάθησε να φτιάξει μια ομάδα νεαρών . Κι αυτός όμως μπήκε στο τρυπάκι του πρωταθλητισμού κι έχασε την μπάλα.

Να πάμε τώρα σε ένα άλλο θέμα . Νομίζω ότι ο Έλληνας οπαδός μοιάζει πάρα πολύ με τον Έλληνα ψηφοφόρο . Έχουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά . Για παράδειγμα , δεν έχουν και πολύ καλή μνήμη . Λίγοι θυμούνται σήμερα την υπόθεση Βάλνερ , λίγοι ασχολούνται πλέον με την Siemens….

Νομίζω πάντως ότι ο Έλληνα ψηφοφόρος είναι πολύ πιο οπαδός κι αυτό είναι ένα θέμα ! Ο ψηφοφόρος καμιά φορά μπορεί να λειτουργήσει και σαν οπαδός και να τιμωρήσει ένα κόμμα όπως έκαναν πρόσφατα οι Νεοδημοκράτες ή μπορούν να τρομοκρατήσουν το κόμμα τους όπως οι ΠΑΣΟΚοι με τη ραγδαία δημοσκοπική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ ! Υπάρχει μια σχέση επικοινωνίας μεταξύ τους , υπάρχει μια σχέση απαιτήσεων . Αντίθετα , ο οπαδός μιας ποδοσφαιρικής ομάδας μπορεί να υπομένει αρκετά πράγματα. Δεν είναι πάντως απόλυτος αυτός ο παραλληρισμός .

Η ποδοσφαιροποίηση των κομμάτων είναι πάντως πλέον σαφής και σαφώς μεγαλύτερη από την αντίστοιχη «πολιτικοποίηση» του ποδοσφαίρου . Κι αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι καλώς ή κακώς οι ποδοσφαιρικές ομάδες παραμένουν πάντα εταιρίες σε αντίθεση με τα κόμματα .
Αν πάντως σε κάτι μοιάζουν κόμματα κι ομάδες , είναι στο ότι ενδιαφέρονται πάρα πολύ για την εικόνα που βγαίνει προς τα έξω…

Αν σε κάτι έχουν πραγματικά διαφοροποιηθεί οι ΠΑΕ τα τελευταία χρόνια , είναι ακριβώς αυτό . Νοιάζονται πλέον αρκετά για την επικοινωνία .Έχουν φροντίσει να αναπτύξουν τους μηχανισμούς εκείνους που τους βοηθούν να βγάζουν προς τα έξω την εικόνα που τους εξυπηρετεί αλλά και να επιβάλουν έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης στους οπαδούς τους. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού έχουν μάθει να χαίρονται με τους τίτλους , στον Παναθηναϊκό καμαρώνουν για την Ευρώπη και στον Άρη υποδέχονται ποδοσφαιριστές στο αεροδρόμιο!

Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπουμε αναβάθμιση του πρωταθλήματος . Το μοντέλο της Superleague λίγα κατάφερε τελικά .

Ίσως ο κόσμος να έχει παρεξηγήσει ορισμένα πράγματα . Η Superleague δεν δημιουργήθηκε με αποκλειστικό στόχο την αναβάθμιση του πρωταθλήματος . Δημιουργήθηκε για είναι ένας φορέας που θα εξασφαλίσει περισσότερα έσοδα για τις ποδοσφαιρικές ομάδες τα οποία και θα μοιράζει με πιο δίκαιο τρόπο . Κι αυτό το κατάφερε. Πήρε περισσότερα λεφτά από τα τηλεοπτικά δικαιώματα , πήρε περισσότερα λεφτά από τον ΟΠΑΠ κι από τους υπόλοιπους χορηγούς . Αν δεν τους την είχε σπάσει ο Ολυμπιακός με τα τηλεοπτικά , ίσως να είχαν πάρει και περισσότερα χρήματα . Η αναβάθμιση του ποδοσφαίρου είναι πάντως ένα πολύ πιο σύνθετο και δύσκολο εγχείρημα.

Δεν είναι βλάπτει το ποδόσφαιρο μας και το πολύ ακριβό εισιτήριο ;

Μα φυσικά . Οι τιμές των εισιτηρίων είναι εξωφρενικά υψηλές . Το πρόβλημα όμως είναι ότι στην Ελλάδα έχουμε τους περισσότερους διαπιστευμένους διοικητικούς τζαμπατζήδες! Πρώην ποδοσφαιριστές , φίλοι των προέδρων , παλαιότερα διοικητικά στελέχη και λοιποί παρατρεχάμενοι δεν πληρώνουν ποτέ εισιτήριο . Έτσι , οι ομάδες ψάχνουν μετά για κοροϊδα ώστε να καλύψουν τα χαμένα έσοδα ! Αν πας στον Πανιώνιο , πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 1.200 τζαμπατζήδες που παρακολουθούν τα παιχνίδια κάθε Κυριακή.

Κάθε καλοκαίρι υπάρχει η αίσθηση ότι οι μικρές ομάδες ενισχύονται κι ότι κλείνει η ψαλίδα με τις μεγάλες . Βλέπουμε ας πούμε τον Μετίν να παίζει στη Λάρια , τον Κονσεϊσάο στον ΠΑΟΚ , τον Νταλαμπόνα στον Ηρακλή, τον Βερπακόφσκις στον Εργοτέλη κτλ. Στην πράξη , η ψαλίδα δεν κλείνει . Που πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό ;

Η ψαλίδα δεν κλείνει γιατί είναι και λίγο δύσκολο να κλείσει . Δεν ξέρουν και οι μικρότερες ομάδες τι ακριβώς θέλουν . Θα σου πω ένα παράδειγμα που δεν γνωρίζεις πολύς κόσμος . Πριν δυο χρόνια , είχε έρθει στην Ξάνθη προπονητής ο Βολφ . Τον έδιωξαν την 2η αγωνιστική . Ο άνθρωπος αυτός δεν ήταν τυχαίος στην Γερμανία . Είχε μεγάλη εμπειρία κι είχε αλλάξει αρκετές ομάδες . Αν έβλεπες το ποδόσφαιρο που έπαιζαν οι ομάδες του στην Μπουντεσλίγκα και το ποδόσφαιρο που έπαιζε τότε η Ξάνθη , θα έλεγες ότι δεν είναι δυνατόν να είναι ο ίδιος προπονητής !

Προσαρμόζονται δηλαδή στα ελληνικά δεδομένα…

Ναι ! Υπάρχει μια χοάνη που τα καταπίνει όλα και τα προσαρμόζει σε ένα πολύ συγκεκριμένο στυλ αμυντικού και κλειστού ποδοσφαίρου . Δες ο Τεν Κάτε . Προσπαθεί να παίξει με έναν διαφορετικό τρόπο αλλά δεν τον αφήνουν . Είναι βέβαια μεγάλη η ιστορία με τον Τεν Κατε κι ας μην την αρχίσουμε καλύτερα…

Σε λίγο η συνέχεια...


Κοινοποιήστε το στο Facebook

Ξημερώνει μια...αθλητική Κυριακή !

17.10.09

Αρκετά ασχοληθήκαμε με τα Πολιτικά...

Εδώ και περίπου 1,5 μήνα σας βομβαρδίζουμε με σχόλια , πληροφορίες και εκτιμήσεις...

Αύριο σας περιμένει κάτι άλλο.

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος μιλάει στην Παραπολιτική για όλους και για όλα...

Μην το χάσετε...



Κοινοποιήστε το στο Facebook

Μ.Χρυσοχοϊδης : Δεν θα επικαλεστούμε τη θεωρία της καμένης γης

1.10.09

Συνέντευξη στην Παραπολιτική


Όλα δείχνουν ότι την 5η Οκτωβρίου το ΠΑΣΟΚ θα είναι και πάλι κυβέρνηση. Για να φτάσουμε εκεί , μεσολάβησαν 5,5 χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων το ΠΑΣΟΚ ταλαιπωρήθηκε αρκετά από μια σειρά αρνητικών εκλογικών αποτελεσμάτων , ατυχών επιλογών ενώ είναι ακόμα νωπές οι μνήμες από τις εσωκομματικές διεργασίες του φθινοπώρου του 2007. Τι σας δίδαξαν αυτά τα 5,5 χρόνια; Ήταν χρήσιμα χρόνια για το ΠΑΣΟΚ;

Το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του διένυσαν τη δική τους πολιτική έρημο όλα αυτά τα χρόνια. Έπειτα από μια πολυετή παραμονή στην εξουσία, έχοντας προσδιορίσει τις εξελίξεις μεταπολιτευτικά, ήταν λογικό να συμβεί κι αυτό. Σήμερα είμαστε όλοι σοφότεροι, ανανεωμένοι και έτοιμοι να μπούμε στη μάχη, όχι μόνο, της οικονομικής ανάκαμψης, αλλά της εθνικής ανάτασης.

- Το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει στην εξουσία σε συνθήκες που θυμίζουν λίγο την εκλογή Καραμανλή το 2004 δηλαδή με ένα εκλογικό σώμα ταλαιπωρημένο από τα σκάνδαλα και την εκλογολογία . Τα χρόνια έδειξαν ότι ο Κώστας Καραμανλής δεν κατάφερε να φανεί αντάξιο των προσδοκιών που ο ίδιος δημιούργησε . Πιστεύετε ότι υπάρχει παρόμοιος κίνδυνος και για το ΠΑΣΟΚ ;

Θυμίζουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ίδιες. Ο Καραμανλής κατέρρευσε υπό το βάρος των συσσωρευμένων αδιεξόδων στην οικονομία. Αδιέξοδα που προκλήθηκαν καταρχάς από τις λανθασμένες επιλογές της κυβέρνησης την περασμένη εξαετία και στη συνέχεια διογκώθηκαν από τη διεθνή οικονομική κρίση. Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα για πρώτη φορά...

...τα τελευταία 15 χρόνια βρίσκεται σε τροχιά οικονομικής απόκλισης από την ΕΕ. Η ανάπτυξη βρίσκεται υπό το μηδέν για πρώτη φορά μετά το 1993. Τα εισοδήματα των πολιτών συμπιέζονται Η ιδιωτική κατανάλωση έχει υποδιπλασιαστεί. Η ανταγωνιστικότητα φθίνει. Η αγορά έχει παγώσει με τις επιχειρήσεις να στενάζουν για πιστώσεις, ενώ οι ιδιωτικές επενδύσεις έχουν πέσει στο 8% του ΑΕΠ από 14,5% το 2004, με τάση επιβράδυνσης Το δε κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία βρίσκονται στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Είναι προφανές ότι ο κ. Καραμανλής φεύγει ως αποτυχημένος Πρωθυπουργός, αφήνοντας πίσω του ένα λεηλατημένο οικονομικό τοπίο.

- Στην αναμέτρηση των Ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου παρατηρήσαμε ότι το ΠΑΣΟΚ τοποθέτησε και πάλι στην πολιτική του παρουσία έννοιες όπως ο σοσιαλισμός ο οποίος τότε αντιπαρατέθηκε με την βαρβαρότητα . Όλοι βλέπουμε ότι στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των επιταγών της , οι ιδεολογικές διαφορές των δυο μεγάλων κομμάτων είναι συχνά δυσδιάκριτες . Πιστεύετε ότι το ΠΑΣΟΚ παραμένει ένα κόμμα πιστό στις αρχές του σοσιαλισμού ή με τα χρόνια παρέκκλινε ;

Πιστότερο από ποτέ. Ξέρετε, η οικονομική κρίση και η σημερινή πλανητική συγκυρία ευνοεί την επιστροφή στην πολιτική, την αγωνιστική αντιπαράθεση θέσεων και αντιλήψεων. Σήμερα σε όλο τον πλανήτη αντιπαρατίθενται οι απόψεις των συντηρητικών με αυτές των σοσιαλιστών για έξοδο από την οικονομική κρίση. Η διαφορά είναι ότι σαφής. Οι συντηρητικοί επιμένουν στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη, με πολιτική λιτότητας και μέτρα σκληρής πολιτικής που σίγουρο είναι ότι θα επιδεινώσουν την ύφεσης. Οι σοσιαλιστές, δημοκράτες και προοδευτικοί σχηματισμοί λένε τόνωση της οικονομίας με δημόσιες επενδύσεις και παρέμβαση του κράτους τώρα.

- Θα σας θέσω και μια ερώτηση που είναι δύσκολο να απαντηθεί αλλά επενδύω στην ειλικρίνεια σας. Τόσο κατά την κατάρτιση των ψηφοδελτίων όσο και στις συζητήσεις εντός του ΠΑΣΟΚ, ακούμε συχνά να λέγεται ότι «αυτός είναι του Βενιζέλου», «αυτός είναι του Παπανδρέου» κτλ. Έχουν επουλωθεί οι πληγές του Σεπτεμβρίου του 2007; Είναι πράγματι το ΠΑΣΟΚ «ενωμένο, δυνατό» κατά το προσφιλές σύνθημα των οπαδών του;

Όλοι αγωνιζόμαστε για μια ευρεία νίκη στις εκλογές. Για μια ισχυρή αυτοδυναμία, έτσι ώστε από την επόμενη μέρα να πιάσουμε δουλειά.

- Πέρα από τη χρεοκοπία της Νέας Δημοκρατίας , αυτό που καθιστά ξεχωριστή την αναμέτρηση της 4ης Οκτωβρίου είναι η παγκόσμια οικονομική κρίση . Πολλοί λένε ότι ο Καραμανλής δραπέτευσε για να μην σκάσει στα χέρια του η «βόμβα» της Οικονομίας . Σε αυτό το κλίμα , η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει την πίστωση χρόνου που ενδεχομένως να απόλαυσαν οι προηγούμενες . Είστε έτοιμοι να προχωρήσετε μπροστά ;

Δε θέλουμε πίστωση χρόνου. Δεν θα επικαλεστούμε τη θεωρία της καμένης γης. Δεν πρόκειται να κάνουμε αυτά που έκανε η ΝΔ το 2004. Έχουμε εικόνα της κατάστασης στην οικονομία και είμαστε προετοιμασμένοι από τώρα να πάρουμε μέτρα. Έχουμε δεσμευτεί για ένα σχέδιο 100 ημερών με στόχο την τόνωση της οικονομίας με πέντε άξονες και πέντε νομοσχέδια.

Νομοσχέδιο πρώτο για τη στήριξη του εισοδήματος. Με αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό. Έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης. Μέτρα προστασίας των υπερχρεωμένων δανειοληπτών Πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για ένα χρόνο.

Νομοσχέδιο δεύτερο για την αναθέρμανση της οικονομικής και επενδυτικής δραστηριότητας Με αύξηση των δημοσίων επενδύσεων στο 4% του ΑΕΠ από τον πρώτο προϋπολογισμό, καθώς επίσης και επιτάχυνση αλλά και αναπροσαρμογή των κατευθύνσεων του ΕΣΠΑ με στόχο την επένδυση στην πράσινη οικονομία. Αλλαγή του ΤΕΙΡΕΣΙΑ. Δημιουργία Ταμείου Αναχρηματοδότησης της Οικονομίας με στόχο την τόνωση της ρευστότητας στην αγορά

Νομοσχέδιο τρίτο για την προστασία και ενίσχυση της απασχόλησης και στήριξη των ανέργων.

Νομοσχέδιο τέταρτο, για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας Με απλοποίηση των διαδικασιών που αφορούν στον κύκλο ζωής μιας επιχείρησης και δημιουργία ΚΕΠ για επενδυτές.

Νομοσχέδιο πέμπτο για το νοικοκύρεμα στα δημόσια οικονομικά με την καταπολέμηση της σπατάλης και την ενίσχυση των φορολογικών εσόδων. Θα επιχειρήσουμε να εισπράξουμε το μεγαλύτερο δυνατό κομμάτι από τα 31 δις ευρώ που έχουν βεβαιωθεί αλλά δεν εισπράττονται από τις υπηρεσίες. Θα επαναφέρουμε το Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας και το φόρο κληρονομιάς. Θα καταργήσουμε το ΕΤΑΚ. Η φορολογική κλίμακα θα είναι ενιαία και προοδευτική για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και χαριστικές ρυθμίσεις από το παράθυρο.

- Μεγάλη συζήτηση έγινε για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης με αφορμή την προαναγγελία επαναδιαπραγμάτευσης των όρων από μια νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Την ίδια ώρα η Ρωσία φαίνεται να προχωράει στην ενδυνάμωση των διπλωματικών της σχέσεων με την Τουρκία . Πιστεύετε ότι τέτοιου είδους «ελιγμοί» εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα ;

Καταρχάς θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη είναι έργο και όραμα του ΠΑΣΟΚ. Εμείς το ξεκινήσαμε και ευελπιστούμε να το ολοκληρώσουμε Το έργο δεν αφορά απλά την υποτιθέμενη «ενεργειακή διπλωματία». Εντάσσεται κυρίως σε μια συγκεκριμένη στρατηγική, τη λεγόμενη ισόρροπη ενεργειακή διαφοροποίηση, σύμφωνα με την οποία η τροφοδοσία της Ελλάδας πρέπει να διαφοροποιείται τόσο ως προς το καύσιμο όσο και ως προς την πηγή.

Ο Γιώργος Παπανδρέου στην περίπτωση του Αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη μίλησε για το αυτονόητο. Ότι δηλαδή μια διεθνής εμπορική συμφωνία δεν συνάπτεται για εσωτερικούς επικοινωνιακούς λόγους, αλλά για την εξυπηρέτηση των πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων των συμβαλλόμενων μερών. Ο Πρωθυπουργός στο θέμα των όρων της συμφωνίας για τον Αγωγό ευθύνεται προσωπικά, διότι αντί να κοιτάξει να αποκομίσει τα ανάλογα πολιτικά και οικονομικά οφέλη κοιτούσε να τσουγκρίζει αυγά με τον Ρώσο Πρόεδρο το Πάσχα. Να κάνει επικοινωνιακό σαματά. Καταρχάς, αγνόησε τους περιβαλλοντικούς κινδύνους που απειλούν ευθέως την τουριστική βιομηχανία που είναι αναπτυγμένη στις ηπειρωτικές ακτές και στο νησιωτικό και θαλάσσιο σύμπλεγμα του Αιγαίου. Ταυτόχρονα, παραχώρησε στη ρωσική πλευρά το 51% της υπό σύσταση εταιρείας χωρίς την αυτονόητη δέσμευση της εξασφάλισης της τροφοδοσίας του αγωγού με τις αναγκαίες ποσότητες πετρελαίου και χωρίς να επιτρέπει στα άλλα μέρη (Ελλάδα, Βουλγαρία) την αναζήτηση φορτίων από τις αγορές του Εύξεινου Πόντου. Τέλος, έχει προβλεφθεί αόριστος χρόνος διάρκειας της σύμβασης, δηλαδή ακόμη κι αν ο αγωγός παύσει να λειτουργεί μετά από εκατό χρόνια η εταιρεία θα συνεχίσει να ελέγχει το γεωγραφικό διάδρομο του αγωγού χωρίς πρόβλεψη επιστροφής της κυριότητας στο ελληνικό δημόσιο. Αυτά είναι επιτεύγματα του καλού πατριώτη κύριου Καραμανλή τα οποίου θέλουμε να αντιστρέψουμε Μαχόμαστε για το εθνικό συμφέρον.

- Τέλος , θα ήθελα ένα σχόλιο σας για την κοινότητα των blogs και των bloggers . Είστε υπέρ ή κατά της ανωνυμίας των ιστολογίων ;

Δεν θυμάμαι τις παλιότερες γενιές που πολέμησαν και έχυσαν ακόμα και αίμα για την ελευθερία και τη δημοκρατία σ’ αυτή τη χώρα, να φορούσαν ποτέ κουκούλα.

Κοινοποιήστε το στο Facebook

Κυριάκος Μητσοτάκης : "Δεν μιλήσαμε καθόλου για Ευρώπη"

4.6.09

Αποκλειστική συνέντευξη στην Παραπολιτική :

Η αλήθεια είναι ότι ψάξαμε πολύ για να βρούμε το κατάλληλο πρόσωπο που θα εκπροσωπήσει τη Νέα Δημοκρατία στον "κύκλο" των συνεντεύξεων της Παραπολιτικής στο δρόμο για τις Ευρωεκλογές...

Καταλήξαμε στον Κυριάκο Μητσοτάκη καθώς είναι αφενός ένας νέος πολιτικός κι αφετέρου διατηρεί άριστη σχέση με την τεχνολογία...

Μας είπε πολλά κι ενδιαφέροντα:


Ακούσαμε πριν μερικές μέρες τον πρωθυπουργό να δικαιολογεί την πρόωρη λήξη των εργασιών της Βουλής με μόνο επιχείρημα την διεξαγωγή του προεκλογικού αγώνα σε «πολιτισμένο» επίπεδο. Μερικά 24ωρα αργότερα οι τηλεοπτικές μας οθόνες γέμισαν με πράσινα παπαγαλάκια που φόρτωναν τα δεινά της οικονομικής κρίσης σε ανυπόστατες φήμες της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Τι είδους πολιτικός πολιτισμός είναι αυτός κ. Μητσοτάκη;

Θα σας έλεγα ότι πραγματικά μπορεί κάποιος, ενδεχομένως και εγώ, να έχει τις ενστάσεις του σχετικά με τον τρόπο που έκλεισε η Βουλή, αλλά επί της πολιτικής ουσίας δεν υπάρχει κάτι επιλήψιμο. Άλλωστε ενόψει και των Ευρωεκλογών η Βουλή θα έκλεινε τις αμέσως επόμενες ημέρες. Από εκεί και πέρα σε κάθε προεκλογική εκστρατεία, σε ολόκληρο τον κόσμο, τα επιτελεία των κομμάτων αποφασίζουν την επικοινωνιακή τακτική που θα ακολουθήσουν και φυσικά τα διαφημιστικά σποτ με τα οποία θα περάσουν τα μηνύματά τους προς τους πολίτες. Το σποτ με τα παπαγαλάκια ήταν...

...έξυπνο, ευρηματικό και είπε με γλαφυρό τρόπο την αλήθεια στην πολιτική που ακολουθεί του ΠΑΣΟΚ. Προσωπικά, όμως, θα ήθελα συνολικά μια διαφορετική επικοινωνιακή καμπάνια. Δυστυχώς δεν μιλήσαμε καθόλου για την Ευρώπη, για το παρόν και το μέλλον της. Ένα παρόν και μέλλον άρρηκτα συνδεδεμένα με τις τύχες μας. Μείναμε στην εσωτερική αντιπαράθεση, που θεωρώ ότι δεν προσφέρει και ουσιαστικά πολιτικά αποτελέσματα στους πολίτες.

Τον τελευταίο καιρό οι πολιτικές συζητήσεις επικεντρώνονται γύρω από την φράση του Γ. Παπανδρέου περί σοσιαλισμού και βαρβαρότητας. Πιστεύετε ότι υπάρχει χρόνος για τέτοιου είδους συζητήσεις; Τα προβλήματα τρέχουν και οι πρόσφατες προβλέψεις του ΔΝΤ είναι αναμφίβολα δυσοίωνες. Είναι δυνατόν να ασχολούμαστε τόσο πολύ με τέτοιου είδους ζητήματα; Και να σας θυμίσω απλά ότι και στελέχη της δικής σας παράταξης έθεταν πριν από καιρό άστοχα διλήμματα όπως «Καραμανλής ή Χάος»…

Ακόμη και σήμερα δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με το συγκεκριμένο δίλημμα που έθεσε πραγματικά πήγε τόσο πίσω μεταφράζοντας, το «πας μη Έλλην βάρβαρος», σε «πας μη ΠΑΣΟΚ βάρβαρος». Σίγουρα, όμως, τέτοια επιχειρήματα δείχνουν ένδεια πολιτικού λόγου, δείχνουν ανυπαρξία προγραμματικού λόγου και σίγουρα κυβερνητικής προοπτικής, προς όφελος των Ελλήνων πολιτών. Άλλωστε την ώρα που ο κ. Παπανδρέου θέτει αυτό το ερώτημα θεωρώντας ταυτόχρονα ότι μόνον οι σοσιαλιστές, που στην ευρωπαϊκή κοινωνία αποτελούν μειοψηφία, μπορούν να λύσουν προβλήματα και να παράξουν πολιτικές για το καλό των πολιτών, δεν λέει τίποτα για το γεγονός ότι όλες οι ελληνικές θέσεις που αφορούν κρίσιμα εθνικά μας θέματα έχουν συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), μέλος του οποίου είναι η Νέα Δημοκρατία, σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές. Οι οποίοι συνολικά στην ευρωπαϊκή οικογένεια δεν μπορούν να περάσουν τις θέσεις τους, τις απόψεις τους και τα προγράμματά τους, μιας και αποτελούν μειοψηφία στην κοινωνία.

Πριν από λίγους μήνες μάθαμε ότι ο Κώστας Καραμανλής δηλώνει στο περιβάλλον του ότι είναι «κουρασμένος». Ο Προκόπης Παυλόπουλος δήλωσε ότι θα αποχωρήσει από την πολιτική όταν θα αποχωρήσει και ο σημερινός πρωθυπουργός. Ο Πέτρος Δούκας αναφέρθηκε σε δηλώσεις του στο ΒΗΜΑ σε «ανθρωπάκια που ψάχνουν για Ιφιγένειες» μέσα στη Νέα Δημοκρατία… Είναι τόσο άσχημα τα πράγματα στο εσωτερικό του κόμματος σας; Υπάρχουν διεργασίες για την επόμενη μέρα, χωρίς τον Κώστα Καραμανλή;

Η Νέα Δημοκρατία έχει αρχηγό, τον πρωθυπουργό κ. Κώστα Καραμανλή, και κάθε άλλη συζήτηση, αυτή τη στιγμή, είναι άκαιρη, παραπλανητική, εκ του πονηρού και ως εκ τούτου επιζήμια. Θα έλεγα δε, επιπρόσθετα, ότι αποπροσανατολίζει την Κυβέρνηση από τους στόχους της.

Τους τελευταίους μήνες η σκανδαλολογία έχει βρεθεί στο επίκεντρο του πολιτικού ενδιαφέροντος με Εξεταστικές Επιτροπές, μυστικές ψηφοφορίες κ.λπ. Για πρώτη φορά στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, ο «βουλευτής» σαν θεσμός βρέθηκε προ των ευθυνών του. Η Νέα Δημοκρατία έδωσε αρκετές φορές εντολή στους βουλευτές της να μην συμμετάσχουν σε συζητήσεις και ψηφοφορίες που αφορούσαν σκάνδαλα της γαλάζιας διακυβέρνησης. Δεν είναι αντιδημοκρατικό αυτό; Ο βουλευτής δεν θα πρέπει να έχει την δική του γνώμη; Γιατί να μην πάει στην Βουλή και να ψηφίσει «κατά» των προτάσεων της Αντιπολίτευσης; Πώς μπορείτε μετά να ζητάτε από τους πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες, όταν εσείς οι ίδιοι υπονομεύετε τους θεσμούς της Δημοκρατίας με το να απέχετε;

Η Κυβέρνηση και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας αν κάποιος θα ήθελε να τους ασκήσει κριτική, σίγουρα για το μόνο που δεν θα μπορούσε να τους κατηγορήσει θα ήταν η έλλειψη δημοκρατίας μέσα στο κόμμα και η δυνατότητα των στελεχών της να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Πόσο μάλλον οι βουλευτές, οι οποίοι πραγματικά μας δίνεται η δυνατότητα να εκφραστούμε ελεύθερα λέγοντας την άποψή μας χωρίς κάποιος να προσπαθεί να μας περιορίσει. Θα ήθελα στο σημείο αυτό να σας αναφέρω δυο προσωπικές μου περιπτώσεις, δυο προσωπικές μου πολιτικές θέσεις και απόψεις, οι οποίες ήταν δημιουργικά απέναντι στην κυβερνητική και κομματική γραμμή και τις οποίες ανέπτυξε ελεύθερα και χωρίς καμία επίπτωση. Η πρώτη αφορά το άρθρο του 24 του Συντάγματος που αφορά την ανάγκη όχι απλής αναθεώρησης αλλά εναρμόνισης του με τις πραγματικές περιβαλλοντικές ανησυχίες της εποχής. Τότε και συνεχίζω και σήμερα είχα επιφυλάξεις για την κατεύθυνση προς την οποία κινείτο η αναθεώρηση του άρθρου 24 και δεν ψήφισα υπέρ της αναθεώρησής του στις σχετικές ψηφοφορίες στη Βουλή, αντίθετα με αυτό που ήθελε το κόμμα μου. Μάλιστα κατάφερα ένα κομμάτι της ΝΔ να ασπαστεί τις θέσεις μου και εν τέλει να συμφωνήσει μαζί μου. Η δεύτερη διαφοροποίησή μου συνδέεται με την πρωτοβουλία που είχα αναλάβει με δύο ακόμη συναδέλφους μου, τον κ. Ανδρέα Λοβέρδο από το ΠΑΣΟΚ και τον κ. Νίκο Γεωργιάδη της Νέας Δημοκρατίας, να συλλέξουμε 50 υπογραφές συναδέλφων, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, για να κρίνουμε το άρθρο 86 αναθεωρητέο. Δυστυχώς, μόνο εννέα συνάδελφοι συνυπογράψαμε τη σχετική πρόταση. Και η αναθεώρηση του άρθρου 86, όπως και του 16 και άλλων κρίσιμων άρθρων, παραπέμφθηκε στις συνταγματικές καλένδες. Σήμερα, όμως, αισθάνομαι δικαιωμένος και για τις δυο μου επιλογές και κυρίως για το ότι όλο και περισσότεροι συνάδελφοι μου, αλλά και η κοινωνία συνολικά, δείχνουν να συμμερίζονται τις απόψεις μου.

Το 2004 η Νέα Δημοκρατία σήκωσε ψηλά τη σημαία της ηθικής. Τάχθηκε υπέρ του δόγματος «σεμνά και ταπεινά», υποσχέθηκε την «επανίδρυση του κράτους» και ο ίδιος ο πρωθυπουργός κήρυξε τον πόλεμο στους «5 νταβατζήδες που κυβερνούν τον τόπο». Τι από όλα αυτά θεωρείτε ότι πέτυχε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας;

Το πρόβλημα της καταπολέμησης της διαφθοράς και της διαπλοκής δεν αντιμετωπίζεται μόνον με κατασταλτικά μέσα και μέτρα. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε κάποια βήματα, αλλά χρειάζονται ακόμη πολλά περισσότερα. Ίσως να φταίει και το γεγονός ότι ανεβάσαμε πολύ ψηλά τον πήχη, δημιουργώντας προσδοκίες που δεν ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε πράξη. Όχι γιατί δεν θέλαμε, αλλά γιατί δεν μπορούσαμε. Και δεν μπορούσαμε γιατί φαίνεται τελικά ότι η διαφθορά στην χώρα μας, στην ελληνική κοινωνία, είναι πιο βαθιά ριζωμένη απ’ ότι τολμήσαμε να πούμε και ενδεχομένως ξέραμε. Επιπλέον οποιαδήποτε πολιτική απόφαση για να υλοποιηθεί πρέπει να περάσει μέσα από τα δυσκίνητα γρανάζια της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία σε πάρα πολλές περιπτώσεις έχει αποδειχτεί, εκτός από σαθρή και διεφθαρμένη.

Η εκλογική αναμέτρηση της 7ης Ιουνίου φαίνεται ότι θα είναι η πρώτη ήττα της Νέας Δημοκρατίας μετά την οριακή επικράτηση του Κώστα Σημίτη στις εκλογές του 2000. Στις Ευρωεκλογές του 2004 το κόμμα σας έλαβε το 43% των ψήφων έναντι 34% του ΠΑΣΟΚ. Τι άλλαξε μέσα σε 5 χρόνια και το όριο του 35% μοιάζει να είναι το ταβάνι της κυβερνητικής παράταξης;

Η εκλογική νίκη παραμένει ο στόχος μας. Από εκεί και πέρα, όμως, οι εκλογές της 7ης Ιουνίου δεν εκλέγουν κυβέρνηση. Η Νέα Δημοκρατία θα είναι κυβέρνηση και στις 8 Ιουνίου. Ανάλογα με την ετυμηγορία του Ελληνικού λαού θα δούμε την επόμενη ημέρα, θα αξιολογήσουμε το αποτέλεσμα και θα προχωρήσουμε. Η κυβέρνηση έχει ορίζοντα τετραετίας. Οι επόμενες εθνικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν τον Σεπτέμβριο του 2011. Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε εμείς, χωρίς να μας παρασύρουν οι σειρήνες των πρόωρων εκλογών, είναι να προχωρήσουμε πιο γρήγορα τις μεταρρυθμίσεις προς όφελος του Έλληνα πολίτη, της ελληνικής κοινωνίας.

Σας προβληματίζει η αναμενόμενα υψηλή αποχή από τις κάλπες της 7ης Ιουνίου; Θεωρείτε ότι θα «παραμορφώσει» τις τάσεις του εκλογικού σώματος;

Με προβληματίζει όχι με την στενή πολιτική έννοια, αλλά κυρίως γιατί στις 7 Ιουνίου θα εκλέξουμε τους βουλευτές εκείνους που για τα επόμενα πέντε χρόνια θα μας εκπροσωπήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λαμβάνοντας κρίσιμες για το μέλλον αποφάσεις. Η επιλογή που θα κάνουμε μας αφορά άμεσα. Αφορά τη διεκδίκηση μέσα από τα ευρωπαϊκά όργανα. Αλλά και την αξιοποίηση των αποφάσεων που λαμβάνονται εκεί. Αφορά την υπεράσπιση και την προώθηση των συμφερόντων μας: Των εθνικών μας υποθέσεων. Αλλά και των επιλογών που κάνουμε για την Ευρώπη που θέλουμε. Θέλουμε μία Ευρώπη με ισχυρή παρουσία στη διεθνή σκηνή. Να συμβάλλει στη διαφύλαξη της παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας. Θέλουμε μια Ευρώπη ασφαλή για όλους τους λαούς, για όλους τους πολίτες της. Να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την παράνομη μετανάστευση. Να εξασφαλίζει τη φύλαξη των συνόρων της. Θέλουμε μια Ευρώπη που να απαντά στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας. Την κλιματική αλλαγή. Την προστασία του περιβάλλοντος. Τη φτώχεια. Θέλουμε μια Ευρώπη που να στηρίζει τα μέλη της στις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται, κατανοώντας τις ιδιαιτερότητες, τις πρόσθετες αντιξοότητες, τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει κάθε κράτος μέλος.

Μετά τις φετινές αποκαλύψεις για τα «ιερά» σκάνδαλα, μήπως ήρθε η ώρα το Κράτος και η Εκκλησία να βαδίσουν χωριστά;

Έχω επισημάνει και στο παρελθόν ότι αυτό που είναι ανάγκη να γίνει όχι ο διαχωρισμός, αλλά ο επαναπροσδιορισμός στις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας. Νομίζω ότι σήμερα, παρά ποτέ, και τα δυο μέρη είναι ώριμα να ανοίξουν μια τέτοια συζήτηση, αν κρίνω και από τις κατά καιρούς προσεγγίσεις του Αρχιεπισκόπου. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, αυτός ο επαναπροσδιορισμός θα πρέπει να γίνει με την συναίνεση και των δυο μερών.

Πότε θα πάρει πρωτάθλημα στο μπάσκετ ο Ολυμπιακός;

Τα δυο, τρία τελευταία χρόνια γίνεται μια σημαντική προσπάθεια για την ανάκαμψη του Ολυμπιακού στο μπάσκετ. Η ομάδα βγαίνει από μια περίοδο χωρίς τίτλους και νομίζω ότι πολύ σύντομα θα πανηγυρίσουμε και στο μπάσκετ το πρωτάθλημα, όπως κάνουμε τα 12 τελευταία χρόνια στο ποδόσφαιρο. Ήδη τα μηνύματα είναι ενθαρρυντικά. Φτάσαμε στο final four του ευρωπαϊκού, φτάσαμε στον τελικό του ελληνικού πρωταθλήματος. Όλα αυτά δείχνουν την ανάκαμψη. Μπορεί φυσικά να χρειαστούμε περισσότερο χρόνο από αυτόν που υπολογίσαμε αρχικά. Και αυτό γιατί έχουμε απέναντί μας τον Παναθηναϊκό. Μια ομάδα που χτίστηκε με επιμονή και υπομονή, μια ομάδα που τα τελευταία δέκα και πλέον χρόνια δουλεύει με προγραμματισμό, έχοντας δαπανήσει οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι εκατομμύρια ευρώ, με δυο κουβέντες, μια μεγάλη ομάδα, καταξιωμένη στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Είμαι, όμως, πολύ αισιόδοξος για το μέλλον του Ολυμπιακού.

*** Η θεματολογία της συνέντευξης αφορά κυρίως την επικαιρότητα της προηγούμενης εβδομάδας καθώς ο κ.Μητσοτάκης είναι υπεύθυνος εκλογικού αγώνα της Ν.Δ στα Χανιά και δεν ήταν σε θέση να μας αποστείλει τις απαντήσεις των ερωτήσεων που του θέσαμε αμέσως. Τον ευχαριστούμε πολύ πάντως για τον χρόνο που μας διέθεσε...

Κοινοποιήστε το στο Facebook